Πρώτοι στη σκηνή εμφανίστηκαν οι Daring Veins από τη Λάρισα, με την ομολογουμένως εντυπωσιακή τους τραγουδίστρια, οι οποίοι μας παρουσίασαν τα δικά τους κομμάτια, τα οποία κινούνται σε Hard Rock αλλά και Heavy Metal ρυθμούς. Η μπάντα έδωσε τον καλύτερο της εαυτό και αυτό φάνηκε στα λιγοστά δυστυχώς άτομα τα οποία βρισκόντουσαν εκείνη τη στιγμή κάτω από τη σκηνή και έκαναν το καλύτερο δυνατόν ξεκίνημα για τις επόμενες μπάντες που θα ακολουθούσαν.

Setlist: You Will Love Then Again, Avenue Fear, Inside Them, Send The Shine To Me, Let’s Shout Together, In The Middle Of The Day, Sinfoldays On My Mind, You Would Do Anything To Leave

Στην συνέχεια, στην σκηνή εμφανίστηκαν οι Λαρισαίοι Murder Angels, οι οποίοι μετά το κατάλληλο στήσιμο του stage τους, άρχισαν να μας παρουσιάζουν τα δικά τους κομμάτια και κάπως έτσι ξεκίνησαν και τα πρώτα headbanging, μιας και η μπάντα από ότι φάνηκε είχε το δικό της κοινό, αφού από κάτω τους ξαφνικά εμφανίστηκαν καμιά 30 άτομα, γούσταραν και ενθάρρυναν τη μπάντα συνεχώς. Η μπάντα η οποία κινείται σε thrash κυρίως, αλλά και heavy ήχους, έδειξε να είναι άνετη και προβαρισμένη και να το διασκεδάζει πάνω στη σκηνή, πράγμα που περνούσε και στο κοινό, χωρίς όμως να τους πτοούν τα τεχνικά πρόβληματα, τα οποία προέκυπταν εξαιτίας του προβληματικού ήχου. Επιπλέον η μπάντα ξεσήκωσε το κοινό, που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή, με την πετυχημένη διασκευή του Aggressive Perfector των Slayer. Οι Murder Angels είναι μια μπάντα που τώρα κάνει τα πρώτα βήματα της και ελπίζουμε να συνεχίσουν με σκληρή δουλειά, αν θέλουν να κάνουν μια αξιοπρεπή καριέρα στην σκηνή του Thrash.

Setlist: Black Lightning, Enter The Night, War In The Streets, Aggressive Perfector, Blood Fields, Haunted by Darkness, Sworn In Blasphemy (S.I.B.), Murder Angels

Ενώ η ώρα περνούσε και ο κόσμος άρχισε όλο και περισσότερο να συγκεντρώνεται μπροστά από τη σκηνή, έφτασε η ώρα να εμφανιστούν οι, επίσης Λαρισαίοι, Pandora’s Box. Η μπάντα από τα πρώτα κιόλας λεπτά έδειξε την αγάπη της και επιρροή της από τους Savatage. Οι Pandora’s Box εμφανίστηκαν πολύ προβαρισμένοι και σοβαροί και έδειξαν να κατέχουν την τέχνη του progressive και μελωδικού γενικότερα Metal, παρουσιάζοντας μας κομμάτια από την προσωπική τους δουλειά αλλά και πολύ ωραίες και πετυχημένες διασκευές όπως το Stargazer των Rainbow, Gutter Ballet των Savatage αλλά και το Be Quick Or Be Dead των Iron Maiden, ως τελευταίο κομμάτι, ξεσηκώνοντας το κοινό και δίνοντας την τέλεια πάσα για να συνεχίσουν οι Sorrowful Angels.

