15.3 C
Athens

Septiflesh Greek Tour 2015 Live @ Μανδραγόρας Τρίκαλα 13.12.2015 w/Kin Beneath Chorus, Lesional Skin

Published:

Last Updated on 21:14 by Giorgos Tsekas

Κυριακή βράδυ σε επαρχιακή πόλη της Ελλάδας δεν νομίζω να υπάρχει καλύτερος τρόπος διασκέδασης από μια metal συναυλία (ανεξαρτήτου υπο-ιδιώματος), πόσο μάλλον όταν το βασικό όνομα αυτής είναι οι τεράστιοι Septicflesh. Περίπου 100-120 άτομα είχαν ακριβώς την ίδια γνώμη και κατευθύνθηκαν προς το νέο συναυλικό στέκι της πόλης τον Μανδραγόρα. Οκ, ο αριθμός φαντάζει λίγος για ένα όνομα σαν των Septic αλλά λίγο η οικονομική κατάσταση, λίγο το πολικό κρύο που επικρατούσε καθώς και η ημερομηνία με τους φοιτητές απόντες αιτιολογούν το γεγονός αυτό.

Στο μουσικό μέρος, αυτό που μας απασχολεί δηλαδή, μπορεί ο Μανδραγόρας να μην έχει την ακουστική που θα στηρίξει μεταλλικές συναυλίες αλλά σαν χώρος είναι πολύ καλός και στην λειψυδρία χώρων που μαστίζει την επαρχία φαντάζει πολυτέλεια. Ο ήχος δεν ήταν ο πρέπων σε καμία περίπτωση -με τον ηχολήπτη του συγκροτήματος να παίρνει την ευθύνη για αυτό- αλλά αυτό δεν πτόησε το κοινό. Ένα κοινό που έδειχνε ενθουσιώδες ανεξάρτητα από την ηλικία του. Οι μεγαλύτεροι βέβαια παρατήρησαν ιδίοις όμμασι την απουσία των μελωδιών του Σωτήρη Βαγενά από την μία, αλλά και την θεατρική/κινηματογραφική απόχρωση που έχουν πλέον οι συνθέσεις των Septicflesh από το 2008 και μετά. Αυτό βέβαια κάνει πιο πολύχρωμο το ψηφιδωτό που μας παρουσιάζουν επί σκηνής και γιατί όχι είναι δείγμα μη στασιμότητας. Με τα τραγούδια της ανίερης τριάδας Communion, The Great Mass & Titan να κυριαρχούν στο setlist- το τελευταίο είναι και το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις τους άλλωστε- και το συγκρότημα ευδιάθετο και σε καλή φόρμα τα προβλήματα στον ήχο σταμάτησαν να ενοχλούν τους περισσότερους (και σίγουρα τους μικρότερους ηλικιακά) που δεν σταμάτησαν να χτυπιούνται λεπτό. “Anubis” και “Prometheus” οι κορυφαίες στιγμές του live που δέσποσαν η επιβλητική φιγούρα του Σπύρου πίσω από το μικρόφωνο και τα blastbeat του Krimh που σε σημεία επισκίασαν τις πανέμορφες μελωδίες δυστυχώς. Στανταράκι ποιοτικής εμφάνισης ούτως ή άλλως πιστοποίησαν πως είναι κορυφή στο είδος τους και συναυλιακά εγγύηση στο λεγόμενο value for money.

Οι θεσσαλονικείς Kin Beneath Chorus που έπαιξαν πριν τους Septicflesh αν και δεν είναι στο ίδιο μήκος κύματος και κινούνται σε hardcore/metalcore δρόμους εντούτοις έκαν τη δουλειά τους εξαιρετικά. Το κοινό λιγότερο εκδηλωτικό (και σε πλήθος) στην αρχή, μάλλον λόγω μη εξοικείωσης με τον εν λόγω ήχο, ζεστάθηκε προς το τέλος με το “χορευτικό” groovy ρυθμό του συγκροτήματος. Γενικά η όλη ατμόσφαιρα είχε μια θετική ενέργεια που έβγαζαν οι KBC και ώρα με την ώρα μεταδιδόταν και προς τα κάτω. Νομίζω αν έβλεπαν μεγαλύτερη συμμετοχή από το κοινό θα παίζαν ακόμα καλύτερα.

Την αρχή βέβαια έκαναν οι πιτσιρικάδες Lesional Skin που με τον νεανικό ενθουσιασμό τους υπερνικούν την απειρία. Με σύμμαχο τον χρόνο και τη σκληρή δουλειά έχουν τα φόντα για κάτι πραγματικά καλό, αφού αποδίδουν πολύ καλά death/black διασκευές μέχρι να αρχίσουν να γραφουν δικιά τους μουσική. Τσαμπουκάδες και με εμπιστοσύνη στις δυνατότητες τους άνοιξαν για ένα μεγάλο συγκρότημα χωρίς να φοβούνται και τους εύχομαι στο άμεσο μέλλον να μην θεωρούν σαν τα highlight της πορείας τους ανάλογα live, αλλά να τα θεωρούν το εφαλτήριο τους για κάτι μεγαλύτερο χωρίς να ξεχνούν από που ξεκίνησαν.

Και μιας αρχίσαμε τις ευχές και έρχονται και γιορτινές μέρες (λέμε τώρα) ας ελπίσουμε το 2016 να δούμε περισσότερα metal live στην επαρχία…που να αξίζουν όπως αυτό, όχι ελεημοσύνες και περιοδεύοντες συνταξιούχους που ζητούν μεγάλη προπώληση για να μας κάνουν την τιμή….επιτέλους ξυπνήστε…

Lilliana Tseka
Lilliana Tseka
Surrealism : Pure psychic automatism, by which one proposes to express, either verbally, in writing, or by any other manner, the real functioning of thought. Dictation of thought in the absence of all control exercised by reason, outside of all aesthetic and moral preoccupation. Surrealism is based on the belief in the superior reality of certain forms of previously neglected associations, in the omnipotence of dream, in the disinterested play of thought. It tends to ruin once and for all other psychic mechanisms and to substitute itself for them in solving all the principal problems of life.

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img