Είδος: Heavy Metal
Χώρα: Φινλανδία
Εταιρία: AFM Records
Έτος: 2017

Από τα μεγαλύτερα ψέματα που θα ακούσεις σε αυτή τη ζωή είναι το μότο αυτό που μέσες άκρες προσπαθεί να μας πείσει πως ‘αυτοί που αξίζουν πάντα αναγνωρίζονται’. Μια από τις τρανότερες αποδείξεις είναι οι Φινλανδοί ΟΖ. Οι δημιουργημένοι το 1977 στην μικρή και άσημη πόλη της δυτικής Φινλανδίας Nakkila, κυκλοφόρησαν μια σειρά καλών και αξιοπρεπέστατων δίσκων μέχρι το 1991 που διέλυσαν για πρώτη φορά, με εξέχουσα θέση στην δισκογραφία του φυσικά να έχει το θρυλικό ντεμπούτο τους Fire in the Brain του 1983 που περιέχει και το αξεπέραστο ύμνο Turn The Cross Updise Down (το ΕΡ του 1984 επιβάλλεται να επανεκδοθεί για να αποκτηθεί από τον λαό του μέταλ!!!). Τι και αν μετακόμισαν σχεδόν αμέσως στη Στοκχόλμη, δεν ήταν γραφτό να αποκτήσουν φήμη αντάξια της ποιότητας των άλμπουμ τους, που για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας δεν ήταν ισάξιες του πρώτου δίσκου και γενικότερα ήταν με αρκετά σκαμπανεβάσματα κυκλοφορίες, παρά ταύτα αξιόλογες. Η επανασύνδεση το 2010 με 3 μέλη της αρχικής τους σύνθεσης γέννησε το πολύ καλό Burning Leather του 2011 κυρίως γιατί υπήρχε ο Jay C. Blade (κανονικό όνομα Jukka Homi, που το άλλαξε σε Jukka Lewis) που ήταν ο βασικός συνθέτης τους, αλλά και γιατί ο ιδρυτής/ψυχή ντραμμερ Mark Ruffneck (κανονικό όνομα Pekka Mark) και η φωνή Ape De Martini (κανονικό όνομαTapani Hämäläinen) δεν δείλιασαν να σκληρύνουν τον ήχο -καθιστώντας τον πιο σύγχρονο- χωρίς να κάνουν εκπτώσεις στην ποιότητα και τις αρχές τους. Πλέον το μόνο αυθεντικό μέλος έχει μείνει ο Mark Ruffneck. Αυτό βέβαια δεν τον πτόησε καθόλου και με 4 καινούρια μέλη (Peppi Peltola – bass, vocals, Juzzy Kangas – guitars, vocals, Johnny Cross – guitars, vocals και Vince Koivula – lead vocals) αφού αντικατέστησε και τους Costello Hautamäki και Markku Petander του Burning Leather, δημιούργησε ένα ακόμα αξιέπαινο άλμπουμ. Θα σταθώ κυρίως στον καινούριο τραγουδιστή Vince Kojvula μιας και η περίπτωσή τους μου θυμίζει της φάση των Accept με τον Mark Tornillo. Άλλη φωνή, ίδια προσέγγιση, παραπλήσια χροιά. Και κυρίως φρέσκος αέρας ανανέωσης. Δεν φτάνουν στα επίπεδα του Blood of The Nations αλλά η εξαιρετική δουλειά στις κιθάρες και τραγούδια σαν τα ‘Drag You To Hell’, ‘The Witch’, ‘Heart Of The Beast’ (με το μελωδικότατο και κολλητικό ριφφ) και ‘Demonized’ καθιστούν το άλμπουμ αξιοπρεπέστατο και πιθανή αγορά ενώ μέχρι και το bonus track ‘Midnight Screams’ λέει.

4/6