Έχοντας στον περίγυρό τους την ομορφιά της Ακρόπολης και τις Αθηναϊκές ιαχές του extreme metal ήχου, οι Nightfall έχουν κερδίσει το δικό τους golden status στην μέταλ σκηνή της χώρας μέχρι και σήμερα. Κυριαρχώντας στο gothic black metal είδος στα late 90’s, αποφάσισαν να επιστρέψουν το 2020 και να διεκδικήσουν το θρόνο τους.

Το 1991, o mastermind της μπάντας Ευθύμης Καραδήμας δημιούργησε το πρώτο demo των Nightfall, με τίτλο «Vanity”, το οποίο γρήγορα τράβηξε την προσοχή της τότε νεοσυσταθείσας γαλλικής Holy Records. Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, η μπάντα θα είχε υπογράψει το συμβόλαιό της και μέσω αυτής, θα κυκλοφορούσαν μερικά από τα πιο αγαπητά άλμπουμ όλης της δεκαετίας, ξεκινώντας με το “Parade Into Centuries”. To άλμπουμ  αυτό γρήγορα τους έβαλε στο επίκεντρο της ελληνικής σκηνής – μακάβριο, σκοτεινό, διεστραμμένο και επικίνδυνα ατμοσφαιρικό.

Το Δεκέμβρη του 1993 γεννιέται το “Macabre Sunsets”, το περιβόητο δεύτερο άλμπουμ της μπάντας. Μέχρι και σήμερα, θεωρείται ένα από τα πιο σκοτεινά διαμάντια της Μεσογειακής σχολής του ακραίου ήχου. Εσωστρεφές, μαγικό, βαρύ και για άλλη μια φορά τρομερά ατμοσφαιρικό. Αυτό που το διαφοροποιεί σε ένα μεγάλο βαθμό από τον προκάτοχό του, είναι με βεβαιότητα τόσο η ταχύτητα, όσο και η «βρώμα», με το “Parade Into Centuries” να είναι περισσότερο doom και μελωδικό. Η κυκλοφορία του εν λόγω δίσκου ακολουθείται από την «Macabre Dance tour» με τους Celestial Season και τους Sadness στην Ευρώπη. Επιπλέον, το artwork είναι εμπνευσμένο από τον ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, όπως και το opening track του δίσκου, “Odious”.

Το 1995, η μπάντα συστήνει στο κοινό δυο διαφορετικές κυκλοφορίες, το “Eons Aura” ΕΡ που περιλαμβάνει τέσσερα κομμάτια, δυο εκ των οποίων ήταν διασκευές σε Army of Lovers (Until the Day God Helps Us), και Manowar (Thor), δίπλα δίπλα με την κυκλοφορία του “Athenian Echoes”, λίγο καιρό μετά το ΕΡ. Νοσταλγία, ατμόσφαιρα, ένταση, σφοδρότητα, θλίψη, μακαβριότητα, παγανική λατρεία και ερωτισμός, όλα μαζί σε ένα αριστούργημα. Θα μπορούσε δηλαδή, να περιγραφτεί (όπως είχε γίνει και στο παρελθόν), μια πρώιμη μορφή του War Metal. Το πάθος παραείναι έντονο εδώ. Το “Athenian Echoes” αποτελεί το τελευταίο άλμπουμ των Nightfall πρωτού προχωρήσουν σε κάποιου είδους πειραματισμό με τον gothic metal ήχο.

Παρότι εξακολουθούσαν να βρίσκονται κάτω από την αιγίδα της Holy Records, οι Nightfall εμπίπτουν σε μια πιο gothic/black προσέγγιση, η οποία ήταν αρκετά εμφανής τη δεδομένη εποχή, σε μπάντες όπως Tiamat, Moonspell, Cradle of Filth, μεταξύ άλλων. Έτσι, ταξιδεύουν στη Φινλανδία για να ηχογραφήσουν το επόμενο άλμπουμ τους που συγκαταλέγεται ανάμεσα στους ογκόλιθους της ελληνικής σκηνής, όχι μόνο για τη μουσική, αλλά και για την προώθηση της σεξουαλικής απελευθέρωσης, φτύνοντας στα μούτρα τη λογοκρισία. Το “Lesbian Show” λοιπόν, λατρεύτηκε τόσο από τον τύπο όσο και από τους οπαδούς, όταν πρωτοβγήκε το 1997.

