Είδος: Doom Black / Death Metal
Χώρα: Βέλγιο
Εταιρεία: Dunkelheit Produktionen
Κυκλοφορία: 01/11/2018

Καθώς έψαχνα να βρω μια όαση για να πνίξω τον πόνο και την αηδία που φέρνει η ζέστη του καλοκαιριού, έπεσα πάνω σε μια όχι και τόσο φρέσκια αλλά πραγματικά εκπληκτική κυκλοφορία από ένα βελγικό συγκρότημα που ονομάζεται Rituals of The Dead Hand. Ο δίσκος με τίτλο «Blood Oath», είναι το ντεμπούτο της μπάντας και πιθανότατα θα προκαλέσει κοκομπλόκο σε όσους ψήνονται με το αργό και βασανιστικό εξτρίμ μέταλ.

Αρχικά, για όσους δεν γνωρίζουν, να πούμε ότι οι Rituals Of The Dead Hand δημιουργήθηκαν από δύο μέλη ενός βελγικού ορχηστρικού post-rock συγκροτήματος με το όνομα Hemelbestormer, τον Lykaios στα μπάσα, κιθάρες και φωνητικά και τον Isangrim στα τύμπανα, τα πλήκτρα και τα samples. Μετά την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου τους, ο Filip Dupont γνωστός ως Lykaios, ένιωσε την επιθυμία να ξαναβουτήξει στο βάλτο και να ασχοληθεί με το μυστηριώδες Epic Black / Death είδος, το οποίο υπηρετούσαν οι Gorath, το προηγούμενο συγκρότημά του. Πάμε πίσω στο ”Blood Oath” τώρα. Αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι ένα σύνολο από εξαιρετικά βαριά και συνθλιπτικά riff, τα οποία σε συνδυασμό με το συνεχές σφυροκόπημα στα ντραμς, δημιουργούν μια εξωπραγματική ατμόσφαιρα, το σκότος της οποίας εντείνεται ακόμη περισσότερο από τις ποικίλες φωνητικές αποδόσεις. Παρόλο που το Doom Black / Death είναι το επίκεντρο των συνθέσεων της μπάντας, μπορεί κανείς να διακρίνει εύκολα μια πινελιά sludge εδώ και εκεί, ενώ διάφορα samples και keyboards κάνουν την εμφάνισή τους μόνο για να κάνουν λίγο πιο πικάντικα τα πράγματα. Επιπλέον, ενώ το «Blood Oath» ακολουθεί ένα συγκεκριμένο ρυθμό, υπάρχουν στιγμές που οι βαλτώδεις αλλά γρήγορες εκρήξεις και άλλα είδη εναλλακτικών ρυθμών διατηρούν τον δίσκο ασφαλή από ανούσιες επαναλήψεις. Η συνολική επίγευση που έχω μετά από όλες τις ακροάσεις είναι η αίσθηση ότι πάντα κάποιος καραδοκεί μέσα στο σκοτάδι, επομένως πιστεύω ότι το «Black Oath» θα πρέπει σε κάποιο σημείο να χρησιμοποιηθεί ως soundtrack ταινίας (ξέρετε, τύπου βάζουμε την θεά Tura Satana να αποκρούει κλεφτοκοτάδες για παράδειγμα). Μιλώντας για ληστρικές επιθέσεις, το «Blood Oath» θεωρείται ένας concept δίσκος όσον αφορά τα λυρικά θέματα, ακολουθώντας τον μύθο των Buckriders ή «Bokkenrijders» στη μητρική τους γλώσσα. Οι Buckriders, είναι μέρος της βελγικής και της ολλανδικής λαογραφίας, οι οποίοι ταξίδευαν στους ουρανούς στις πλάτες αιγών που τους παρείχε ο Διάβολος, με τον οποίο είχαν κάνει κάποιο είδος συμφώνου, κατά τον 18ο αιώνα. Ουσιαστικά, ήταν μια ομάδα από διάφορες συμμορίες και κλέφτες που είχαν κάνει τα νότια μέρη της Ολλανδίας το προσωπικό τους τσιφλίκι.

Τα τραγούδια ηχογραφήθηκαν καθ ‘όλη τη διάρκεια του 2017 και το mastering έγινε από τον Patrick Engel στα στούντιο του Temple of Disharmony. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε ως ένα κομψό digipack CD και ως βινύλιο 12 ιντσών (σε 500 κόπιες), καθώς και ψηφιακά όπως οι εποχές μας επιτάσσουν.

Ένας δεύτερος δίσκος θα ακολουθήσει σύντομα από τους Rituals Of The Dead Hand. Από όσο γνωρίζω ότι έχουν ήδη τελειώσει με τις κιθάρες και μέχρι το τέλος του καλοκαιριού θα ολοκληρώσουν και όλα τα υπόλοιπα. Ας ελπίσουμε ότι θα ακούσουμε κάτι εξίσου – αν όχι ακόμη περισσότερο – καταστροφικό. Τα πωρώνω τα παλικάρια.

5,5/6