Σε 3 μόλις μέρες, στις 15 Ιουλίου, oi Black Soul Horde στην Πλατεία Νερού ανοίγουν την καυτή μεταλλική μέρα πριν τους «Metal Gods» Judas Priest, Cradle of Filth και το supergroup των The Dead Daisies. Για το δυναμικό τρίο απαντάει ο Δημήτρης Κότσης (φωνή).

Φέτος συμπληρώνονται 10 χρόνια ύπαρξης της μπάντας, τι σας έφερε αρχικά όλους μαζί;

Η παλιά καλή ιστορία: Ο Γιάννης είχε ένα μέταλ δίσκο στο συρτάρι, εγώ έψαχνα ένα μέταλ δίσκο να τραγουδήσω. Του το είπα, τον έβγαλε από το συρτάρι, τον τραγούδησα. Βρήκαμε χρυσή τομή το traditional metal και στην πορεία είπαμε να το κάνουμε full time μπάντα. Είναι μια cult φάση γενικά οι Black Soul Horde. Πρόσφατα είδα μια φωτογραφία από τότε και συγκινήθηκα. Μπάντες και bandmates ήλθαν κι απήλθαν και τελικά αυτό έμεινε: Η γνησιότερη και πιο ακομπλεξάριστη μουσική μας προσπάθεια. Δεν είναι τυχαίο νομίζω.

Τι συναισθήματα σου φέρνει η σκέψη πως είστε 10 χρόνια μαζί;

Όπως σου είπα συγκινούμαι. Είχαμε τα διαλείμματά μας και τις προστριβές μας, αλλά πέρασαν τα χρόνια και το συμπέρασμα πως αυτά που μας ενώνουν είναι πιο πολλά από αυτά που μας χωρίζουν είναι πλέον πιο ξεκάθαρο από ποτέ.

Ποιές φιλοδοξίες και όνειρα έγιναν πραγματικότητα και ποια έμειναν ανεκπλήρωτα ή απλά «στα προσεχώς»;

Αυτό είναι το ωραίο με αυτό το σχήμα. Δεν έχουμε όνειρα και φιλοδοξίες εκτός από το να ζούμε κάθε φορά και μια νέα εμπειρία. Μας αρέσει πολύ να παίρνουμε θετικό feedback από τον κόσμο και να ανεβαίνουμε στην σκηνή, πλάϊ σε ένα συγκρότημα που γουστάρουμε και εκτιμάμε, αλλά δεν έχουμε ευσεβείς πόθους και υψηλές προσδοκίες. Προσωπικά θα ήθελα να κάνουμε ένα concept album, που είναι και το αγαπημένο μου format. Ίσως να το φροντίσουμε στο επόμενο αν υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος και η απαραίτητη συγκέντρωση.

Πείτε μου πως επηρέασε το συγκρότημα αυτή η περίοδος με τον Covid, αλλά και σας σαν άτομα σε προσωπικό επίπεδο;

Περάσαμε την πιο παραγωγική μας περίοδο. Κυκλοφορήσαμε δύο albums και επαναφέραμε στην ζωή μία «νεκρή» ουσιαστικά υπόθεση μιας που είχαμε να βρεθούμε ακόμη και στον ίδιο χώρο τουλάχιστον 3 χρόνια. Σίγουρα δεν ευλογώ τον covid, μιας που έκανε τεράστια ζημιά στα πάντα, αλλά να που στην περίπτωσή μας δούλεψε θετικά.

Όμως πλέον μπαίνουμε στην λεγόμενη «κανονικότητα» που συνεπάγεται και διοργάνωση συναυλιών. Δώσατε κάποια live;

Δεν παίξαμε και δεν το είχαμε και στο πλάνο να σου πω την αλήθεια μου. Λίγο πριν το καλοκαίρι μπήκαμε στο στούντιο να κάνουμε τις πρώτες μας πρόβες, χωρίς ιδιαίτερες προσδοκίες, αλλά να που τελικά θα γίνουν και κάποιες συναυλίες. Ανυπομονούμε!

Παρα τα 10 χρόνια ύπαρξης σας στουντιακά έχετε μόλις 3 άλμπουμ αν δεν κάνω λάθος, γιατί μόνο τόσα;

Αν βάλεις στην εξίσωση τα τρία χρόνια που ήμασταν στον πάγο, μένουν μόλις 7. Βγάλε και τον έναν χρόνο εκκίνησης, μένεις με 6. 3 albums και ένα EP δεν τα λες νομίζω και λίγα για 6 χρόνια, ειδικότερα αν αναλογιστείς πως η μπάντα αποτελείται ως επί το πλείστον από άτομα με full time δουλειές και ποικίλες υποχρεώσεις, συν ότι σχεδόν σε όλες τις φάσεις, τρέχαμε συν μία μπάντα ο καθένας, με έξτρα δισκογραφία και συναυλιακό πρόγραμμα. Νομίζω πως από την παραγωγικότητά μας δεν έχω παράπονο. Το αντίθετο μάλιστα.

Πλησιάζει και το μεγάλο γεγονός της συμετοχής σας στο φετινό Release Athens Festival. Ας πούμε δυο λόγια για του τι να περιμένουμε από εσάς εκεί.

Εντάξει ρε φίλε θα παίξουμε με Judas Priest. Άπειρος σεβασμός. Θα βάλουμε απλά τα δυνατά μας για να κάνουμε ένα αξιόλογο και αξιοπρεπές warm up όπως αρμόζει στην περίσταση. Νομίζω πως λόγω είδους ίσως μπορέσουμε να «μιλήσουμε» και στην καρδιά κάποιων Priest οπαδών. Θα δείξει!

Ποια είναι τα σχέδια σας για το άμεσο μέλλον;

Συναυλίες το 2023 και ιδανικά νέο δίσκο το 2024. Να είναι καλά ο Τσιακόπουλος να γράφει τραγούδια και τα υπόλοιπα θα έρθουν!

Σας ευχαριστούμε και ευχόμαστε οτι καλύτερο για σας.