English
To “The Fall” είναι μια Βρετανική τηλεοπτική σειρά που μας διηγείται την ιστορία δυο κυνηγών, μιας γυναίκας αξιωματούχου της αστυνομίας και ενός άνδρα serial killer. Η σειρά είναι πραγματικά φτιαγμένη υπέροχα, έχοντας τις ωμές σκηνές βίας και βασανιστηρίων, φυσικά όχι τόσο gore όσο στο «Dexter», μια σύνθετη πρωταγωνίστρια, συγκεκριμένες και γεμάτες σκηνές, με έναν αργό ρυθμό που δίνει προτεραιότητα στην ψυχολογία και στους χαρακτήρες παρά στην επίλυση του εγκλήματος. Πιστεύω ότι βλέπεις πολλά στοιχεία από το “The Killing” αλλά είναι καλογραμμένο κι έχει μια λεπτότητα που τελικά δεν σε ενοχλεί.
Η Gillian Anderson παίζει τον ρόλο της Επιθεωρητού Stella Gibson( κατά την γνώμη μου αυτή η γυναίκα όλο και ομορφαίνει κάθε χρόνο), της Μητροπολιτικής αστυνομίας του Λονδίνου που ήρθε στο Belfast, της βόρειας Ιρλανδίας, να εξετάσει μια υπόθεση υψηλού προφίλ και που η αστυνομία του Belfast δεν μπορούσε να επιλύσει. Η ερμηνεία της Anderson είναι και αυτό που κάνει αξιοπρόσεκτη την σειρά. Είναι τόσο ψύχραιμη, συγκρατημένη και εκφοβιστική, τόσο ερωτική αλλά με έναν παγωμένο τρόπο, όπου μπορεί να λέει πράγματα όπως: “O άνδρας γαμαει την γυναίκα. Ο άνδρας υποκείμενο. Η γυναίκα αντικείμενο. Αυτό είναι εντάξει με εσάς. Η γυναίκα υποκείμενο. Ο άνδρας το αντικείμενο. Με αυτό δεν αισθάνεστε άνετα, έτσι δεν είναι?” κι ακούς το νόημα όχι την ομιλία.
Στο “The Fall” γνωρίζουμε ήδη το δολοφόνο ο οποίος είναι ο Paul Spector (δηλαδή ο Jaime Dornan, πρώην μοντέλο και νυν πρωταγωνιστής στο «50 Αποχρώσεις του Γκρι»), γοητευτικός, είναι παντρεμένος, πατέρας δυο παιδιών και μάλιστα αρκετά καλός κι εργάζεται, σαν σύμβουλος θλίψης/απώλειας. Στις περισσότερες τηλεοπτικές σειρές ο serial killer δεν έχει καμία κοινωνική ζωή, μένει κάπου απομονωμένα και είναι βρώμικος (μπορείς σχεδόν να μυρίσεις την βρωμιά του)κάποιος που δεν θα γύριζες να προσέξεις. Στο The Fall μπορείς πολύ εύκολα να ερωτευτείς τον χαρακτήρα κι όταν κάνεις ένα διάλλειμα από την πρωινή ζωή του και μεταφερθείς στην άλλη του ζωή, αυτή την μυστική και αρχίσεις να συνειδητοποιείς ότι είναι ένας στυγνός κατά συρροή δολοφόνος που απολαμβάνει να στραγγαλίζει αργά γυναίκες, δεν μπορείς παρά να αναρωτηθείς πως μπορούν κάποιες γυναίκες να έλκονται από τέτοιους ανθρώπους στην πραγματική ζωή. Το γεγονός ότι μπορείς να δεις τον δολοφόνο στην καθημερινότητα του τον εξανθρωπίζει, μπορείς να δεις μια πτυχή που δεν μπορείς να δεις σε άλλα θρίλερ, όταν απλώς παρακολουθείς την ωμη και σοκαριστική βία. Πραγματικά σε βάζει σε μια δύσκολη θέση. Το “The Fall” δεν εμπορεύεται την συγκίνηση μιας horror ταινίας, αλλά μιας διαρκούς και παράξενης ανησυχίας.
Μπορείς να πεις ότι από πολλές απόψεις είναι μια κλισέ σειρά αλλά παιδιά είναι ένα καλό κλισέ! Φυσικά και δεν είναι αριστούργημα αλλά θα φάτε τα ποπ κορν σας σε μηδέν χρόνο γιατί παίρνει ολα αυτά τα στοιχεία και τα μετατρέπει σε μια ανατριχιαστική, αριστοκρατική, περίτεχνη σειρά που είναι τόσο σύγχρονη. Ας ελπίσουμε ότι η 2η σεζόν (που τελειώνει σε ένα επεισόδιο την επόμενη εβδομάδα) θα μας δώσει μια ακόμα καλύτερη αίσθηση ραγής από την 1η. Δεν μπορώ να περιμένω. Όπως πάντα Buona Visione!
