English
Thrust – Fist Held High & Reincarnation (unreleased album) – Ultimate 35th Band Anniversary Collection
Είδος: Heavy/Speed Metal Χώρα: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Εταιρία: Metal Blade Χρονιά: 2015
Οι Thrust υπήρξαν μία από τις θρυλικές μπάντες της αρμάδας της Metal Blade πίσω στη δεκαετία του ’80, επίτευγμα που προφανώς μαρτυρεί πολλά για την ποιότητα της μπάντας. Επιπλέον, το κουιντέτο στάθηκε σημαντική επιρροή για ορισμένες metal μπάντες της επόμενης δεκαετίας, όπως ήταν οι Sacred Steel, οι October 31 και οι Premonition (FL, USA), οι οποίες είχαν αφιερωμένο ένα μεγάλο μέρος της στιχουργικής τους στην πίστη τους στη heavy metal μουσική. Το κάτι παραπάνω από κλασικό τους κομμάτι “Posers Will Die” είναι πασίγνωστο σε κάθε μεταλλά παλαιάς κοπής σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου!
Η απόφαση της εταιρείας να επανακυκλοφορήσει σήμερα το κλασικό ντεμπούτο του σχήματος δεν αποτελεί σύμπτωση, μια και οι Thrust θα επανέλθουν σύντομα για περιοδεία προκειμένου να γιορτάσουν τα τριανταπέντε χρόνια από τη δημιουργία τους. Τα περιεχόμενα της διπλής επανακυκλοφορίας είναι αρκούντως χορταστικά, με τη μεγαλύτερη έκπληξη να την επιφυλάσσει η συμπερίληψη του δεύτερου δίσκου της μπάντας “Reincarnation”, ο οποίος παρέμενε ακυκλοφόρητος μέχρι σήμερα. Συνεπώς, κάθε CD περιλαμβάνει κι από ένα full-length, μαζί με διάφορα bonus κομμάτια, αποτελώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο μια πλήρη ιστορική αναδρομή της πορείας του συγκροτήματος στη δεκαετία του ’80.
Το ύφος στο οποίο κινείται το “Fist Held High” βρίσκεται κάπου ανάμεσα στους Anvil (εποχής “Forged in Fire”), στη μεταλλική ορμή των Exciter και το evil metal των Slayer (κυρίως “Show No Mercy”). Το κιθαριστικό δίδυμο εκτελεί τα χρέη του με απλότητα, χωρίς όμως να στερείται δύναμης, την ίδια ώρα που το rhythm section είναι όσο σταθερό και συμπαγές ακριβώς χρειάζεται. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει για τον παίξιμο του μπασίστα Price Sower που είναι πραγματικά τεράστιο, γεμίζοντας εντυπωσιακά τον ήχο. Τέλος, η ερμηνεία του τραγουδιστή John Bonata είναι φρενήρης και οργισμένη, θυμίζοντας την αντίστοιχη του θρύλου Tim Baker για τον δίσκο “One Foot in Hell” των Cirith Ungol. Με χαρά διαπίστωσα ότι οι κραυγές του Bonata συνεχίζουν να στοιχειώνουν τους ακροατές! Έχοντας αφιερώσει ξανά χρόνο σε αυτόν το σημαντικό δίσκο, θεωρώ ότι κατέληξα πως οι αγαπημένες μου στιγμές είναι η τριπλέτα “Freedom Fighters”, “Metallic Attack” και “Heavier Than Hell”, μαζί με το “Posers Will Die”. Επιπρόσθετα, η πρώτη επίσημη κυκλοφορία των Thrust ονόματι “Live EP – Rock for Poland” συμπεριλαμβάνεται ολόκληρη. Στα τέσσερα κομμάτια του ζωντανά ηχογραφημένου EP, ο John Bonata βρισκόταν πίσω από τα τύμπανα και δεν εκτελούσε ακόμα χρέη τραγουδιστή. Οι συνθέσεις είναι λιγότερο λυσσασμένες συγκρινόμενες με το υλικό που αποτέλεσε το ντεμπούτο του σχήματος. Πιστεύω ότι το εναρκτήριο “Iron Gates” συνιστά το πιο δυναμικό κομμάτι της μπάντας από εκείνη την περίοδο. Τα κουπλέ του τραγουδιού αποτελούν υποδειγματικό επικό US metal. Η σύνθεσή “Destructer”, η οποία κλείνει το πρώτο δισκάκι, είχε κυκλοφορήσει αρχικά με τη συλλογή Metal Massacre Vol. IV. Χρειάζεται πραγματικά να επιχειρηματολογήσω περαιτέρω για την ποιότητά του;
Το “Reincarnation” πιθανότατα θα αποτελέσει έκπληξη για τους ακροατές που είναι ήδη εξοικειωμένοι με τον ήχο του “Fist Held High”. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε τα έτη 1988-9, και παραγωγός του ήταν ο Bob Kulick (γνωστός για πολλές δουλειές του, όπως το “We Are Motörhead”).
Μολονότι η δουλειά εκκινεί με το τυπικό για τα δεδομένα της μπάντας “War”, εν συνεχεία το κουιντέτο υιοθετεί μια πιο ευέλικτη μουσική προσέγγιση. Μου φαίνεται ότι μερικά τραγούδια φέρουν ομοιότητες με το ύφος των Twisted Sister ή ακόμη των Lizzy Borden. Η φωνή του Bonata δεν στερείται έντασης σε σχέση με τον προηγούμενο δίσκο, ωστόσο το υλικό που είναι πλέον πιο κοντά στο κλασικό heavy metal, συχνά δεν ξεπερνά τον μέσο όρο. Παρ’ όλα αυτά, το τραγούδι “God Only Knows” είναι μια πραγματικά όμορφη στιγμή, θυμίζοντας τις περισσότερο συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές των Flotsam and Jetsam ή των Cyclone Temple. Η καλύτερη σύνθεση είναι σίγουρα το φλεγόμενο “Wasted”, ένα μικρό σε διάρκεια (τρεισήμισι λεπτά διαρκεί) heavy metal κομμάτι παλαιάς κοπής γεμάτο συγκινήσεις! Πρέπει να το ακούσετε, και στοίχημα ότι στην επόμενη σούρα σας θα προσπαθείτε να τραγουδήσετε τη ρεφρενάρα του!
Η επανακυκλοφορία κλείνει με ένα demo που είχε ηχογραφηθεί προτού ακόμα κυκλοφορήσει το ντεμπούτο των Thrust. Ο ήχος δεν είναι κακός, και τα περισσότερα κομμάτια δεν μπορείτε να τα ακούσετε αλλού. Ξεχώρισα το “Back on the Street”. Μη διστάσετε ούτε στιγμή να αποκτήσετε αυτή την επετειακή κυκλοφορία, η υψηλή ποιότητά της είναι εξασφαλισμένη!
CD1: 5/6 CD2: 4,5/6
