Είδος: Symphonic Death/Black metal
Χώρα: Ελλάδα
Εταιρία: Season Of Mist
Έτοςr: 2017

Η επιστροφή των Αθηναίων είναι εδώ. Δεν τους ακολουθούσα αυτό το καιρό και δεν γνώριζα ότι δούλευαν σε νέο δίσκο και μόλις είδα νέα κομμάτια με πιάσανε απροετοίμαστο γενικώς! Σφοδρή επίθεση 3 χρόνια μετά το “Titan”!

Ο δίσκος σκίζει απ’όλες τις απόψεις! Το cinematic/soundtrack-ικό υπόβαθρο είναι απλά απίστευτο. Για άλλη μια φορά οι Flesh ξεπερνούν τον εαυτό τους. Δεν υπάρχει καλύτερη μίξη κλασσικής μουσικής και μέταλ αυτή τη στιγμή κατ’εμένα σε δίσκο. Πιστεύω ότι σε αυτό το άλμπουμ έδωσαν μεγαλύτερη βαρύτητα στην ορχήστρα ενώ τα “ηλεκτρικά” όργανα ακολουθούν, κάτι που το έκαναν απο την εποχή του “Communion” φυσικά αλλά εδώ πιστεύω ότι ισχύει σε κάθε κομμάτι του δίσκου και είναι πιο προφανές.

Όσο για τον ήχο, μιας και ηχολήπτης/παραγωγός το αποτέλεσμα του δίσκου είναι αριστουργηματικό. Όλα ακούγονται πεντακάθαρα χωρίς τίποτα να επισκιάζει κάτι άλλο στη μίξη. Ο Jens Bogren στα Fascination Street Studios είναι εγγύηση! Δυνατά και καθαρά τύμπανα, κιθάρες και μπάσσο με πολύ δύναμη, η ορχήστρα σκίζει και ισοπεδώνει τα πάντα. Τα κρουστά και τα χάλκινα φυσικά έχουν τον κυρίαρχο λόγο και στα περάσματα τους και δημιουργούν μια άκρα επιβλητική και κεραυνώδης επίθεση από το “Dantes Infermo” κιόλας. Η χορωδία δημιουργεί εφιαλτικές σκηνές είτε άλλοτε σε ταξιδεύει μακρυά όσο αυτός ο δίσκος μπορεί να σε πάει στα όρια της φαντασίας.

Απο τη πλευρά της μπάντας, αυτή αποδίδει στα μέγιστα με τον κλασσικό Flesh ήχο στις κιθάρες τα δαιμονικά growling φωνητικά του Seth και το πολύ άρτιο και προσεγμένο παίξιμο του Krimh στη παρθενική του εμφάνιση για το συγκρότημα. Ο ίδιος απ’οτι διάβασα δούλεψε αρκετά τα μέρη του για τα κομμάτια και προσπάθησε να κρατήσει ισορροπία μεταξύ της ταυτότητας των τυμπάνων της μπάντας προσθέτοντας και το δικό του στίγμα φυσικά με πολύ υπολογισμένο τρόπο.

Κάτι καινούριο για εμένα είναι ότι τέτοια μουσική (κυρίως από το παρελθόν της μπάντας) το είχα συνδέσει με αρχαία και νεότερη ιστορία, μυθολογία, θεολογικά ζητήματα, φαντασία και το κόσμο του απόκρυφου. Οι στίχου όμως εδώ καταπιάνονται και με θέματα της πραγματικότητας στις μέρες μας. Αυτό το βλέπουμε και στο βίντεο για το “Portrait of a Headless Man”.

Για να μην πολυλογώ απλά αγοράστε αυτόν τον δίσκο γιατί πραγματικά αξίζει από όλες τις απόψεις. Ενορχήστρωση, παραγωγή, ήχο, συνθέσεις και πρωτοτυπία.

Μπορούμε να πούμε ότι οι Flesh έγραψαν ένα άλλο “Communion”; Σίγουρα σαν το “Communion” θα ήταν δύσκολο να βγάλουν δίσκο αν και οι συνέχειες του (“The Great Mass» και “Titan”) υπήρξαν άξιοι διάδοχοι! Το “Codex Omega” όμως είναι τόσο κοντά που το αγγίζει!

Ξεπέρασαν το “Titan”; Κατα πολύ και πολύ άνετα!

5,5/6