Ήταν 11 Απριλίου του 1988, όταν οι Iron Maiden κυκλοφόρησαν το (κατά πολλούς) καλύτερο μουσικό τους πόνημα στην μέχρι τότε μουσική πορεία τους, αλλά κατά πως φαίνεται και σε όλη τη μετέπειτα δισκογραφία τους.

Mε έντονο το progressive ύφος, και οκτώ συνθέσεις να σε κρατάνε το ίδιο «πορωμένο», είτε είναι η πρώτη φορά που το ακούς είτε η εκατοστή, το «Seventh Son Of A Seventh Son» είναι κάτι διαφορετικό απ’ ότι είχαν κάνει μέχρι τότε οι Βρετανοί. Τα πλήκτρα κάνουν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους και «χαρίζουν» μια έντονα επική ατμόσφαιρα, ενώ σε συνδυασμό με τις τελετουργικές συνθέσεις στις κιθάρες των Murray και Smith, τις «άρρωστες» μπασογραμμές του Harris αλλά και τα χαρακτηριστικά τύμπανα του McBrain, το αποτέλεσμα ήταν κάτι παραπάνω από μαγικό.

Ηχογραφήθηκε τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του ’88 στα «Musicland Studios» στο Μόναχο της Γερμανίας και η (απλά τέλεια) παραγωγή έγινε από τον (ποιον άλλο) Martin Birch, ενώ το «δέσιμο» μεταξύ τον κομματιών του άλμπουμ είναι αριστοτεχνική, από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο.

Πάμε όμως τώρα στη θεματολογία, δηλαδή στο στιχουργικό κομμάτι του δίσκου. Γιατί «Seventh Son Of A Seventh Son»; Για όλα ευθύνεται ο Steve Harris, ο οποίος έτυχε να διαβάσει το μυθιστόρημα «Ο Έβδομος Γιος» του Αμερικάνου συγγραφέα Orson Scott Card. Σε συνδυασμό με το ότι αυτό θα ήταν το έβδομο άλμπουμ των Βρετανών και δεν είχε παρά ελάχιστες ιδέες μέχρι τότε, το συζήτησε με τον Bruce Dickinson ο οποίος και ενθουσιάστηκε. Έτσι λοιπόν μπήκε το νερό στ’ αυλάκι.

Τι είναι όμως ο Έβδομος Γιος του Έβδομου Γιου; Είναι ένα αγόρι με ιδιαίτερες ικανότητες, το οποίο Θεός και Διάβολος διεκδικούν προς όφελός του ο καθένας, με τον δεύτερο όμως να αποφασίζει τελικώς να το δολοφονήσει και το καταφέρνει μέσω της κόρης του, την οποία και ερωτεύεται αλλά αυτή τον προδίδει.

Το εξώφυλλο το έκανε φυσικά ο Derek Riggs, ο οποίος είχε δηλώσει πως του ζητήθηκε να φτιάξει κάτι που να αγγίζει τα όρια του σουρεαλισμού, ενώ όπως έχει πει ο ίδιος ο Dickinson, ο Άγγλος καλλιτέχνης το εμπνεύστηκε όταν αυτός του έδειξε έναν πίνακα από την «Κόλαση του Δάντη» του Gustave Dore.

Το «Seventh Son Of A Seventh Son» «έπιασε» κορυφή στα Βρετανικά charts και ήταν δεύτερο σε Ολλανδία, Ελβετία. Στα Ελληνικά charts έφτασε μέχρι την 45η θέση, ενώ οι κριτικές που πήρε παγκοσμίως ήταν διθυραμβικές. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, πως στο Kerrang! έχει βαθμολογηθεί με 5 στα 5, στο AllMusic με 4,5 στα 5 και στο RockHard με 9 στα 10. Σε Βρετανία, Γερμανία, ΗΠΑ και Ελβετία μάλιστα, ο δίσκος έγινε χρυσός, ενώ στον Καναδά πλατινένιος.

Την ίδια χρόνια και για την προώθηση του άλμπουμ έγινε και η περίφημη περιοδεία με τίτλο «Seventh Tour Of A Seventh Tour», η οποία ξεκίνησε στην Κολωνία της Γερμανίας με δύο εμφανίσεις στις 28 και 29 Απριλίου, και ολοκληρώθηκε σε… πέντε δόσεις στο Λονδίνο (6, 7, 10, 11, 12 Δεκεμβρίου), με τον συνολικό αριθμό συναυλιών να φτάνει τις 98 σε 20 διαφορετικές χώρες.

Και κάπως έτσι, λοιπόν, πέρασαν 27 ολόκληρα χρόνια από τη μέρα που οι Iron Maiden άλλαξαν τον ρου της ιστορίας. Ο «Έβδομος Γιος του Έβδομου Γιου» ήταν, είναι και θα είναι για μένα ότι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει ποτέ οι Βρετανοί. Για εσάς;

>