Setlist: Friday 13th (Intro), Preface, Into My Eyes, Last Time, Stargazer, Crimes Of Love, Gutter Ballet, Fortuneteller, Revenge, Be Quick Or Be Dead

Εν συνεχεία και πριν τον Paul Di’Αnno, εμφανίστηκαν στην σκηνή οι Sorrowful Angels, οι οποίοι είχαν διπλό ρόλο. Αρχικά εμφανίστηκαν σαν Sorrowful Angels και κατόπιν σαν τη μπάντα του Paul Di’Αnno. Δεν ήταν η πρώτη φορά που φορά που έβλεπα τη μπάντα (σσ. Katatonia, Sirenia, Daylight Misery πριν μερικά χρόνια), οπότε ήμουν κάπως υποψιασμένος για το τι θα άκουγα. Αρχικά η μπάντα λόγω κάποιων τεχνικών προβλημάτων, λίγο πριν την έναρξη της εμφάνισης τους, αναγκάστηκαν δυστυχώς να μειώσουν αρκετά το setlist τους. Αφού τα τεχνικά προβλήματα διορθώθηκαν η μπάντα ξεκίνησε με το νέο της μπασίστα και σίγουρα fan του Steve Harris (λόγω του λογότυπου στο μπάσο του, της West Ham) να παρουσιάζει κομμάτια από τον πρώτο της δίσκο ‘Ship In Your Trip’, αλλά και από τον νέο της δίσκο ‘Omens’ με την εμφάνιση τους να είναι άψογη, από όλες τις πλευρές και άκρως επαγγελματίες και να μας ταξιδεύουν σε πιο σκοτεινά μέρη με τις επιβλητικές Gothic κυρίως μελωδίες τους! Η μπάντα από την Αθήνα φαίνεται να το έχει και αυτό περνάει και στον κόσμο και δεν είναι αδίκως μια από τις καλύτερες μπάντες του είδους στη χώρα μας.

Setlist: Unspeakable Cult, Right of Way, Omens, Denial H ανταπόκριση της εμφάνισης των Daring Veins, Murder Angels, Pandora’s Box & Sorrowful Angels έγινε από τον Βαγγέλη Χασιώτη

Στο δρόμο για τη συναυλία αναρωτιόμουν διαρκώς αν αυτός ο 56χρονος γερόλυκος θα μπορούσε να “ροκάρει” ακόμα με αυτή τη μοναδική φωνή που είχε πίσω στα ’80s. Θα μπορεί ακόμα να εμφανιστεί με την ίδια ενέργεια και πάθος; Υπάρχει ακόμα κάπου μέσα του βαθιά το τέρας, που περιμένει να ξεπηδήσει πάνω στη σκηνή και να συναντήσει όλες τις προσδοκίες των πολύ πιστών και απαιτητικών οπαδών; Το όνομα της περιοδείας ήταν “Beast Over Creece” και εμείς είδη ξέραμε ότι επρόκειτο να μας παρουσιάσει τα παλιά του κυρίως κομμάτια.

Το ρολόι έδειξε 11:15, όταν οι Sorrowful Angels κάλεσαν να εμφανιστεί στη σκηνή ο Paul Di’anno. Μετά από 10 λεπτά εκείνος εμφανίστηκε, αφού πρώτα βρισκόταν δίπλα από τη σκηνή εμφανώς νευρικός (κάθε φορά είναι σαν τη πρώτη φορά), πειράζοντας τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας ως ένας αυθεντικός old school αρχηγός μπάντας. Το μπουκάλι Jack Daniel’s πήρε τη θέση του δίπλα από τον Paul Di’Anno και όλα ήταν πλέον έτοιμα. Στις 11:25 οι Sorrowful Angels πήραν τη θέση τους στη σκηνή και άρχισαν να παίζουν τις πρώτες νότες του Santuary, με το κοινό να εκρήγνυται! Ο Paul ανέβηκε στη σκηνή με κάποιον βοηθό του και μας έκανε όλους να αναρωτιόμαστε αν ήταν σε θέση να τα καταφέρει κοθόλη τη διάρκεια της νύχτας ή όχι, αλλά σύντομαμ αφού ξεκίνησε να βγαίνει αυτή η καταπληκτική φωνή, όλοι μας το ξέραμε ότι θα ήταν μια από αυτές τις νύχτες που θα έχουμε όλοι μας να θυμόμαστε. Το δεύτερο τραγούδι (Purgatory), που ήταν μια από τις καλύτερες στιγμές (κατά τη γνώμη μου) έκανε το κοινό να ξεφύγει και παράλληλα να τραγουδάει και να χορεύει καθόλη τη διάρκεια του τραγουδιού. Φυσικά υπήρχαν και οι αναφορές στο αγαπημένο του άθλημα το ποδόσφαιρο, την ήττα της Ισπανίας και ότι αυτό του κόστισε αρκετά χρήματα. Καθόλη τη διάρκεια της εμφάνισης του προσπαθούσε να ενθαρρύνει το κοινό, που βρισκόταν από κάτω, να συμμετέχει και αυτό όλο και περισσότερο. “Wrathchild”, “Marshall Lockjaw”, “Prowler”, “Murders in the Rue Morgue”, “Genghis Khan”, “The Beast Arises”, “Children of Madness”, “Charlotte the Harlot”, “Killers” και “Phantom of the Opera” ήταν τα επόμενα τραγούδια, ενώ το τραγούδι “Running Free” τίναξε τα μυαλά ολλών μας. Τα φώτα έκλεισαν, η σκηνή άδειασε και ξαφνικά ακούσαμε μια φωνή να λέει “ας παίξουμε αυτό το γαμημένο τραγούδι”. Οι Sorrowful Angels ήταν και πάλι στην σκηνή, οι κιθάρες άρχισαν να ουρλιάζουν στις μελωδίες του “Transylvania” και ο Paul Di’Anno πλησίασε το κοινό και έγινε ένα με αυτό τραγουδώντας το “Blitzkrieg Bob” στο τέλος μια εκρηκτικής νύχτας.

