21.9 C
Athens

Noble Savage: Nομοθεσία Θεμιτής Χρήσης: Aπο το Tape-Trading στο Downloading

Published:

Last Updated on 00:30 by Giorgos Tsekas

Η νομοθεσία της θεμιτής χρήσης (fairusedoctrine) επιτρέπει την χρήση υλικού με πνευματικά δικαιώματα (copyrights ©) χωρίς να απαιτείται κάποια άδεια ή κάποιο χρηματικό αντίτιμο για περιπτώσεις κριτικής, σχολιασμών, δημοσιογραφίας, εκπαίδευσης και έρευνας. Οι παράγοντες που καθορίζουν την θεμιτή χρήση είναι:

  1. O σκοπός και ο λόγος της χρήσης (για εμπορικούς σκοπούς δεν θεωρείται θεμιτή χρήση).
  2. Η φύση του έργου που διακατέχεται από πνευματικά δικαιώματα (η χρήση τoυ δημιουργικού έργου κάποιου άλλου είναι πολύ δύσκολο να θεωρηθεί θεμιτή) .
  3. Η ποσότητα και η σημαντικότητα του χρησιμοποιούμενου δείγματος.
  4. Το αντίκτυπο αυτής της χρήσης στην αγορά.

Πατώντας πάνω σε αυτούς τους παράγοντες, τα δικαστήρια βγάζουν αποφάσεις. Τα κινηματογραφικά Universal Studios μήνυσαν την Sony επειδή μερικοί  έγραφαν με το video-recorder τους ταινίες από την τηλεόραση. Η Sony την έβγαλε καθαρή. Μετά η Sega μήνυσε την εταιρεία Accolade επειδή αυτή πουλούσε παιχνίδια που ήταν συμβατά με τις συσκευές της Sega. H Sega τον ήπιε. Τα ίδια ήπιε και η Atari από την Nintendo (reverseengineering το λένε).

Και τώρα μπαίνουμε στο ψητό…υπόθεση Νapster. Πολλοί πίστεψαν ότι με το Νapster θα ερχόταν το τέλος των πνευματικών δικαιωμάτων, αλλά οι αγορές είχαν αντίθετη άποψη. Θα αφήσει η αγορά να κινούνται ελεύθερα τα προϊόντα; Όχι φυσικά. Γενικά, υπάρχει περίπτωση η αγορά να αφήσει κάτι ελεύθερο και μη-περιορισμένο χωρίς να αποσκοπεί κάπου  (αν κάτι σου προσφέρεται δωρεάν τότε μάλλον εσύ είσαι το αντικείμενο προς πώληση); Όχι φυσικά. Μετά από πολύ βαβούρα και επειδή δεν  έβγαινε άκρη με τους 3 πρώτους παράγοντες της θεμιτής χρήσης, οι δισκογραφικές πάτησαν στον τέταρτο παράγοντα κυρίως, ότι δηλαδή μειώνονται τα κέρδη των καλλιτεχνών και των δισκογραφικών εταιρειών. Ποια κέρδη καλλιτεχνών…που αν όλοι βγάζουν όσα ο Matt Heafy των Trivium (1.31$) γάμησέ τα!

Σύμφωνα με τον Christian Cambas (σημαντικότατος μουσικός παραγωγός και dj, παίζει και στους Siva Six), “…artists fail to talk about the money they (rightfully) make from merchandise (many times tax-free), sponsorships and other corporate tie-ins (which today are not that hard to achieve for a band/artist of any level), endorsements and all those things which sustain us artists APART from record/song sales, royalties of which most bands never see anyway. There is more to the music business than the recording industry and we all have other things to deal with besides piracy”.

