Είδος: Rock n’ roll/Punk
Χώρα: Ολλανδία
Εταιρία: Steamhammer/SPV
Χρονιά: 2014

Θα είμαι ειλικρινής. Η συγκεκριμένη κριτική με έχει φέρει σε δύσκολη θέση. Ο λόγος; Το γενικότερο hype που υπάρχει αυτήν την εποχή γύρω από την μπάντα και ειδικά μετά από την μετακόμισή της κάτω από την στέγη της steamhammer/SPV, έχει σίγουρα κάποια βάση αλλά κάποια πράγματα που διάβασα τελευταία στον τύπο για αυτό το album είναι απλά κάπως υπερβολικά.

Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά όμως. Όσοι από εσάς είχατε έως τώρα την ευκαιρία να τους δείτε live, γνωρίζετε ότι οι αιώνια έφηβοι PETER PAN SPEEDROCK (απόλυτα ταιριαστό όνομα) είναι γεννημένοι για να βρίσκονται πάνω στο σανίδι. Καθημερινοί άνθρωποι με αστείρευτη ενέργεια που ορμώμενοι από αληθινή αγάπη για αυτό που κάνουν, έχουν “οργώσει” τον κόσμο προσφέροντας με κάθε συναυλία τους και ένα ιδανικό soundtrack για να ξεκινήσουν ανελέητα pit, για κραιπάλες όπου το αλκοόλ δεν είναι ποτέ αρκετό και γενικότερα για μια αυθεντικά διασκεδαστική εμπειρία.

Στo ένατο full length album τους μας προσφέρουν αυτό που ξέρουν πολύ καλά να κάνουν από το 1997 και την πρώτη τους κυκλοφορία ¨peter pan¨. Δηλαδή τίμιο και ειλικρινές rock n’ roll χωρίς καθόλου φρου φρου και μόνο άρωμα αυτό της ιδρωτίλας, με punk στοιχεία στον ήχο τους αλλά κυρίως punk νοοτροπία, μπόλικο τσαμπουκά και γκάζια στο maximum.

Το ¨get you high¨ που ανοίγει τον δίσκο είναι πραγματικός δυναμίτης. Για το συγκεκριμένο κομμάτι έχει γυριστεί και video που όπως και όλα τα υπόλοιπα που έχω δει από δαύτους δένει απόλυτα με την αισθητική του συγκροτήματος. Τσεκάρετέ το οπωσδήποτε. Το κολληματικό ¨whatever man¨ που ακολουθεί, το ακούω εδώ και κάποιες μέρες να παίζει διαρκώς μέσα στο κεφάλι μου. Η διασκευή στο ¨heart full of soul¨ από THE YARDBIRDS, στο οποίο η μπάντα με την βοήθεια του Sparky από DEMENTED ARE GO έδωσε μια εντελώς MOTORHEAD χροιά, απλά “τα σπάει”.

Την παραγωγή την έχει κάνει το ίδιο το συγκρότημα στο προσωπικό του στούντιο στο Eindhoven και το τελικό αποτέλεσμα τους δικαιώνει απόλυτα. Ο ήχος είναι βρώμικος (όσο ακριβώς πρέπει) υποστηρίζοντας τέλεια το ύφος της μουσικής.

Μέχρι εδώ όλα καλά. Ο δίσκος όμως έχει ένα βασικό ελάττωμα. Είναι άνισος. Από τα δεκατρία μικρής διάρκειας κομμάτια/σφηνάκια που θα ακούσεις, τα περισσότερα είναι μέτρια ή αδιάφορα. Και θεωρώ πως ένας δίσκος συνολικής διάρκειας 39 λεπτών πρέπει να μπορεί να κρατάει τον ακροατή σχεδόν μόνιμα στην τσίτα.

Το σίγουρο είναι πως το ¨buckle up and shove it¨ θα εμπλουτίσει το live setlist του συγκροτήματος κατά 3-4 τραγούδια, αλλά επειδή εδώ δεν κρίνεται ούτε η απόδοσή τους στις συναυλίες, ούτε η αισθητική των video που κυκλοφορούν, ούτε το πόσο συμπαθείς είναι λόγω του γενικότερου attitude που έχουν, αλλά ο δίσκος ως σύνολο…

3,5/6