English
Είδος: Melodic Death/Thrash Metal
Χώρα: Σουηδία
Εταιρία: Metal Blade Records
Έτος: 2018
Να πω την σκληρή αλήθεια είχα πάψει να ασχολούμαι με την μπάντα από το 2004 λίγο πριν την ευτυχώς προσωρινή του διάλυση. Ούτε είχα πάρει μυρωδιά πως επανασυνδέθηκαν το 2008 (αρχικά σαν Doperman). Το 2010 όταν κυκλοφόρησαν το πολύ καλό ‘Doomsday Kingdom’ (στα φωνητικά αν θυμάστε βρίσκεται ο νυν κιθαρίστας των At The Gates) είχα αναθαρρήσει το ενδιαφέρον μου για αυτούς και είχα ψιλοαπογοητευτεί με το προηγούμενο τους ‘Death Is Not Dead’ του 2014. Όχι πως ήταν κάτι αδιάφορο ή στη χειρότερη κακό, απλά μου φαινόντουσαν όλα τόσο αγχωμένα και πιεσμένα. Αυτή τη φορά μοιάζει ο Marco Tervonen να είναι πιο χαλαρός και αφοσιωμένος μόνο στην κιθάρα του (και χωρίς να έχει αναλάβει τα πάντα από παραγωγή-ενορχήστρωση μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια) και ουσιαστικά πιο συγκεντρωμένος στο ρόλο του σαν κιθαρίστας και βασικός συνθέτης της μπάντας. Τα τραγούδια είναι ακόμα πιο επιθετικά και κυρίως σαν ακρόαση έχουν μια πιο φυσική ροή και αμεσότητα. Δεν λείπουν τα ροκ εν ρολλ χιτάκια (‘Destroyed By Madness’ και ‘In The Name Of Death’) που φαντάζομαι θα διανθίσουν το σετ λιστ των ζωντανών τους εμφανίσεων, ενώ ο δίσκος διακατέχεται από μια θρασοντεθ αισθητική αλλά και πανέμορφα μελωδικά leads καθ’όλη την διάρκεια του. Μάλλον έχουμε να κάνουμε με την καλύτερη στιγμή τους από το μακρινό 2000 και το επιβλητικό Deathrace King. Highlights: το αργόσυρτο ‘Where My Grave Shall Stand’, το oldschool ‘Rise In Blood’ και πέρα από τα προαναφερθέντα ‘χιτ’ και τα ‘We Avenge!’ και ‘Iron Crown’. Επενδύστε άφοβα.
4,5/6
