Πώς κάποιος δημιουργεί ένα νέο είδος; Ο πειραματισμός με διαφορετικά στυλ είναι σίγουρα μια οπτική. Πιστεύω όμως ότι το να έχεις γύρω σου μια μουσική σκηνή που σε επηρεάζει, είναι σίγουρα ένα πλεονέκτημα. To Gothenburg, στη Σουηδία, είχε μια τέτοια σκηνή στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας μπορεί να αποκαλέσει τον εαυτό της ως το μέρος που γεννήθηκε το Melodic Death Metal (ή εν συντομία, Melodeath). Ένα υποείδος του Death Metal που συνδυάζει περισσότερη μελωδία στον ήχο του, με περάσματα που έχουν καθαρά φωνητικά, ακουστικές κιθάρες και αργότερα, ακόμη και πλήκτρα. Κάποιος μπορεί να διαφωνήσει ως προς τις επιρροές από άλλα είδη, γι’αυτό θα ήθελα να επικεντρωθώ στις τρεις μπάντες που γενικά θεωρούνται οι θεμελιωτές του είδους. Συνάμα θα προσπαθήσω να παραθέσω κάποια αστεία στοιχεία για να ξεκαθαρίσω το πόσο συνδεδεμένες ήταν μεταξύ τους οι μπάντες της συγκεκριμένης σκηνής. Αν θέλετε να μάθετε για τις ρίζες του Melodic Death και για κάποιες ακόμη καλές Melodeath μπάντες, συνεχίστε την ανάγνωση.

 At The Gates

Έχοντας το όνομα “At the Gates” από το 1990, η μπάντα είχε ήδη κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ πριν από την κυκλοφορία του πιο διάσημου δίσκου της “Slaughter of the Soul” το 1995. Μετά από χρόνια πειραματισμού όσον αφορά τον ήχο τους, αυτό το άλμπουμ ήταν κάτι νέο στη σκηνή. Σε σχέση με τις δύο επόμενες μπάντες, οι At the Gates είχαν τον πιο ωμό ήχο, με μερικά μόνο Death Metal ξεσπάσματα κατά τη διάρκεια του δίσκου. Τα αργά, ακουστικά κομμάτια ‘Into The Dead Sky’ και ‘The Flames Of The End’ έδειχναν ξεκάθαρα την πιο “μαλακή” πλευρά της μπάντας. Δυστυχώς η μπάντα διαλύθηκε ένα χρόνο μετά από την κυκλοφορία αυτού του αριστουργήματος.

Fun facts: Ο μικρότερος αδερφός του ντράμερ Adrian Erlandsson, ονόματι Daniel Erlandsson, έγινε αρκετά διάσημος ντράμερ  και ο ίδιος, παίζοντας για μια άλλη εμβληματική Melodic Death Metal μπάντα, τους Arch Enemy. Ο Daniel ηχογράφησε επίσης τα τύμπανα για τη δεύτερη κυκλοφορία των In Flames, το ΕΡ με τίτλο “Subterranean” (1995).

In Flames

Οι In Flames επίσης σχηματίστηκαν το 1990 ως side-project του Jesper Strömblad, επειδή ήθελε να δημιουργήσει μουσική με μια πιο μελωδική προσέγγιση από ότι στην  μπάντα του, Ceremonial Oath. O Jesper είναι αρκετά πολυδιάστατος μουσικός, παίζοντας μπάσο στη Death Metal μπάντα Ceremonial Oath, κιθάρα και πλήκτρα στους In Flames και τύμπανα στην Power Metal μπάντα Hammerfall. Το ντεμπούτο, Lunar Strain (1994) ηχογραφήθηε με τον Mikael Stanne στα φωνητικά. Ο Anders Friden ανέλαβε τα φωνητικά των In Flames από το “The Jester Race” (1996) , έχοντας ήδη τραγουδήσει για τους Ceremonial Oath και τους Dark Tranquility. Το “The Jester Race” θεωρείται επίσης ορόσημο για το Melodic Death Metal λόγω των δύο lead κιθάρων καθώς και των ακουστικών περασμάτων.

Fun facts: Ο Peter Iwers, ο τωρινός μπασίστας, είναι ο μικρότερος αδερφός του Anders Iwers, του πρώην κιθαρίστα των Ceremonial Oath. O Niklas Sundin (ο κιθαρίστας των Dark Tranquility) έγραψε τους στίχους των πρώτων άλμπουμ σε συνεργασία με τον Anders Friden ο οποίος ακόμη δούλευε τα Αγγλικά του. Ο Mikael Stanne σχεδίασε το logo των Ceremonial Oath.

Dark Tranquillity

Δημιουργήθηκαν το 1989 από τον Niklas Sundin και τον Mikael Stanne και μπορούν να αυτοαποκαλούνται η γηραιότερη από τις τρεις μπάντες. Τα φωνητικά στο ντεμπούτο τους, Skydancer, είναι –μαντέψτε- από τον Anders Friden. Όταν αποχώρησε για να πάρει τη θέση του Mikael στα φωνητικά των In Flames, ο Mikael έκανε μεταστροφή από ρυθμικός κιθαρίστας σε τραγουδιστής των Dark Tranquility. Επίσης, και γι’αυτή τη μπάντα, είναι το δεύτερό της άλμπουμ The Gallery (1995) που θεωρείται ορόσημο στην ιστορία του Melodic Death Metal. Μεγαλύτερη καινοτομία για το death metal για την εποχή, ήταν τα γυναικεία guest φωνητικά της Eva-Marie Larsson στα τραγούδια  The Gallery, Lethe και … of Melancholy Burning.

