Shylmagoghnar… Όνομα “γλωσσοδέτης” είπε ο αγαπημένος μου φίλος και συναγωνιστής Ανδρέας Στασινόπουλος, όταν του πρότεινα να ακούσει με προσοχή το ντουέτο από την Ολλανδία. »Αντίθετα με τη μουσική τους, που λύνει την γλώσσα», του απάντησα και κάνει να ειπωθούν πράγματα που δεν νοιώθει εύκολα κανείς να πει.

“Αριστούργημα” μου απάντησε ο Ανδρέας αφού άκουσε το δίσκο.

Η ιστορία ξεκινά από μια πολύ παλαιότερη αναφορά των Shylmagoghnar στο περιοδικό, δια της φωνής του Γιώργου Νημά, που προσπάθησε, αλλά προφανώς πέρασε απαρατήρητη η επισήμανσή του, τουλάχιστον σε μένα, που καθυστερημένα τώρα τρέχω να αναπληρώσω τον χαμένο χρόνο.Πολλές φορές ψάχνοντας στο youtube ή στα reviews του Metal Invader έπεφτε το βλέμμα μου στο εξώφυλλο του άλμπουμ των Shylmagoghnar προκαλώντας μου μεγάλη εντύπωση, αλλά πάντα το προσπερνούσα χωρίς να το ακούσω ίσως γιατί η γραφή του ονόματος παρέπεμπε σε πολύ ακραίες μουσικές καταστάσεις, κυρίως στα φωνητικά τα οποία για μένα είναι πολύ σημαντικό κριτήριο αξιολόγησης. Όταν τελικά αποφάσισα να ακούσω το «Emergence», ομολογώ πως δεν πίστευα στα αυτιά μου. Εκστασιασμένος άκουγα και ξανάκουγα το εκπληκτικό 9λεπτο instrumental “I am the Abyss” και δεν έλεγα να ξεκολλήσω φοβούμενος μήπως ήταν τυχαίο ή μήπως ήταν η καλύτερή τους στιγμή. Όμως ευχάριστα διαψεύστηκα όταν άκουσα με μεγαλύτερο σεβασμό, πλέον, τα υπόλοιπα κομμάτια του άλμπουμ.

Εννέα συνθέσεις αξεπέραστης μουσικής έμπνευσης, από τα οποία 4 instrumental, που έχουν την δύναμη να οδηγήσουν τα όνειρά σου σε ουτοπικούς κόσμους και σε κάνουν να νοιώθεις πως είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν. Όμορφες αρμονίες που η ακρόασή τους καθαρίζει κάθε τι βρώμικο και εξημερώνει και τα πιό άγρια ένστικτα.

Η εκτίμησή μου για τα δύο παιδιά, τον Nimblkorg και τον Skirge, που έγραψαν την υπέροχη αυτή μουσική, ενισχύεται από το περιεχόμενο των στίχων που καταγίνονται με υπαρξιακά ζητήματα, με την ανθρωπότητα, τη φύση και με συναισθήματα που προκαλούνται από τέτοιου είδους αναζητήσεις.

Χωρίς να φλυαρώ, όταν πρόκειται περί μουσικής τα πολλά λόγια είναι φτωχά για να περιγράψουν μουσικές δημιουργίες, θα κλείσω αυτό το κείμενο με την ίδια λέξη που χρησιμοποίησε ο Ανδρέας για το Emergence: <<Αριστούργημα>>!

Υ.Γ.
-»Κάλλιο αργά παρά ποτέ», λέει η λαϊκή ρύση,γι’αυτό έστω και αργά, θα δοκιμάσω να αποκαταστήσω τα πράγματα τοποθετώντας το «Emergence» ανάμεσα στους αγαπημένους μου δίσκους του 2014.

-Μη προσπαθήσετε να κατατάξετε την μουσική των Shylmagoghnar σε είδος, απλά ακούστε την μουσική!

-To άλμπουμ το αγόρασα από τους ίδιους (οι Shylmaghoghnar κάνουν την διανομή) μετά από προσωπική επικοινωνία που είχα με τον Nimblkorg μέσω e-mail