Το 1999 λοιπόν σημαίνονται τα τελευταία βήματα των Nightfall με τη Holy Records, μετά από ένα πετυχημένο σερί κυκλοφοριών. Παρότι αυτή η συνεργασία ήταν υπέρ του δέοντος πετυχημένη, το “Diva Futura” ήταν ο τελευταίος δίσκος στον κατάλογο της μπάντας υπό την σκιά της γαλλικής εταιρείας. Αυτή τη φορά, με το “Diva Futura”, ο ερωτισμός και η σεξουαλικότητα που συστήθηκαν στο “Lesbian Show” λατρεύτηκαν και ταυτίστηκαν με τη μπάντα ακόμα περισσότερο. Μέχρι και σήμερα, το “Diva Futura” συγκαταλέγεται στα “Magnum Opus” του gothic metal, και πολλές φορές ταυτίζεται με την νοσταλγία των late 90’s στη γκοθ/μεταλ σκηνή της Αθήνας. Λίγο καιρό μετά, μέσα στο ίδιο έτος, η μπάντα κυκλοφορεί το “Electronegative” EP.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2003, οι Nightfall ανήκαν πλέον στο roster της Black Lotus Records και κυκλοφόρησαν μια άλλη εξαιρετική δουλειά, με τον τίτλο «I Am Jesus». Από την αρχή μέχρι το τέλος, αυτό το άλμπουμ αγγίζει στην τελειότητα. Ο Bob Katsionis έκανε τα μαγικά του πίσω από τα πλήκτρα που συμπλήρωναν ολόκληρο τον ήχο του άλμπουμ, ενώ σαν συνολική προσέγγιση, το «I am Jesus» είναι λίγο «επιστροφή στις ρίζες», αλλά σε μια πιο gothic προσέγγιση, χωρίς να μοιάζει όμως με τα δύο τελευταία εγχειρήματα «Lesbian Show» και «Diva Futura». Το άλμπουμ περιέχει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια των Nightfall όλων των εποχών, π.χ. “Semana Tragica”, “Death of Neira” και το αριστούργημα “Pale Crescendo Of Diamond Suns”.

Στις 7 Δεκεμβρίου 2004, το «Lyssa – Rural Gods and Astonishing Punishments» βλέπει το φως της ημέρας, για άλλη μια φορά από την Black Lotus Records. Διατηρώντας μια πολύ ισχυρότερη black metal αίσθηση από τον προκάτοχό του, μαζί με μια aggressive ατμόσφαιρα, αυτό το άλμπουμ δεν αναφέρεται συνήθως όταν οι Nightfall είναι αντικείμενο συζήτησης, αλλά τυγχάνει να είναι από τις καλύτερες δημιουργίες τους μέχρι στιγμής. Παράλληλα, το “Lyssa” περιέχει παντρέματα από διάφορες πηγές, περισσότερα heavy metal στοιχεία από τα προηγούμενα άλμπουμ, κάτι που το κάνει μοναδικό εξ όψεως. Παράλληλα στο άλμπουμ αυτό, ανήκουν επίσης μερικά από τα καλύτερα μέχρι σήμερα τραγούδια των Nightfall, όπως το «Master of my Dreams» και το «So(u)l Invictus». Οι κιθάρες σε αυτό το άλμπουμ επίσης, είναι έξω από αυτόν τον κόσμο.

Μετά από έξι χρόνια σιωπής, οι Nightfall ενώνουν τις δυνάμεις τους με τη Metal Blade Records. Έτσι, το 2010 βλέπει την επιστροφή της μπάντας μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα. Με την ευκαιρία, κυκλοφορεί το “Astron Black And the Thirty Tyrants”. Ακολουθώντας την πατέντα του προηγούμενου δίσκου “Lyssa..” αλλά σε μια αναβαθμισμένη προσέγγιση, το “Astron Black” είναι μια φοβερή προσθήκη στον κατάλογο της μπάντας. Heavy, μελωδικό, σκοτεινό και με αρκετό πάθος. Θα μπορούσε να βρει απήχηση σε κάποιον οπαδό των Therion σήμερα.

Η τελευταία δημιουργία της μπάντας πριν από ένα αρκετά μεγάλο διάλειμμα, όπως και το τέλος της συνεργασίας τους με τη Metal Blade Records, έρχεται το 2012. Το όνομα αυτού, “Cassiopeia”. Ένα πολύ δυνατό άλμπουμ που μέχρι και σήμερα μνημονεύεται από οπαδούς του ήχου, παρότι όχι ιδιαίτερα δημοφιλές. Όχι πολύ ακραίο, παρόλα αυτά πολύ βαρύ και αρκετά μελωδικό. Στέκεται με άνεση δίπλα στις κυκλοφορίες των Cradle of Filth του χρονικού διαστήματος 2010-2012. Τότε, η μπάντα θα μπει σε ένα μεγάλο διάλειμμα, μέχρι το 2020.

Μέσα από τον παραλογισμό μιας πανδημίας, έσκασαν φοβερά νέα μετά από πολλά χρόνια σιωπής από το στρατόπεδο των Nightfall, των οποίων τα μέλη απασχολήθηκαν σε διάφορα μουσικά project όλα αυτά τα χρόνια. Πλέον η μπάντα έχει επιστρέψει και έχει υπογράψει το συμβόλαιό της για μια επερχόμενη κυκλοφορία μέσω της Season of Mist. Τότε ξεκινά ακόμα ένα φαντασμαγορικό ταξίδι για εκείνους αλλά και για εμάς, προς τα αστέρια, το οποίο έφτασε στην κορυφή τον Μάρτη του 2021 με το νέο άλμπουμ της μπάντας μετά από εννιά χρόνια. Ο τίτλος, “At Night We Prey”. Πλέον η μπάντα έχει φτάσει σε άλλο βαθμό υπεροχής και είναι πλέον έτοιμη να κατακτήσει ξανά το σανίδι.

Λίγο καιρό πριν την Ευρωπαϊκή τους περιοδεία με τους Draconian, οι Nightfall θα βρεθούν στη σκηνή της Αθήνας μετά από σχεδόν μια δεκαετία. Συγκεκριμένα, οι Nightfall θα εμφανιστούν στις 13 Νοεμβρίου 2021 στο Gagarin στη Λιοσίων, έχοντας στο πλευρό τους τους On Thorns I Lay και Project Renegade. Μια παραγωγή της High Priority Promotions.