Είδος: U.S. Power
Χώρα: Η.Π.Α.
Εταιρία: Razar Ice Records
Έτος: 2017

Λοιπόν επειδή οι ποιοτικές US Metal κυκλοφορίες πλέον εμφανίζονται μια στο εκατομμύριο και τις βλέπουμε με το κιάλι, η εμφάνιση στο προσκήνιο κάθε μπάντας που παίζει US Metal με τον σωστό τρόπο και μάλιστα κυκλοφορεί και άλμπουμ, αποτελεί όχι απλά είδηση, αλλά σημαντικό γεγονός.

Οπότε τα πράγματα είναι απλά: κάθε φορά που εμφανίζεται ένα τέτοιο άλμπουμ οφείλουμε πολύ απλά να σταματάμε ότι κάνουμε και να πέφτουμε με τα μούτρα σε ακρόαση / ανάλυση και φουλ νιώσιμο. Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ από την ώρα που άκουσα τις πρώτες νότες από την δισκάρα των Reverence, σε μια τέτοια διαδικασία έχω μπει.

Λοιπόν θα ξεκινήσω με τα βασικά: Scott Oliva. Αν έχεις την παραμικρή σχέση με ατσάλι από την κανονική Ήπειρο, τότε αμέσως τα ραντάρ σου ενεργοποιούνται διότι έρχεται αμέσως στο μυαλό, το όνομα των θεών Inner Strength. Τώρα αν είσαι ακόμα περισσότερο καμμένος ο φανμποισμός σου θα ενεργοποιηθεί ακόμα περισσότερο και θα έρθουν αμέσως στο μυαλό και κάποια άλλα γνώριμα ονόματα: Wind Wrath -σ.σ. τι δισκάρες και τα δύο!-, Last Vision Black κτλ.

Λοιπόν να μην μακρηγορούμε, αυτή η φωνάρα. Αυτή η ΦΩΝΑΡΑ, ναι ΑΥΤΗ Η ΦΩΝΑΡΑ είναι πλέον κανονικά ενταγμένη στους Reverence αντικαθιστώντας τον ΜΕΓΙΣΤΟ -όχι τα κεφαλαία δεν είναι τυχαία- Todd Michael Hall, ο οποίος έχει τετραποδίσει στα δύο προηγούμενα Reverence άλμπουμ και νομίζω πως δεν χρειάζεται να γράψω ότι είναι η φωνάρα των θεών Riot V και ότι έχει χαρίσει τις φωνητικές αρετές του και στους Burning Starr του Jack Starr. Ναι αναφέρομαι βασικά στα τρία άλμπουμ της δισκογραφικής επιστροφής των τελευταίων, από το 2009 και ύστερα. Ωραίες οι ονοματολογικές αναλύσεις αλλά τι σημασία έχουν μπροστά στην απόλυτη INNER STRENGTH χροιά, μπροστά στην out of this world ερμηνεία που ώρες ώρες προσεγγίζει με έναν ιδιαίτερα λυρικό τρόπο την ίδια την παράνοια; Ε αυτή η φωνάρα ηχογράφησε νέο υλικό στο τρέχων Reverence CD.

Αφού το πιάσαμε με τα ονόματα όμως να αναφέρουμε πως και ο αξιότιμος κύριος Bryan Holland έχει περάσει ένα φεγγάρι από τους Tokyo Blade, ενώ ο Steve «Doc» Wacholz ήταν βασικός drummer των Savatage από την Avatar εποχή έως το 1995. Αν ψάξεις στο line up θα δεις και φουλ συμμετοχές σε μπάντες σε κάθε μέλος, γαλόνια και μπιραρία δηλαδή.

Φυσικά όλα αυτά δεν θα είχαν καμιά απολύτως σημασία αν οι Reverence δεν είχαν κυκλοφορήσει αυτή την αλμπουμάρα. Ναι στο «Forevermore» αναφέρομαι. Όχι δηλαδή πως περίμενα κάτι μέτριο -όπως και ο καθένας που έχει μια κάποια επαφή με τα δύο προηγούμενα άλμπουμ και το EP τους-, αλλά εδώ οι φίλοι μας μάλλον το τερμάτισαν. Πρωτοκλασάτο US ατσάλι, ογκώδες, ρυθμικό. Κοιτάζει κατευθείαν την Helstar σχολή, μα συγκεντρώνεται περισσότερο στην riffoλογία. Θα σας φέρει στο μυαλό τους Glory της Astronomica εποχής, έχοντας όμως φροντίσει να αφομοιώσει πλήρως και το κομμάτι εκείνο των Metal Church που αντιστοιχεί σε 2 απλές λέξεις με τις οποίες αρχίζει και τελειώνει το όλο ζήτημα και οι πολλές αναλύσεις: US Metal.

Είναι λογικό σε όλη αυτήν την ρυθμική πολεμική μηχανή ο Oliva να βρει χώρο για να απλώσει τα φωνητικά έπη του. Είτε δημιουργώντας λυρική αντίθεση, είτε απογειώνοντας το κάθε κομμάτι με ένα επιθετικό -αλλά όχι άμουσο- μοτίβο. US Metal για headbanging. Με λίγα λόγια.

Ολόκληρο το άλμπουμ είναι αφιερωμένο στον Peter Rossi τον κιθαρρίστα της μπάντας που έφυγε τον περασμένο Μάρτιο. Ίσως το γεγονός αυτό να δικαιολογεί κατά μια έννοια το φορτισμένο κλίμα που υπάρχει σε κάθε σύνθεση εδώ μέσα. Στήσε πάντως αυτί στο «Last Flight» το έχουν γράψει για εκείνον.

Anyway, πολλά έγραψα ήδη. Έχουμε ένα πρωτοκλασάτο private -το ξέρω ότι σας αρέσουν, τα private, το ίδιο και εμένα-, US Metal release. Δεν χρειάζεται καμιά σκέψη παραπάνω.

Το βρίσκεις εδώ: http://www.steelgallery.com/metal-store … reverence/