English
Είδος: Heavy Power
Χώρα: Γερμανία
Εταιρία: Nuclear Blast Records
Έτος: 2017
Σχεδόν ένα χρόνο μετά το ‘The Devil Strikes Again’ οι Rage μοιάζουν ασταμάτητοι δισκογραφικά. Με τις (περισσότερες) συνθέσεις ολοκληρωμένες από τον περασμένο Οκτώβρη η τριάδα των Peavy, Marcos Rodriguez (κιθάρες) και Vassilios “Lucky” Maniatopoulos (ντραμς) δεν άφησε το μομέντουμ ανεκμετάλλευτο. Μπορεί πολλοί να γκρινιάζουμε για την μη επίσημη επιστροφή στο θρυλικό (ίσως κατ’ υπερβολή) λαιν απ με τους Manni Schmidt και Christos Efthimiadis να πλαισιώνουν τον κ. Wagner (άσχετο αν παράλληλα θεωρούμε νοσταλγικό και αγαπημένο το πρότζεκτ των Refuge) αλλά κακά τα ψέματα οι 2 νεαροί δίπλα στον Peavy λειτουργούν σαν ελιξήριο νεότητας για τον γερόλυκο μπασίστα/φροντμαν των Rage. Οι 11 συνθέσεις του Seasons Of The Black μοιάζουν σαν φυσική συνέχεια του επιτυχημένου αν και όχι και τόσο πρωτότυπου στην τελική προκατόχου του. Η προσέγγιση στη σύνθεση δεν άλλαξε στο ελάχιστο μιας και οι Rage ακολουθούν την πεπατημένη πολλών σχημάτων που δημιουργούν μουσική στο ύφος της χρυσής εποχής τους. Οπότε πέρα από την επίκληση στο θυμικό που συναντάμε για τους παλιότερους οπαδούς την ίδια στιγμή φλερτάρουν θελημένα και με ένα νεαρότερο κοινό που του προσφέρεται υπό την μορφή καινούριας δουλειάς ένα άλμπουμ που ακούγεται σαν ένα ιδιότυπο best-of. Υπάρχει μια φρεσκάδα στον δίσκο μια θετική ενέργεια που ξεχειλίζει από τα ηχεία και κάποια πολύ καλογραμμένα κομμάτια που είναι πραγματικοί δυναμίτες. Στα θετικά η επιστροφή σε ‘αξίες’ όπως η παράδοση που θέλει τα κομμάτια να συνδέονται κατά κάποιον τρόπο στιχουργικά/θεματικά και να αποτελεί η μετάβαση από το ένα στο άλλο μια εξιστόρηση μιας πιο μεγάλης ιστορίας. Αυτό συμβαίνει στο σχεδόν 20 λεπτο ‘Tragedy Of Man’ που κλείνει τον δίσκο αλλά ουσιαστικά αποτελείται από 4 τραγούδια (‘Gaia’, ‘Justify’, ‘Bloodshed In Paradise’ και ‘Farewell’). Το κόνσεπτ απλό και χιλιοτραγουδισμένο: η πορεία του ανθρωπίνου είδους προς την εξαφάνιση. Το ‘Gaia’ σε βάζει στο πνεύμα της ιστορίας εξαιρετικά ενώ ανάμεσα σε αυτά τα 4 τραγούδια ακούμε και ένα από τα πιο δουλεμένα κομμάτια των Rage τα τελευταία 10+ χρόνια και στα καλύτερα του δίσκου σαφώς, το ‘Bloodshed In Paradise’. Το δε ‘Justify’ κουράζει με το ανόητο ρεφραίν του και η επιλογή για το γλυκανάλατο κλείσιμο με το μπαλαντοειδές ‘Farewell’ χαλάει λίγο το κατά τα άλλα πολύ δυνατό άλμπουμ. Καλά υπερβάλλω δεν χαλάει τίποτα όταν έχουμε μέσα σε αυτό το ομώνυμο, το βγαλμένο από το The Missing Link ‘Walk Among The Dead’, το ‘Septic Bite’, το ‘Serpents In Disguise’ και το προσωπικά αγαπημένο μου ‘Blackened Karma’.
4/6
