Είδος: Doom/Heavy Metal
Χώρα: Η.Π.Α.
Εταιρία:Cruz Del Sur Music
Έτος: 2019

Για κάποιους η δισκογραφική επιστροφή των εκ του Ρότσεστερ των Η.Π.Α. ορμώμενων doomsters Orodruin αποτελεί γεγονός αδιαμφισβήτητα σημαντικό. Αν ξόδευες και εσύ τον χρόνο σου ανακαλύπτοντας με ενθουσιασμό -όπως συμβαίνει με οτιδήποτε καινούριο- την μικρή, μα σταθερά αναπτυσσόμενη, νέα Doom Metal σκηνή που άρχισε να κάνει αισθητή την παρουσία της στο underground στα τέλη των 90ς με αρχές 00ς, αν ο ταχυδρόμος σου έφερνε δέματα με τις κυκλοφορίες της ιδιαιτέρως δραστήριας PsycheDOOMellic Records ή με CD-r, demo και άλλα πραγματούδια από κάθε γωνιά του πλανήτη στην οποία υπήρχε νέα Doom Metal μπάντα και με την οποία προσπαθούσες να δικτυωθείς αλληλογραφώντας, τότε το ντεμπούτο των Orodruin «Epicurean Mass» έχει σίγουρα κερδίσει μια πολύ σημαντική θέση στην δισκοθήκη και την καρδιά σου. Και ξέρω πολύ καλά πως αδημονείς από το 2003 για τον διάδοχο του.

Ο διάδοχος ήρθε και ας το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή: 16 χρόνια μετά το ντεμπούτο του, το σχήμα κυκλοφόρησε ένα εκπληκτικό άλμπουμ. Περιέχει 9 τραγούδια που συνδυάζουν τις Traditional και Epic Doom Metal φόρμες, οι οποίες συναντούν ένα σαφές και εμπνευσμένο μοτίβο πάνω στο οποίο η μπάντα χτίζει εκπληκτικά riffs κλασικής Heavy Metal υφής, αφήνοντας χώρο και για κάποιες Proto Metal πινελιές (όπως πχ. το βασικό riff στο τελευταίο μέρος του  “Man Of Peace” ή το πρώτο μέρος του “Into the Light of The Sun”).

Οι Orodruin ουσιαστικά επέλεξαν έναν back to basics δρόμο για να σχηματοποιήσουν το υλικό τους και το αποτέλεσμα ακούγεται εξαιρετικό. Τα κομμάτια κυριολεκτικά αναπνέουν. Το riffing είναι η βάση κάθε τραγουδιού, η οποία δημιουργεί γόνιμο έδαφος για εξτρά μελωδίες και μικρά lead parts τα οποία κυριολεκτικά τρυπώνουν στην κατάλληλη θέση και τον κατάλληλο στιγμή. Οι ρυθμικές μεταβολές από αργό σε γρήγορο tempo και πάλι πίσω, λειτουργούν εμφατικά αφήνοντας τα riffs, να αναδειχθούν και να βγουν στο προσκήνιο. Κάπου εκεί έρχεται και η σειρά των φωνητικών, τα οποία κουβαλούν ένα υπέροχο δώρο: τις πιο ζεστές φωνητικές μελωδίες  που ηχογραφήθηκαν το τελευταίο καιρό σε κάποιο Doom Metal δίσκο, ψάχνω να βρω έναν χαρακτηρισμό που να τους ταιριάζει και πραγματικά κομπλάρω… Ας μείνω απλά στο ότι αυτή η ζεστασιά στην φωνή είναι το κλειδί της μουσικής αυτού του εξαιρετικού δίσκου.

