Ας αφήσουμε έξω από το άρθρο τη συζήτηση για το πόσο εγκληματικά παραγνωρισμένο συγκρότημα είναι οι Rage. Στο κάτω – κάτω ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης βαραίνει το ίδιο το συγκρότημα που δεν έτυχε της τεράστιας απήχησης που δικαιούταν. Αλλά αν ένα album από όλη τη δισκογραφία τους αντικατοπτρίζει καλύτερα τους λόγους που η αρμάδα του Peavy δεν τα κατάφερε να γίνει μεγαλύτερο όνομα το “Reflection of a Shadow” είναι το καλύτερο παράδειγμα. Πρόβλημα στο μάνατζμεντ, λάθος επιλογές για μουσική κατεύθυνση και εμπορική στροφή στον ήχο τους, συν το κακό timing να είναι στην τελική οι πιο χαρακτηριστικές αιτίες…

Πίσω στα 1989/1990 οι Rage είχανε ένα αξιοσέβαστο status μιας υποσχόμενης και φιλόδοξης μπάντας που θα μπορούσε να ισχυριστεί πως είναι το next big thing στο χώρο του speed/power. Το τευτονικό τους metal ήταν δημοφιλές στην Ευρώπη αλλά οι Σειρήνες από την Αμερική τους καλούσαν στις ακτές της. Σοφά σκεπτόμενος οικονομικά (για τα δικά του οικονομικά πάντα…) ο Karl U. Walterbach, πρόεδρος και ιδιοκτήτης της Noise και εταιρίας των γερμανών εκείνη την εποχή, υπέγραψε συμβόλαιο με την BMG/Capital Records για διανομή των Rage στις Η.Π.Α.

Φυσικά η BMG/Capital Records είδε την ευκαιρία να βγάλει χρήματα από αυτή τη συμφωνία αλλά ήξερε επίσης πως το αμερικάνικο κοινό ήθελε κάτι λιγότερο «αιχμηρό» μουσικά από αυτό που παρουσίαζαν οι γερμανοί στις προηγούμενες δουλειές τους. Έτσι πίεσαν το συγκρότημα μέσω του Walterbach να γίνουν λίγο πιο εμπορικοί και φιλικοί προς το ραδιόφωνο. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν ήταν ούτε εμπορικά ούτε μουσικά κάτι το εντυπωσιακό. Προσωπικά τον αγαπώ αυτόν τον (παραγνωρισμένο) δίσκο. Αλλά μπορώ να καταλάβω γιατί πολλοί βρίσκουν το “Reflections of a Shadow” λίγο αδύναμο ειδικά για τους old school φανατικούς των Rage. Αναλογιζόμενοι όμως τα προβλήματα της Noise εκείνη την περίοδο, το λάθος της υπογραφής συμβολαίου με μια κατά πολύ μεγαλύτερης εταιρίας που εν τέλει έλεγχε τα πάντα και την αυξανόμενη αδιαφορία για το συγκεκριμένο είδος metal στις αρχές των 90’s, μιλάμε σίγουρα για μια αξιοπρεπέστατη κυκλοφορία. Τα «Waiting for the Moon», «Saddle the Wind», «Nobody Knows» και το συναισθηματικό-αφιέρωση στον πατέρα του Peavey Wagner “Flowers That Fade in My Hand” είναι κορυφαία τραγούδια που δείχνουν και μια βελτίωση στον τρόπο που ερμηνεύει ο Wagner. Όμως κάποια τραγούδια στον δίσκο αν και καλές συνθέσεις είναι πολύ soft για ένα speed/power σχήμα.

Οπότε όταν κυκλοφόρησε το ΕΡ “Extended Power” μόλις 4 μήνες μετά –τον Απρίλη του 1991- και περιέχει μια (για τότε) καινούρια σύνθεση, απομεινάρια από τις ηχογραφήσεις παλαιοτέρων δίσκων και το remake του «Battlefield» από τον πρώτο δίσκο των Avenger με τίτλο “Prayers of Steel”, έμοιαζε με δώρο ώστε να ηρεμήσει/καταλαγιάσει τους δυσαρεστημένους οπαδούς των Rage από το “Reflections of a Shadow”. Ή και ένας ακόμα καλός λόγος ώστε να βγάλει κάποια έξτρα χρήματα από το συγκρότημα ο Walterbach…

Τον Μάη του 1992 κυκλοφόρησε το “Trapped!” και όλα γύρισαν στην φυσιολογική τους κατάσταση, αν και για μόνο 5 χρόνια ακόμη… και με κάποιες αλλαγές στο line up φυσικά…

*Το “Reflections of a Shadow” είναι το 5ο άλμπουμ των Rage και κυκλοφόρησε μέσω της Noise records στις 4 Δεκεμβρίου του 1990 ενώ ηχογραφήθηκε στα Sky Trak Studios, του Βερολίνου κάπου μεταξύ Ιουλίου και Σεπτεμβρίου του 1990.