12.7 C
Athens

Sólstafir- Berdreyminn

Published:

Last Updated on 20:17 by Nikos Nakos

Είδος: Rock / Hard Rock
Χώρα: Ισλανδία
Εταιρεία: Season Of Mist
Έτος: 2017

Οι ‘Ισλανδοί αντιχριστιανοί, μπάσταρδοι’ κυκλοφόρησαν ένα καινούριο δίσκο με τίτλο Berdreyminn και πιστεύω στο μυαλό όλων των οπαδών, γυροφέρνει η ίδια ερώτηση… Είναι καλύτερο από το Otta; Η αλήθεια είναι ότι το Otta ήταν ένα αριστουργηματικό άλμπουμ, ένα ταξίδι στα ισλανδικά τοπία, παγωμένα, σκοτεινά και στοιχειωμένα, αλλά συνάμα γαλήνια, σχεδόν καθαρτικά. Υπάρχουν εκατοντάδες, μην πω χιλιάδες post-rock συγκροτήματα εκεί έξω, που πολλαπλασιάζονται μέρα με την μέρα σαν λοιμός, αλλά πραγματικά κανένα δεν έχει αποδώσει το αληθινό νόημα του post σαν τους Sólstafir.

Αλλά ας γυρίσουμε στο καίριο ερώτημα. Όχι, δεν είναι το Berdreyminn καλύτερος δίσκος από το Otta και αφήστε με να ξεκαθαρίσω αυτή την δήλωση. Αυτοί οι δυο δίσκοι είναι διαφορετικοί. Διαφορετικοί σε όλα τους, ναι φυσικά και υπάρχει αυτή η folk ατμόσφαιρα και όλο αυτό το ambient αλλά το Berdreyminn είναι ένας classic rock δίσκος, hard rock κι όχι ένας post-rock κι αυτό από μόνο του λέει πολλά. Υπάρχει μια διαφορετική προσέγγιση. Το συγκρότημα φαίνεται να θέλει να διευρύνει τους οπαδούς του και να αμφισβητήσει τα μουσικά όρια του κι αυτό δεν είναι καθόλου κακό. Ας μην ξεχνάμε ότι η μπάντα εξελίχθηκε πολύ από τις μέρες που έπαιζαν Viking black metal κι αυτό είναι ένα ακόμα βήμα στην εξέλιξή τους.

Μοιραζόμενη τις σκέψεις μου πάνω στο καινούριο αυτό άλμπουμ σε μια συζήτηση, κάποιος μου είπε ότι ένα πράγμα τελικά μένει όταν ακούς έναν δίσκο των Sólstafir… η ίδια η Ισλανδία. Ακόμα κι αν δεν έχεις ταξιδέψει σε αυτό το μέρος του κόσμου, μπορείς να γευτείς και να μυρίσεις τα πάντα μέσα από την μουσική τους. Μπορείς να αγγίξεις το χλωμό χορτάρι και να νιώσεις το παγωμένο αεράκι, να δεις τo Βόρειο Σέλας να χορεύει. Είναι κάτι απόκοσμο.

Πιστεύω ότι η μουσική τους εδώ, έγινε πιο εσωστρεφής, ειδικά μετά κι την δημόσια διαμάχη με τον drummer το 2015. Η μουσική άλλωστε είναι ένα κομμάτι των καθημερινών εμπειριών μας. Η αυτοκαταστροφή, το μίσος εναντίον φίλων και αγαπημένων, ο πόνος, όλα είναι εκεί από το πρώτο λεπτό του εισαγωγικού τραγουδιού ‘Silfur-Refur’ μέχρι το τελευταίο κομμάτι του δίσκου ‘Bláfjall’. Ο Berdreyminn είναι προσωπικός και σκοτεινός, μιλάει για προσωπικούς εφιάλτες. Είναι άλλωστε το πιο προσωπικό album των Sólstafir μέχρι τώρα. Τα φωνητικά του Aðalbjörn Tryggvason είναι, όπως πάντα, εξαιρετικά και περίεργα, που στοιχειώνουν, αυτό είναι που τα καθιστά ξεχωριστά και η ισλανδική γλώσσα που χρησιμοποιεί η μπάντα. Οι κιθάρες είναι μελωδικές και δυνατές, καλό-δουλεμένες και πολλές φορές βρώμικες. Δεν είμαι σίγουρη αν ένα τραγούδι ξεχωρίζει και ναι, υπάρχουν μερικά υπέροχα τραγούδια στο άλμπουμ. Θα μπορούσα να δώσω δύο διαφορετικούς βαθμούς για αυτό το άλμπουμ… η metal persona μέσα μου δίνει ένα 3/6 και η πιο ανοιχτόμυαλη 4,5 / 6.

Lilliana Tseka
Lilliana Tseka
Surrealism : Pure psychic automatism, by which one proposes to express, either verbally, in writing, or by any other manner, the real functioning of thought. Dictation of thought in the absence of all control exercised by reason, outside of all aesthetic and moral preoccupation. Surrealism is based on the belief in the superior reality of certain forms of previously neglected associations, in the omnipotence of dream, in the disinterested play of thought. It tends to ruin once and for all other psychic mechanisms and to substitute itself for them in solving all the principal problems of life.

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img