Είδος: Epic, Doom, Heavy Metal
Χώρα: Σουηδία
Εταιρία:Metal Blade Records
Έτος: 2020

Οι Σουηδοί Sorcerer έδωσαν σημαντικά δείγματα γραφής σε εποχές που μπορούσες να μετρήσεις τις Epic Doom Metal μπάντες του παγκόσμιου χάρτη, στα δάχτυλα των 2 χεριών.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο ίδιος ο John Perez πήρε το υλικό των 2 demo τους (το «Sorcerer» του ‘89 και το «Inquisition» του ‘92) και το κυκλοφόρησε σε εκείνη την περιβόητη «Sorcerer» CD συλλογή του ‘95, με την μπάντα να είναι ήδη διαλυμένη και με όσους ακούν εκείνο το υλικό να μένουν κυριολεκτικά άφωνοι. Και δεν είναι επίσης τυχαίο πως όσες Epic Doom Metal μπάντες έκαναν την εμφάνιση τους τόσο μέσα στην δεκαετία του ‘90 όσο και αργότερα, ανέφεραν -και αναφέρουν- τους Sorcerer σαν βασική επιρροή.

Το 2010 οι Σουηδοί αποφάσισαν να επιστρέψουν στην ενεργό δράση και από το «In The Shadow of the Inverted Cross» του 2015 ακολουθούν ένα συγκεκριμένο ηχητικό μοτίβο το οποίο εξελλίσουν σταδιακά τόσο στο «The Crowning of the Fire King» του 2017 όσο και στο τελευταίο τους πόνημα που δεν είναι άλλο από το «Lamenting of the Innocent».

Το ηχητικό μοτίβο στο οποίο αναφέρομαι έχει να κάνει με την ανάπτυξη κλασσικών Heavy Metal στοιχείων που συνυπάρχουν με το Epic Doom στοιχείο των Sorcerer το οποίο όμως και αυτό εμπλουτίζεται. Οι Σουηδοί κρατούν τις κλασικές φόρμουλες που γέννησαν το Epic Doom στίγμα των demo τους, μα πλέον κάνουν focus και στην ηχητική κληρονομιά της Tony Martin εποχής των Black Sabbath και συγκεκριμένα στα 2 πιο αναγνωρίσιμα άλμπουμ της συγκεκριμένης περιόδου: στο Headless Cross και το Tyr.

Ο συνδυασμός όλων των παραπάνω έχει γίνει μάλλον αντιληπτός σε όσους παρακολουθούν την πορεία της μπάντας από το «In the Shadow…» και μετά, αλλά είναι πλέον ξεκάθαρο πως στο «Lamenting of the Innocent», ο ήχος των νέων Sorcerer βρίσκεται στην απόλυτη κορύφωσή του.

Η νέα φόρμουλα λειτουργεί πλέον σαν εργαλείο και το αποτέλεσμα είναι ένα καλογραμμένο, εμπνευσμένο και to the point άλμπουμ το οποίο προσωπικά θεωρώ το πληρέστερο δείγμα γραφής που έχουν δώσει οι Sorcerer από το restart και μετά.

Μία και μόνο ακρόαση στο επιβλητικό «Hammer of the Witches» που είναι και το πρώτο single του δίσκου φτάνει για να σε βάλει στο κλίμα του δίσκου. Επιβλητικό, mid tempo με Sabbathικό main riff και επικό ρεφρέν. Το δεύτερο single «Dance With The Devil» είναι από τα πλέον σκοτεινά κομμάτια του άλμπουμ, ενώ το τρίτο κατά σειρά single που ακούει στο όνομα «Deliverance», δείχνει ξεκάθαρα τις συνθετικές αρετές της μπάντας: Ακουστικό μεν, μελαγχολικά και επικό δε, ένα πανέμορφο κομμάτι που σφραγίζεται από την φωνή του μεγάλου Johan Langquist (Candlemass).

Μιλώντας για φωνητικά δεν πρέπει να παραλείψω να αναφερθώ και στον Anders Engberg η φωνή του οποίου αποτελούσε και αποτελεί το σήμα κατατεθέν των Sorcerer. Στο παρών άλμπουμ τον ακούμε σε μερικές πραγματικά μεγάλες στιγμές ερμηνείας όπως στο ομώνυμο «Lamenting of the Innocent» το οποίο προσωπικά το θεωρώ και το καλύτερο κομμάτι του δίσκου. «Institoris» και «Where Spirits Die» είναι επίσης τραγούδια που ξεχώρισα. Το πρώτο για την ποικιλομορφία του (ωραίες μελωδίες φωνητικών, ποικιλία σε tempos και ένα από τα καλύτερα ρεφρέν που υπάρχουν στο παρών άλμπουμ). Και το δεύτερο για την σκοτεινή, σχεδόν θρηνώδης επιβλητικότητά του.

Το στιχουργικό υπόβαθρο του δίσκου είναι ακόμα ένα θετικό στοιχείο. Έχει να κάνει με μια από τις πιο σκοτεινές πτυχές της σύγχρονης ιστορίας: το κυνήγι μαγισσών και την εκκλησία ως φορέα αίματος και τρόμου. Αγαπημένο θέμα των Sorcerer. Δες λίγο τον τίτλο και το εξώφυλλο από εκείνο το demo του ‘92 και θα καταλάβεις.

Εν κατακλείδι έχουμε να κάνουμε με ένα εξαιρετικό άλμπουμ, θα βρεις πολλές γνώριμες αναφορές εκεί. Τους Sabbath, τους Rainbow, τους Maiden και τους Candlemass του ντεμπούτου, όλα αυτά κάτω από το αναγνωρίσιμο Epic Doom στίγμα των Sorcerer.

5/6