Πάμε λίγο στις πωλήσεις στην Αμερική (μεγαλύτερη αγορά) όπου την δεκαετία του ’90 όλοι οι δείκτες αυξάνονταν συνεχώς. Το 1999-2000 που έσκασε το Νapster, oι πωλήσεις έπεσαν 1.5%. Τα singles έπεσαν 46%, όμως οι πωλήσεις album ανέβηκαν 2.5%. Καταλαβαίνετε τι γίνεται τώρα; H εφήμερη μουσική τύπου pop, r’n’b, house-κια, ραδιοφωνικο ροκ κτλ. έτρωγε απανωτές κατραπακιές από το Napster. Η υπόθεση Napster ανέδειξε την καλλιτεχνική και πολιτισμική ένδεια μέρους της κοινωνίας που θέλουν να λέγονται  δημιουργοί, μουσικοί, καλλιτέχνες, στιχουργοί κτλ  και την λαμογιότητα αυτών  που κινούν τα νήματα πίσω από τις μουσικές αγορές. Η λατρεία του εφήμερου και το lightstyle κατέρρεε. Από την άλλη, όποιος καλλιτέχνης είχε κάτι να πει ως δια για μαγείας μπορούσε να ακούσει  τη μουσική του σε γωνιές του πλανήτη που δεν είχε άλλοτε φανταστεί και οι  πωλήσεις των album του αυξάνονταν. Kάτι τέτοιο δε γινόταν παλιά και με το tape-trading;  Αυτό το κατάλαβε πρώτη η Ελβετική κυβέρνηση και σχετικά πρόσφατα άλλαξε την νομοθεσία της επιτρέποντας το κατέβασμα μουσικής, εφόσον αποδείχθηκε ότι τελικά αυξάνονται οι πωλήσεις (δες και σχετικό άρθρο)

Και επιτέλους πρέπει το σύστημα των αγορών να αποδεχθεί το γεγονός ότι για κάθε 40ρη βολεμένο, πάμπλουτο γκουρού του προγραμματισμού, που δουλεύει στις πολυεθνικές και μηχανεύεται μεθόδους ελέγχου, αντιστοιχούν εκατοντάδες χιλιάδες 15χρονα που θα του σπάσουν και θα του χακάρουν το λογισμικό.  Είναι μάταιο. Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει την εξέλιξη.

Όσοι διακινούν μουσική στο διαδίκτυο είναι άτομα που γουστάρουν μουσική και αποτελούν πιθανούς αγοραστές. Αν έβρισκε τρόπο η μουσική βιομηχανία να τους ικανοποιήσει θα ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι.  Για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα να κατανοήσει ότι το να μοιράζεσαι πληροφορίες δεν είναι μέρος μόνο της κουλτούρας του διαδικτύου, αλλά και της ανθρώπινης καθημερινότητας. Είμαστε κοινωνικά όντα, ζούμε σε κοινωνίες, έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο, έχουμε ανάγκη να μοιραζόμαστε. Οτιδήποτε πάει κόντρα στη φύση και την ζωή,  αργά ή γρήγορα θα βρεθεί under the guillotine!

Tί προτείνουμε;

  1. H τιμή ενός άλμπουμ να πέσει σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην αξίζει να μπεις στο κόπο να το κατεβάσεις.
  2.  Σκέψου πριν πράξεις. Καλό το downloading, στο άρθρο μέχρι τώρα αυτό λέγαμε….αλλά κάθε τι που το παρατραβάς και το παρακάνεις οδηγεί σε διάλυση των ισορροπιών. Εσύ που λες οτι αγαπάς μια μπάντα και γουστάρεις τη μουσική της, πριν αποθηκεύσεις το albumτης στο φάκελλο C:\Μetal_2o15 σκέψου λίγο. Πες, οκ μπορεί να κατέβασα τσαμπέ το άλμπουμ επειδή τώρα δεν έχω μια, αλλά θα κάνω οικονομία και παώ στη συναυλία τους τον άλλο μήνα που θα έρθουν ή θα τσιμπήσω το μπλουζάκι τους γιατί  ναι  αξίζουν τα λεφτά μου. Διατήρησε την ισορροπία. Δεν γίνεται μόνο να παίρνεις. Πρέπει και να δίνεις.
  3.  Όταν πιάσεις δουλειά, ξεκίνα την αντικατάσταση πειρατικών με αυθεντικά. Αν έχεις δουλειά, είμαι σίγουρος οτι το κάνεις ήδη…

 

Themistoklas
Themistoklas
Sometimes With Frøst In My Keyboard, Sometimes With Sand. Πότε Στα Χιονισμένα Βουνά, Πότε Στη Καυτή Άμμο. https://www.facebook.com/HellenicMetalCluster

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img