Συνολικά: Το live πραγματοποιήθηκε σε ένα πολύ ωραίο αθλητικό κέντρο που ονομάζετε ‘Larissa Sport Center’. όπου βρέθηκαν πάνω από 300 fans. Το κοινό ήταν καταπληκτικό και συμμετείχε ενεργά και παρακινούσε τις μπάντες να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους. Υπήρχαν κάποια θέματα με τον ήχο, που προφανώς δεν ήταν και ο καλύτερος που θα μπορούσε να έχει το Live, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό. Οι Sorrowful Angels έπαιξαν τα κομμάτια των Iron Maiden και του Paul Di’Anno ακριβώς όπως έπρεπε να παιχτούν, με πειθαρχεία και σεβασμό (φυσικά και η μπάντα έβαλε τις δικές της πινελιές στα τραγούδια), για αυτό και λέω ότι ήταν η σωστή μπάντα για αυτή τη δουλειά. Τελευταίος αλλά εξίσου σημαντικός ο Paul. Ναι! Μπορώ ακόμα να δω το κτήνος μέσα του. Έβαλε όλη του τη δύναμη για το καλύτερο αποτέλεσμα και απέδωσε τα τραγούδια με περηφάνια και τιμή. Η δυναμική του φωνή σε έκανε να προσμένεις τι ακολουθεί και όταν τελικά αυτό έρχεται σε κάνει να αισθάνεσαι “Shell Shocked”. Μια εξαιρετική φωνή από έναν καταπληκτικό τραγουδιστή (το κτήνος ήταν πληγωμένο στο σοβαρό πρόβλημα των ποδιών του αλλά μπορούσε ακόμα να παλέψει σαν κολασμένο). Η Φιλοξενία από τους οργανωτές της συναυλίας ήταν καταπληκτική οι οποίοι ήταν πάντα πρόθυμοι να μας παρέχουν ότι χρειαζόμασταν.

Price for Value: Πραγματικά πιστεύω ότι το να πληρώσεις 10 ευρώ για μια συναυλία με 5 μπάντες είναι το λιγότερο γελοίο. Τώρα αν λάβεις υπόψιν ότι οι Sorrowful Angels, οι Pandora’s Box, οι Murder Angels και οι Daring Veins μπορούν να σταθούν και μόνοι τους σε ατομικά live προσθέτοντας την εμφάνιση του DiAnno απλά είναι ανεκτίμυτο.

Θετικά: Οι Sorrowful Angels και ο Paul Di’Anno ήταν ο τέλειος συνδυασμός. Xαμηλή τιμή εισιτηρίου, ωραία σκηνή, εξαιρετικό κοινό, εύκολη πρόσβαση.

Αρνητικά: Ο ήχος δεν ήταν καθόλου καλός, η προσέλευση θα μπορούσε να ήταν μεγαλύτερη.