Είδος: Doom Metal
Χώρα: Η.Π.Α.
Εταιρία: 20 Buck Spin
Έτος: 2019

Τρίτο και καλύτερο άλμπουμ για τους Doom Metallers από την Αριζόνα. Έχουν κάνει άλματα προόδου σε σχέση με το παρελθόν παρουσιάζοντας ένα μεστό και καλοπαιγμένο δείγμα Doom Metal με πολλές επιρροές. Έχουν αρκετά στοιχεία από Black Sabbath εποχής 70ς, στους οποίους βασίζουν σε μεγάλο βαθμό το σκελετό των συνθέσεων τους. Αυτό είναι όμως μόνο το starting point τους. Από εκεί και πέρα έχουν να παρουσιάσουν ένα ευρύ φάσμα επιρροών από το κλασικό Metal των 80’s, το trad Doom, το Epic Doom μέχρι και κάποια μικρά στοιχεία που παραπέμπουν σε 70’s Prog ατμόσφαιρες -ναι η ενορχήστρωση και κάποια υπνωτικά καθαριστικά σημεία παραπέμπουν άμεσα στο 70’s prog vibe-. Έχουν και τεχνικά σημεία, ανεβάζουν και ταχύτητες και επιτέλους να μια μπάντα που ασχολείται σοβαρά με το στήσιμο των κομματιών της. Εκεί που άλλοι «μετρ του είδους» βάζουν ένα ξερό riff να παίζει στο repeat «γιατί έτσι είναι το σωστό το Doom φίλε», οι Adrift γράφουν διπλές και τριπλές κιθάρες, φτιάχνουν rhythm section που σηκώνει παντελονάτα όλο το υλικό στις πλάτες του και γενικά σου δείχνουν πως γίνεται. Ο τραγουδιστής ενώ στην αρχή και με την πρώτη εντύπωση θα σου ακουστεί σαν κλώνος Ozzy -κυρίως εξαιτίας των μελωδιών που στήνει αλλά και της χροιάς / ερμηνείας του σε δεύτερη φάση-. Όμως από την δεύτερη κιόλας ακρόαση του άλμπουμ θα έχεις ήδη καταλάβει πως έχει πολλά περισσότερα πράγματα να σου δώσει εκφραστικά και ερμηνευτικά.

Μακάρι να ήταν έτσι όλα τα 70’s Sabbath inspired Doom άλμπουμ.

ΥΓ. Το  instrumental «The Way Of Return» τα σπάει.

4/6