English
Είδος: Industrial/Thrash
Χώρα: Ελλάδα
Εταιρία: αυτοχρηματοδοτούμενο
Έτος: 2014
Δεν είναι σύνηθες ν’αναλαμβάνω reviews για το είδος που παίζουν οι Postraumatic (industrial/thrash εγώ θα τους κοτσάρω και το post) αλλά γι’ αυτούς θα κάνω μια εξαίρεση. Για δύο λόγους. Ο ένας είναι συναισθηματικός καθώς με τα παιδιά βρεθήκαμε αρκετές φορές στην ίδια σκηνή,είδαμε τα ίδια προβλήματα και μοιραστήκαμε τους ίδιους προβληματισμούς για το metal ιδίωμα στην underground. Ο δεύτερος είναι ότι οι στίχοι τους είναι κοινωνικοπολιτικοί και είναι από τις λίγες περιπτώσεις που μιλάμε για συγκρότημα που στοχοποιεί το καπιταλιστικό σύστημα στα γραπτά του. Ναι οι Postraumatic δεν μασάνε τα λόγια τους. Το script είναι ώριμο, συνειδητοποιήμενο, οργισμένο και ξέρει σε ποια τάξη ανήκει. Ας περάσουμε στο μουσικό μέρος…
Oι Postraumatic καταφέρνουν έντεχνα και με στυλ να συνδυάσουν την heavy/thrash αισθητική των Kreator και γενικά της γερμανικής αγίας τριάδας (Sodom/Kreator/Destruction) με τους industrial πειραματισμούς του Jourgensen και την Post/Apocalyptic ατμόσφαιρα των Neurosis χωρίς σε καμία περίπτωση να αντιγράφουν τους παραπάνω αλλά να διαμορφώνουν το δικό τους ύφος. Αρκετά ενδιαφέρον και ιδιαίτερα σπάνιο για πρώτη απόπειρα μπάντας!Τα φωνητικά ακραία απόκοσμα σε σημεία,συνεισφέρουν στην ατμόσφαιρα του “Script”. H ριφολογία του album περνάει απ’ όλο το ακραίο φάσμα επιτυχώς. To cd ξεκινάει μ’ ένα επικό industrial intro και οι πρώτες νότες του “Rectified Conscience” μας εισάγουν σωστά στο κλίμα.To “Recycling the gods” θα μου φέρει στο μυαλό το ΝWO από ministry.To “Us (the Voiceless) who watch them” (κουράστηκα να το γράψω παιδιά :-P) σε πιο mid-tempo μελωδικές αναζητήσεις που καταλήγει σ’ ένα απόκοσμο επαναλαμβανόμενο doom post τέλος με horror αισθητική (αυτό το πριόνι θα ήθελα ν’ακούγεται λιγότερο η αλήθεια είναι).Το “Monetary Sanity” ακολουθεί σχεδόν χορευτικά.Το “Forgotten Venus” είναι το αγαπημένο μου από τον δίσκο. Διεστραμμένη industrial μπαλάντα?Ίσως…Ακούστε και το “Sunna” παρακάτω που είναι περίπου στο ίδιο στυλ και θα καταλάβετε τι εννοώ!Το “Slept” έρχεται με άκρως πειραματικές διαθέσεις. Οι επιρροές τους από score ταινιών είναι διάχυτες στο cd. To “Inhumane” είναι το “hitaki” του δίσκου. Groovάτο thrash και τα μυαλά στα κάγκελα:-P. Κάπου εδώ μετά από το απαραίτητο instrumental φτάνουμε στο τέλος του πρώτου μέρους με το The Behaviourist(ίσως το πιο thrash κομμάτι του δίσκου).Το album δεν τελειώνει εδώ καθώς οι Postraumatic μας δίνουν και την επανηχογράφηση του πρώτου ep τους. Αγαπημένα το “Sunna” όπως προανέφερα πιο πάνω και τα industries of suffering. Συνολικά έχουμε μια πολύ καλή πρώτη προσπάθεια με μόνο αρνητικό ίσως τη μέτρια παραγωγή. Check them out and support the local scene! Εύχομαι τα καλύτερα και καλή αρχή!
4.5/6
