Είδος: Ατμοσφαιρικό Black Metal
Χώρα: Γερμανία
Εταιρεία: Supreme Chaos Records
Κυκλοφορία: Δεκέμβριος 2020

Οι Nocte Obducta ούτε προέκυψαν ξαφνικά, ούτε τυχαία, ούτε και ακολούθησαν συγκεκριμένα μονοπάτια καθ’ όλη τη διάρκεια της 25ετούς πορείας τους. Όπως σε κάθε δίσκο, έτσι και στο “Irrlicht” θεωρώ πως οι Nocte Obducta αναμορφώνουν και παρουσιάζουν εκ νέου ένα νέο πρόσωπο και έναν νέο χαρακτήρα που δύσκολα να μπει μέσα σε καλούπια. Στον δωδέκατό τους δίσκο (!), έχω την εντύπωση πως προσπάθησαν να αγκαλιάσουν τους πρώιμους εαυτούς τους και να μας κάνουν ένα πέρασμα απ’ την μέχρι τώρα καριέρα τους. Σε γενικές γραμμές, οι συνθέσεις των κομματιών, πέρα απ’ τον πασιφανή Black Metal χαρακτήρα τους, μπολιάζονται με αρκετά ατμοσφαιρικά στοιχεία, ενώ παράλληλα ψήγματα Hardcore Punk ρυθμών κάνουν την εμφάνισή τους, κάνοντας το τελικό αποτέλεσμα να είναι αρκετά ανατρεπτικό. Οι αυξομειώσεις στους ρυθμούς, οι εναλλαγές των (αρκετά θεατρικών) φωνητικών και η πολυδιάσταση ατμόσφαιρα που χτίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια του δίσκου μπορεί μεν να μην είναι για όλους, αλλά όσοι αφιερωθούν και ακούσουν χωρίς παρωπίδες πιστεύω πως θα εγκρίνουν. Ο δίσκος ανοίγει με το “Zurück im bizarren Theater” που λειτουργεί αρκετά εισαγωγικά και με τη λογική του να μας βάλει γρήγορα στο νόημα. Με το “Von Stürzen in Mondmeere” αντιλαμβανόμαστε πως δεν έχουμε να κάνουμε με μια τυπική Black Metal κυκλοφορία, αφού τα αρκετά ψυχεδελικά σημεία του διαμορφώνουν μια αρκετά απόκοσμη ατμόσφαιρα. Στο “Rot und Grau” η εμπειρία μας γίνεται ακόμα πιο ambient, σχεδόν διαστημική, αν μου επιτρέπεται, με στοιχειωτικούς ήχους και διαθέσεις. Ακολούθως, στο “Der Greis und die Reiterin” συναντάμε την προαναφερόμενη «ανάγκη» ίσως να επιστρέψουν στις ρίζες τους, με τα Hardcore Punk στοιχεία να έχουν ισχυρή παρουσία. Αρκετά πιο ντόμπρο και ξεκάθαρο κομμάτι, που ξεδιαλύνει λίγο το ομιχλώδες τοπίο μέχρι να επέλθει το σκοτάδι και η πάχνη του “Der alte Traum”, όπου κιθάρες και μπάσα έχουν τον απόλυτο έλεγχο της ροής του κομματιού. Στο “Bei den Ruinen” οι Nocte Obducta θεωρώ πως πειραματίζονται λίγο με τον ήχο τους, αποκλίνοντας απ’ την ως τώρα ρότα με μελωδικές κιθάρες, πιο υπνωτικά riffs, σχεδόν ψιθυριστά φωνητικά. Αυτή η ηρεμία που έχει εισαχθεί, συνεχίζεται και στο “Noch”, που ολοκληρώνει τον δίσκο ως ένα δεκάλεπτο outro. Αρκετά «φυσιολογική» και αναμενόμενη κατάληξη. Οι Nocte Obducta, για να μην σας κουράσω περαιτέρω, έχουν ενώσει την πιο βίαιη punk προσωπικότητά τους με την πιο progressive και ατμοσφαιρική σε μία μίξη που σε πρώτο άκουσμα μπορεί να μην «κάτσει καλά στο αυτί», σε μετέπειτα ακροάσεις παρόλα αυτά μπορεί να σε κερδίσει.