Όπως έχουν φιλοξενηθεί τόσοι και τόσοι αφανείς ήρωες εδώ σε αυτή τη στήλη, δεν μπορούμε απλά να αφήσουμε έξω από αυτή την εκλεκτή ομήγυρη τους Savage. Και ενώ έχουμε αναφερθεί τόσες φορές στην αγάπη που έχουμε για το N.W.O.B.H.M. και το thrash ως είδη, ακόμη δεν έχουμε γράψει ικανοποιητικό αριθμό ιστοριών για πρωτόλειου thrash ή N.W.O.B.H.M. σε επιτάχυνση (ή αν προτιμάτε στις 45rpm) άλμπουμ. Ο “Loose n Lethal“ είναι ένας από τους πρωτοπόρους δίσκους της ακραίας μουσικής, που μόνο λίγοι το θυμούνται ως κάτι περισσότερο από μια τυπική κυκλοφορία της εποχής του και του είδους του. Πιθανώς λόγω της φύσης του ακραίου ήχου και του ταχέως μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος γύρω από αυτό, οι μπάντες που έπαιξαν λίγο πιο γρήγορα από το συνηθισμένο στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ποτέ δεν αξιοποίησαν την καινοτομία τους, καθώς οι νεώτερες μπάντες πέρα από τον Ατλαντικό, ανέλαβαν τα ηνία με το επιθετικό και βίαιο στυλ που παίξανε. Σκεφτείτε την μοίρα των Raven, Jaguar, Atomkraft και Savage, μιας και μόνο οι Venom κεφαλαιοποίησαν την επιθετικότητά και την ταχύτητα που βάλανε στον ήχο τους, που ποτέ δεν ήταν μέρος του N.W.O.B.HM. κινήματος στην πραγματικότητα, και θα καταλάβετε αυτό που εννοώ. Οι Savage είχαν μερικά γρήγορα τραγούδια, αλλά ως γνήσιοι έφηβοι που ενηλικιώθηκαν την δεκαετία του ’70, δεν ήταν μονοδιάστατοι και προσπαθούσαν να έχουν όχι μόνο γρήγορα αλλά και mid tempo τραγούδια, γεμάτα με μελωδικά riffs στον ήχο τους, με κιθάρες στο πνεύμα των Scorpions και UFO. Φυσικά ήταν πραγματικοί rocker και τα τραγούδια τους ήταν γεμάτα τεστοστερόνη και προκαλούσαν έκρηξη αδρεναλίνης.

Οι Savage δημιουργήθηκαν στο Mansfield του Ηνωμένου Βασιλείου το 1976 από τον 16χρονο Chris Bradley στο μπάσο, τον Chris Gent πίσω από το μικρόφωνο, τον Lee Statham στις κιθάρες και τον Mick Percival στα τύμπανα, αλλά μετά από μία μόνο επίσημη συναυλία διαλύθηκαν και ανασχηματίστηκαν το 1978 από τον Bradley, τον Andy Bradbury στην κιθάρα, τον Simon Dawson στα τύμπανα και τον 15χρονο αδελφό του Andy Dawson στην κιθάρα. Τα θέματα στην σύνθεση τους συνεχίστηκαν καθώς ο Wayne Renshaw αντικατέστησε τον Andy Bradbury και ο Dave Lindley αντικατέστησε τον Simon Dawson. Αυτό το lineup ηχογράφησε το ‘Let It Loose’ (το 1981 για το πρώτο τους demo) και εμφανίστηκε στις συλλογές » Scene of the Crime » (1981) και ‘Metal Fatigue’ (1982) και το double A-side single ‘Aint No Fit Place’/’The China Run’. Ο Mark Brown αντικατέστησε μετά από λίγο τον Lindley.

Το ντεμπούτο άλμπουμ τους, το «Loose ‘N Lethal», κυκλοφόρησε το 1983. Ξεκινά με έμφαση με το πιο γρήγορο τραγούδι του, το «Let It Loose» που σε πιάνει από το λαιμό. Αυτό είναι το πιο δημοφιλές τραγούδι τους, καθώς είναι αυτό που ο Ulrich διάλεξε για να διασκευάσουν οι Metallica.Το «Cry Wolf» συνεχίζει με τα αρσενικά riffs του και το mid tempo καλπάζοντα ρυθμό του. Ακατέργαστος ήχο αγνού N.W.O.B.H.M. είναι αυτό που παίρνεις στο “Berlin”, το τρίτο τραγούδι του άλμπουμ. Ενώ οι φωνητικές γραμμές είναι κάτι το συνηθισμένο, εξακολουθεί να ταιριάζει σαν γάντι με τις τραχιές μελωδίες και το όλο attitude της μπάντας. Περισσότερα κοφτερά riffs και macho κιθάρες στο «Dirty Money», πριν κάνουμε ένα διάλειμμα και πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με το «No Fit Place» που επιβραδύνει σε μια πιο στο ύφος των Priest σύνθεση. Το «On The Rocks» είναι ένα τραγούδι της εποχής Michael Schenker των Scorpions-που μαγνητίζει με το πιασάρικο vibe του και οδηγεί στο καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ «China Run» (και ένα από τα αγαπημένα της συζύγου μου) που έχει μια απλή δομή και το τυπικό καλπάζων riffs, αλλά είναι ένα εξαιρετικό δείγμα απλής Heavy Metal φόρμουλας. Ενώ το άλμπουμ τελειώνει – χωρίς κάποιο αδιάφορο filler ευτυχώς – για άλλη μια φορά συναντάμε ένα στο πνεύμα των Priest κομμάτι, το πολύ δυνατό με mid tempο ρυθμό rocker, με τίτλο «White Hot».

Λόγω της έλλειψης υποστήριξης από το management ή την δισκογραφική εταιρεία τους, αυτό το διαμαντάκι του N.W.O.B.H.M. είναι εντελώς υποτιμημένο. Οι Savage συνέχισαν να κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο και το 1984 αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την Ebony Records και υπέγραψαν μια νέα εταιρία, την Zebra Records. Στο τέλος του έτους κυκλοφόρησαν την πρώτη τους δουλειά για την Zebra, το 12″ EP “We Got the Edge», ενώ ακολούθησε το άλμπουμ τους «Hyperactive», το οποίο κέρδισε μερικές καλές κριτικές και αυτό ήταν. Αργότερα (1986) οι Savage διέκοψαν για 8-9 χρόνια πριν αναβιώσουν το σχήμα το 1995 κυκλοφορώντας το τρίτο άλμπουμ τους με τίτλο «Holy Wars». Το 1998 κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Babylon» και το 2000 το «Xtreme Machine». Το συγκρότημα παρέμεινε σχεδόν νεκρό για μια δεκαετία πριν επιστρέψει ξανά με το νέο άλμπουμ «Sons of Malice», με τους: Chris Bradley σε φωνητικά και μπάσο, Andy Dawson και Kris Bradley (ο γιος του Chris και ο ανιψιός του Andy) στις κιθάρες και τον Mark Nelson στα τύμπανα. Η τελευταία τους δισκογραφική προσπάθεια με τον τίτλο «7» βγήκε μέσω της Minus2Zebra τον Οκτώβριο του 2015.