Συγκροτήματα σαν τους Dawn of Winter ή τους Wheel –κυρίως το πρώτο άλμπουμ τους- μου έρχονται κατά νου, καθώς εμβάθυνα στην μουσική του «Ruins of Eternity». Είναι αυτή «back to basics» λογική στην οποία αναφέρθηκα και πριν που μου φέρνει στο μυαλό αυτές τις μπάντες και που λειτουργεί εντελώς ανασταλτικά βοηθώντας με να αντιληφθώ το πόσο εύστοχα προσεγγίζουν οι Orodruin και την σύνθεση αλλά και την ενορχήστρωση του υλικού τους. Τα αργά σημεία και οι σκοτεινές στιγμές των Cirith Ungol και Witchfynde έχουν βρει τον τρόπο και καιροφυλακτούν σε αρκετές από τις γωνίες του κάθε κομματιού.  Το μαγικό άγγιγμα των Black Sabbath είναι κομβικό εδώ καθώς και η ευλογία του ντεμπούτο των Candlemass, ειδικά σε κάποια απογυμνωμένα και κυρίως αργόσυρτα riffs. Εδώ θα ξαναπώ ότι η μπάντα μεγαλουργεί όταν βγάζει μπροστά αυτόν τον συνδυασμό Proto Metal και N.W.O.B.H.M. με την μορφή riffs (ανέφερα και παραπάνω στα γρήγορα σημεία του τραγουδιού “Into the Light of the Sun”). Ακούστε λίγο πιο προσεκτικά το κομμάτι “War On The World”. Ναι η μπάντα λατρεύει το N.W.O.B.H.M.! Θυμάστε μήπως την διασκευή τους στο κλασσικό “Stand Up and Fight” των Quatrz; Εγώ πάντως ναι!

Ο John Gallo (κιθάρα), ο Mike Puleo (μπάσο / φωνητικά), ο Nick Tydelski (κιθάρα) και ο Mike Waske (τύμπανα) ήταν στο line-up που άρχισε να δουλεύει το «Ruins Of Eternity». Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε το 2018 στο Wicked Squid Studio και είναι το αποτέλεσμα δύο χρονών σκληρής δουλειάς από το σχήμα που πλέον είναι τρίο, μετά την αποχώρηση του Waske (ο Puleo έπαιξε και τα τύμπανα).

Ναι, πιστεύω ακράδαντα ότι οι Orodruin σε αυτό το άλμπουμ βγάζουν στο φως (λέμε τώρα…) μερικά από τα καλύτερα τραγούδια της πορείας τους. Οι φανατικοί πιθανότατα θα θυμούνται το “Letter Of Life’s Regret” (αυτοί είναι τίτλοι…) από το “2011 Spring Demo”. Το «Letter…» είναι στην πραγματικότητα η μόνη παλιά σύνθεση που βρήκε τελικά δρόμο για το άλμπουμ (ναι υπήρχαν και παλαιότερα κομμάτια που συμπεριελήφθησαν στα demo και τα EP που έκανε η μπάντα από το 2003 και μετά. ΟΚ δεν ήταν και εντελώς σιωπηλοί αλλά πως να το κάνουμε, τα χρόνια ήταν πολλά, το υλικό λίγο και τα αντίτυπα πολύ περιορισμένα, οπότε και πάλι, ουσιαστικά το δεύτερο άλμπουμ περιμέναμε).

Επαναλαμβάνω πως τα φωνητικά του Puleo είναι ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο σε αυτό το δίσκο. Τραγουδάει με ψυχή, στην πραγματικότητα «ζει» κάθε στίχο. Ειδικά στο ομότιτλο κομμάτι του δίσκου, καθώς και στα «Forsaken», “Man Of Peace”, “Into the Light of the Sun” και «Hell Frozen Over».

Κλείνοντας να επισημάνω ότι η παραγωγή του άλμπουμ είναι τέλεια και απόλυτα ταιριαστή στο υλικό. Το εξώφυλλο είναι συνδυασμός διαφόρων εικόνων που ταίριαξε μεταξύ τους ο Gallo, συμπεριλαμβανομένου του έργου του Thomas Cole “Expulsion of Eden”.

Δεν έχω ειλικρινά να προσθέσω κάτι άλλο. Ένα πράγμα πάντως είναι σίγουρο, ο δίσκος αυτός ήρθε για να μείνει. Προσωπικά θα ξαναγυρίζω συχνά σε αυτό το μικρό αριστούργημα. Είναι η συνθετική δεινότητα των τραγουδιών, η σκοτεινή ατμόσφαιρα, η ερμηνεία… Δεν βγαίνουν πια τέτοιοι δίσκοι φίλε… Το γράφω και το πιστεύω… Αν οι Orodruin υποσχεθούν να μας δώσουν άλλο ένα άλμπουμ όπως αυτό, προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα, μπορώ να περιμένω 16 ακόμα χρόνια.