Είδος: Hard Rock/Alternative Metal
Χώρα: Nορβηγία
Εταιρεία: Indie Recordings
Έτος: 2015

Όταν μου στάλθηκε για να γράψω την άποψη μου το νέο άλμπουμ των Νορβηγών Ribozyme ομολογώ πως δεν είχα ξανακούσει τίποτα για αυτούς, παρότι κάνοντας μια σύντομη έρευνα στο internet διαπίστωσα ότι είναι μια μπάντα ενεργή από το 1998 με μπόλικη μάλιστα δισκογραφία. Ο πιθανότερος λόγος που δε τους γνώριζα έχει να κάνει (πιθανολογώ) με την ίδια την ακρόαση του “Grinding Tune”, αφού με αυτήν κατάλαβα ότι ηχητικά δεν έχουν μεγάλη συγγένεια με τα στυλ που –ας πούμε- ειδικεύομαι. Παρ’ όλα αυτά μπήκα στη διαδικασία να ακούσω το άλμπουμ και να πάρω την «ευθύνη» της κριτικής, προσπαθώντας να είμαι όσο πιο αντικειμενικός μπορώ.

Μια πρώτη διαπίστωση έχει να κάνει με την ίδια τη ταμπέλα που χρησιμοποιεί το ίδιο το συγκρότημα για να προσδιορίσει τον ήχο του. Μας λέει λοιπόν ότι είναι μια hard rock μπάντα και εδώ έχω μια μικρή ένσταση. Αυτό που εγώ άκουσα δε θα το χαρακτήριζα hard rock, όχι τουλάχιστον με την έννοια που έχουμε οι περισσότεροι στο μυαλό μας. Οι Ribozyme (τουλάχιστον σε αυτή τη νέα τους δουλειά) είναι ένα συγκρότημα που κλίνει προς τον ευρύτερο χώρο του μοντέρνου alternative metal με αρκετά prog στοιχεία. Άλλωστε και η αναφορά που γίνεται στο δελτίο τύπου σχετικά με ένα τρόπον τινά υβρίδιο των Tool, Nine Inch Nails, Oceansize (γκρουπάρα, πολύ κρίμα που δεν υπάρχει πια) και Alice in Chains μάλλον προς το δικό μου συμπέρασμα πλησιάζει.

Σε ό,τι αφορά γενικά τον δίσκο, η παραγωγή είναι αρκετά καθαρή και μοντέρνα, τα παιξίματα της μπάντας σε πολλά σημεία εντυπωσιακά, τα φωνητικά ξεφεύγοντας από κλασικά metal πλαίσια βρίσκονται σε πολύ καλό επίπεδο και γενικά είναι ολοφάνερο πως πρόκειται για ένα εξαιρετικά καλοδουλεμένο άλμπουμ. Από κει και πέρα, ακριβώς επειδή όπως προανέφερα η συγκεκριμένη δουλειά δεν είναι αυτό που λέμε «του στυλ μου», δε θα ήθελα να μπω σε κάποια πιο αναλυτική άποψη για τα τραγούδια που περιέχει γιατί ελλοχεύει ο κίνδυνος να αδικήσω το συγκρότημα. Στα δικά μου αυτιά πάντως πιο ενδιαφέρον μου φαίνεται ο δίσκος από τη μέση και μετά και θα χαρακτήριζα εξαιρετικό κομμάτι το ατμοσφαιρικό “Decontrol” που μου θυμίζει σε αρκετά σημεία τους αδικοχαμένους Oceansize. Επίσης μου έκαναν «κλικ» και τα “Axis Rotation”, “Without a Prize” και “Sleeves” λόγω των όμορφων μελωδιών, της ατμόσφαιρας και της ενδιαφέρουσας ενορχήστρωσης.

Καταλήγοντας, και παρόλο το μπέρδεμα που μου προκαλεί η έλλειψη ηχητικής συγγένειας με το “Grinding Tune” και που δύσκολα θα με κάνει να ξανακούσω αυτό το δίσκο, θα τολμήσω να πω ότι είναι ένα πολύ καλό άλμπουμ που μπορεί να μην αφορά πολύ εμένα, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα αρέσει πολύ στους φίλους του ευρύτερου alternative metal ήχου. Όσοι γουστάρετε λοιπόν τέτοια πράγματα να το τσεκάρετε οπωσδήποτε.

4/6