Fun fact: Ο Niklas Sundin σχεδίασε σχεδόν όλα τα εξώφυλλα των δίσκων των Dark Tranquility καθώς και μερικά των In Flames και άλλων Melodic Death Metal μπαντών (Arch Enemy, Arise, Callenish Circle, Detonation, Dimension Zero, Eternal Tears of Sorrow, Fragments of Unbecoming, Nightrage)

Το παρόν

Το είδος επεκτείνεται σε άλλες χώρες (ψάξτε στο τέλος του άρθρου για περισσότερες προτάσεις) και συνδυάζεται με άλλα είδη. Η πιο εκπληκτική ένωση πιθανώς είναι αυτή των Ελβετών Eluveitie που παίζουν Celtic Folk Metal ή των Ιαπώνων Blood Stain Child που παίζουν Trance Metal. Στις μέρες μας, οι In Flames κρατάνε το σκήπτρο της πιο δημοφιλούς από τις τρεις μπάντες αλλά αυτό συνοδεύεται από μια μεγάλη εξέλιξη στον ήχο τους. Ο ρυθμός και ο ήχος των πρώτων ηχογραφήσεων είναι πλέον δυσεύρετος και ο Jesper Strömblad, ιδρυτικό μέλος, αποχώρησε το 2010 από τη μπάντα λόγω των προβλημά των που είχε με τον εθισμό του στο αλκοόλ. Ενώ αρκετοί έχουν σταματήσει να ασχολούνται μαζί τους, πολλοί έχουν μείνει πιστοί μέχρι το τέλος (‘In Flames we trust!’). Οι Dark Tranquility παρέμειναν περισσότερο πιστοί στον αρχικό τους ήχο αλλά συνέχισαν να πειραματίζονται στην πορεία των κυκλοφοριών τους, άλλες φορές με περισσότερα και άλλες με λιγότερα καθαρά φωνητικά και περάσματα με πιάνο. Ξαφνικά, το 2008 οι  At  The  Gates   επέστρεψαν  για να εντυπωσιάσουν τη νέα γενιά των μεταλλάδων. Την περασμένη χρονιά κυκλοφόρησαν το At War With Reality. Μια επιστροφή στην κορυφή, μετά από 19 (!) χρόνια. Αντίθετα με τους άλλους ιδρυτές του είδους, δε συμβιβάστηκαν όσον αφορά την ωμή βαρβαρότητα και κατά συνέπεια ο ήχος τους είναι πιο κοντά στον αρχικό ήχο του Gothenburg. Πρέπει να ήταν πραγματικά εκπληκτικό να βλέπεις την άνοδο ενός νέου είδους στην πόλη του Gothenburg εκείνα τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’90!

Τελικό σημείωμα: Όταν μιλάμε για εμβληματικά melodeath άλμπουμ, δε μπορούμε να παραλείψουμε το Heartwork (1993) των Carcass. Ηχογραφημένο στο Liverpool του Ηνωμένου Βασιλείου το 1993, αυτό το άλμπουμ ήταν αρκετά μακριά από το  Gothenburg. Οι Carcass είναι μια από λίγες μπάντες που μπορούν να πουν ότι ήταν οι πρωτοπόροι σε δύο είδη. Ενώ οι πρώτες τους δουλειές έδιναν μεγαλύτερη έμφαση στο Grindcore, έκαναν μια μεταστροφή στο Melodeath με το Heartwork. Τι θα μπορούσε να έχει επηρεάσει την ταυτόχρονη εξέλιξη στο Ηνωμένο Βασίλειο; Πιστεύω ότι ευθύνεται ο πρώην lead κιθαρίστας τους, ο Σουηδός Michael Amott. Ναι, ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Arch Enemy. Συνεπώς, παρόλο που μιλάμε για τον ήχο του Gothenburg και την τοπική σκηνή, μέρος από τα εύσημα πάνε και στους Carcass και στην επιρροή του Amott στο είδος σαν σύνολο. Οι νεότεροι μεταλλάδες τα γνώρισαν όλα αυτά με το tour επανένωσης το 2008. Ήταν η ίδια χρονιά που και οι At The Gates επανενώθηκαν και έπαιξαν σε Ευρωπαϊκά φεστιβάλ. Ήταν σπουδαίο καλοκαίρι γαμώτο! Ακόμη και χωρίς τον Michael Amott, ο οποίος αποχώρησε το 2012 για να επικεντρωθεί στους Arch Enemy, οι Walker και Steer επιβεβαίωσαν τη νόμιμη ύπαρξή τους στη σκηνή με την κυκλοφορία του ανυπέρβλητου Surgical Steel το 2013, 17 (!) χρόνια μετά την κυκλοφορία του Swansong (1996).

Οι At The Gates, οι In Flames και οι Dark Tranquility (και οι Carcass) επηρέασαν ένα ξέσπασμα Melodeath μπαντών. Η  κύρια εστία παρέμενε στη Σκανδιναβία με τις πιο δημοφιλείς μπάντες να είναι Σουηδικές, όπως οι Arch Enemy, Scar Symmetry και Soilwork* και Φινλανδικές μπάντες όπως οι Children of Bodom, Kalmah, Norther, Mors Principium Est και Before the Dawn. Σε περίπτωση που θέλετε λίγο ακόμη underground melodeath από την υπόλοιπη υφήλιο, τσεκάρετε τις παρακάτω μπάντες:

Αυτά θα σας κρατήσουν απασχολημένους για κάμποσο!!

 *Τελευταίο fun fact (Σοβαρά, σταματάω μετά από αυτό): Ενώ το theme στο Rejection Role των Soilwork είναι κόκκινο και δείχνει τα μέλη των In Flames να ασεβούν προς τους Soilwork, το βίντεο κλιπ για το Trigger των In Flames είναι κυρίως μπλε και δείχνει τη συμμορία των Soilwork να ενοχλεί τα μέλη των In Flames.