Procession | Dread Sovereign | Shattered Hope | Aeon Aphelion | The Temple. Σάββατο 17.01.2015 Live@Eightball club, Θεσσαλονίκη

Published:

Last Updated on 16:23 by Giorgos Tsekas

Πρόλαβα τους The Temple στα μισά (εικάζω) του set τους λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, ωστόσο μου άρεσε πολύ η απόδοσή τους επί σκηνής. Πιστοί στο παραδοσιακό doom metal που τιμά τους μέντορές του, με μία έμφαση στους Βρετανούς Warning, του πολύ Watching from a Distance, ήταν αρκούντως πειστικοί, το δε EP As Once Was συνιστά κάτι παραπάνω από ελπιδοφόρο δείγμα γραφής για όσα πρόκειται να έρθουν. Ελπίζω να συνεχίσουν. Οι Aeon Aphelion, χωρίς να έχω ακούσει κάτι από το album τους, δεν με συγκίνησαν. Απέδωσαν το υλικό τους αρχικά λίγο μουδιασμένα, έχω την εντύπωση, βελτιώθηκαν στην πορεία του set. Καλές ιδέες, ωστόσο νομίζω πως θέλουν περισσότερη δουλειά στις συνθέσεις τους και οπωσδήποτε χρειάζονται ικανότερο τραγουδιστή. Ήταν όμως δεμένοι, προβαρισμένοι και φάνηκε να το πιστεύουν. Η διασκευή στους Pentagram δηλώνει αφετηρίες επιρροών, ωστόσο διέκρινα και πιο μοντέρνα, ίσως, στοιχεία στη μουσική τους. Εύχομαι από καρδιάς τα καλύτερα. Οι Shattered Hope δεν είναι τόσο του γούστου μου, καθότι προσωπικά κινούμαι σε πιο «παραδοσιακά» ακούσματα, αν και είχαν ενδιαφέρον. Doom / Sludge με σκισμένα φωνητικά, ολίγη από MyDyingBride, απλωμένες και αααργές συνθέσεις, ήταν το πιο trip-αρισμένο συγκρότημα του billing. Όσο για τους Dread Sovereign του Alan των Primordial; Βελτιώθηκε κάπως το πράγμα: προβαρισμένοι επίσης, ψυχωμένοι επί σκηνής, παρουσίασαν και υποστήριξαν με πάθος τα κομμάτια του All Hell’s Martyrs συν μία διασκευή στο “Live Like an Angel, Die Like a Devi”l των Venom, με αποτέλεσμα να ανοίξει το μάτι μας. Ισόποσες δόσεις rock and roll-ιάς και μυσταγωγίας, αν και κάποιες «πομπώδεις» αντιχριστιανικές δηλώσεις θα μπορούσαν να λείπουν. Ήταν πολύ καλοί ωστόσο.

Οι Procession αποτελούσαν συναυλιακό απωθημένο, καθώς δεν είχαν έρθει ως τώρα στη Θεσσαλονίκη, στην εμφάνισή τους επί αθηναϊκού εδάφους τους είχα χάσει λόγω ανωτέρας βίας (ας όψονται οι στρατιωτικές υποχρεώσεις…). Συνεπικουρούμενοι από τον Αναστάση των Dead Congregation στη μία κιθάρα (πολλά μπράβο για τον επαγγελματισμό του και την άψογη απόδοση των κομματιών επί σκηνής) απέδωσαν άριστα το εξαιρετικό υλικό τους, ενώ με κέρδισαν και τα κομμάτια του “To Reap Heavens Apart” τα οποία κινούνται στο ίδιο επίπεδο με αυτά των The Cult of Disease ΕΡ και Destroyers of the Faith. Παραδοσιακό επικό doom metal στα καλύτερά του! “Chants of the Nameless”, “White Coffin”, “The Road to the Gravegarden”,” Death and Judgement”, “Raven of Disease”, “Like A Plague Upon the Earth” (προσωπική μου αδυναμία) ήταν μεταξύ άλλων οι ύμνοι πράσινης γλίτσας και ανίερων ψαλμωδιών που στοίχειωσαν τους (γύρω στους εκατό… αν είναι δυνατόν) παρευρισκόμενους που είχαν την τύχη να δουν μία από τις καλύτερες (και φρέσκες) μπάντες του είδους στην ακμή της. Πολλά εύσημα πρέπει να αποδοθούν στους διοργανωτές της Krisis Productions για το σύνολο του εγχειρήματος εν γένει, καθώς ήταν κάτι διαφορετικό από τα καθιερωμένα, και καλώς ή κακώς, υπάρχει doom ακροατήριο το οποίο στηρίζει ανάλογα events και στη Θεσσαλονίκη. Στα συν να σημειωθούν οι προσιτές τιμές στο merchandise όλων των συγκροτημάτων, στα μείον η μικρή προσέλευση του κόσμου. Εύχομαι η διοργάνωση να συνεχίσει να προσφέρει και στο μέλλον, διότι ό, τι έχουν κάνει ως τώρα διακρίθηκε από το μεράκι που έχουν. Εύγε, και εις άλλα!

Рандолф Картер
Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για την εκπομπή σας. Είναι τιμή για μένα να βρίσκομαι στο πλατό σας. Ήμουν πάντα εκεί. Απλώς δεν το ήξερα.
Exit mobile version