19.5 C
Athens

The City is Guilty, The Crime is Life || Darkness Descends by Dark Angel

Published:

Last Updated on 13:14 by Giorgos Tsekas

από τους Elpida Baphomet & Giorgos Tsekas

Την εποχή που μαινόταν ο πόλεμος μεταξύ του ακραίου ήχου και του ποζερογκλαμ στα στενά της Αμερικής, την εποχή που η λακ ξιφομαχούσε με τα σφαιρόζωνα και τα σκισμένα παντελόνια πήγαιναν κόντρα στον συνασπισμό κολάν – λεοπάρ μαντηλιών, ξαφνικά, μέσα από το σκοτεινό πουθενά, σκάει το πάντζερ με όνομα: “Darkness Descends”.

Το “Darkness Descends” είναι το δεύτερο άλμπουμ των θρύλων Dark Angel, το οποίο κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1986 μέσω της Combat Records σε 12’’ βινύλιο, αν και οι περισσότεροι έχουμε την επανακυκλοφορία σε CD από την Century Media, που έχει bonus τις δύο ζωντανές εκτελέσεις των “Merciless Death” και “Perish in Flames/Darkness Descends”. Ήταν ο πρώτος δίσκος με τον Gene Hoglan και ο τελευταίος δίσκος με τον Don Doty. Παρόλα αυτά, το συγκρότημα βρίσκεται σε μοναδική φόρμα συνθετικά, αλλά και αποδοτικά. Σαν δίσκος είναι πιο ακραίος από τον (πολύ καλό) “We Have Arrived” σε όλα τα επίπεδα. Κάτι που θα συνεχιστεί με την αντικατάσταση του Don Doty από τον Ron Rinehart στους 2 επόμενους δίσκους “Leave Scars” του 1989 και “Time Does Not Heal” 1991 που κινούνται σε ακόμα πιο ακραίους δρόμους ( O Doty είχε αντικατασταθεί από τον Ron Rinehart ήδη από το 1987 και η πρώτη κυκλοφορία μαζί του ήταν το υπέροχο “Ultimate Revenge ΙΙ”στο οποίο συμμετείχαν παράλληλα και οι Death, Forbidden, Faith or Fear και οι Raven και στοίχειωσε τα παιδικά μας χρόνια).

Το “Darkness Descends” είναι σε γενικές γραμμές δυσκολοχώνευτος δίσκος. Την πρώτη φορά που θα το ακούσεις, θα νιώσεις να πέφτει στο κεφάλι σου ένα τεράστιο αμόνι, σαν αυτό που έπεφτε στο Κογιότ στα καλά του καθουμένου όταν κυνηγούσε το Μπι-Μπιπ. Στα επόμενα 2-3 ακούσματα μπορεί να μην καταλαβαίνεις τι ακριβώς παίζεται ή να σου φαίνεται ο ήχος και οι συνθέσεις να πνίγονται. Μην αγχώνεσαι, λογικό είναι. Μετά θα καταλάβεις τι συμβαίνει. Με το που θα ακούς ένα ριφφ ή ένα απόσπασμα πέντε δευτερολέπτων, θα καταλαβαίνεις ότι ακούς Dark Angel. Με βάση τα δεδομένα της μουσικής βιομηχανίας της εποχής και βάσει των όσων έχουν πει και οι ίδιοι, οι τότε μέθοδοι ηχογράφησης και παραγωγής δεν μπορούσαν να μεταφέρουν πιστά αυτό που είχε γραφτεί και αυτό που πραγματικά είχε στο μυαλό της η μπάντα. Χαρακτηριστικό του δίσκου οι εναλλαγές σε ρυθμό και ένταση ακόμα και στο ίδιο τραγούδι, το στιβαρό drumming, η ισορροπία ανάμεσα στα όργανα (κάτι που χρεώνεται και στον παραγωγό Randy Burns) και τα επιθετικά (και πιο ακραία από το ντεμπούτο τους) φωνητικά. Παντοδύναμες μελωδίες, πανίσχυρα τύμπανα που σε χτυπούν σαν πολιορκητικός κριός, υπερηχητικοί ρυθμοί. Μια μοχθηρή έκρηξη ωμής βίας, βυθισμένη στο έρεβος. Ο δίσκος ανοίγει με το ομώνυμο κομμάτι “Darkness Descends“, του οποίου η εισαγωγή προκαλεί πυρηνική ισοπέδωση. Το θεοσκότεινο αυτό intro είναι και το πιο ήρεμο σημείο του δίσκου. Οι στίχοι του αναφέρονται σε χαρακτήρες του κόμικ “Judge Dredd”. Το “Merciless Death” είναι επανεκτέλεση από το πρώτο τους άλμπουμ. Το τραγούδι “Black Prophecies” αναφέρεται στο Νοστράδαμο και κατ’ εμέ είναι το πιο progressive κομμάτι του δίσκου καθώς παρεκκλίνει από το στυλ του δίσκου (και αυτό φαίνεται κυρίως από την μεγάλη του διάρκεια και το αργό του τέμπο) , ενώ το “Perish in Flames” αναφέρεται σε ένα φανταστικό πυρηνικό ολοκαύτωμα. Στο “Death Is Certain” παθαίνουμε εγκεφαλικό, καθώς η πίεση ανεβαίνει στο 200. Το τελευταίο το έχουν διασκευάσει πολύ πετυχημένα οι αθηναίοι Released Anger. Επιπροσθέτως, κορυφαίο τραγούδι πέρα των προαναφερθέντων ύμνων- και προσωπικά αγαπημένο – το “The Burning of Sodom” που πραγματεύεται προφανές θέμα…

Σε αυτό το άλμπουμ συμμετείχε για πρώτη φορά ο Gene Hoglan που συνέβαλε τα μέγιστα πρωτίστως συνθετικά αλλά και μετέπειτα με την παρουσία του στην αύξηση της δημοτικότητας του συγκροτήματος. Τι να πεις γενικά γι’ αυτόν τον άνθρωπο; Ότι αντί για χέρια έχει κούτσουρα; Ότι το υπερβολικά γρήγορο παίξιμό του και τις απίστευτες δυναμικές του κάνει πολλούς ντράμερ να κρύβονται κάτω από τα φουστάνια των μανάδων τους; Αν δεν ήταν ένας μάγος των τυμπάνων δεν θα συμμετείχε και σε ένα κάρο μπάντες (π.χ. Strapping Young Lad, Fear Factory, Death, Deamon, Testament, Deathklok κ.ο.κ.). Είναι μια ωρολογιακή βόμβα που εκρήγνυται και μας παίρνει παραμάζωμα. Αυτό που δεν ξέρει πολύ κόσμος είναι πως πέρα από τα τύμπανα, ο Hoglan συνέδραμε και στη σύνθεση κιθάρων και στίχων. Οι κιθάρες των Meyer και Durkin είναι φανταστικές και κατά γενική ομολογία είναι εξαιρετικά πολύπλοκες, με ακραία, βίαια και υπερβολικά γρήγορα ριφφ, που εύκολα σε κάνουν να αναρωτιέσαι εάν είναι σε fast forward ή αν ο Σέηταν ο ίδιος τα ηχογράφησε. Πρωτόγονες και αιμοβόρες, σχεδόν εθιστικές. Όσον αφορά το μπάσο, έχει μια διακριτική μεν, πομπώδη δε παρουσία. Συγκριτικά με τα υπόλοιπα όργανα μου φαίνεται πως έχει μιξαριστεί δυνατότερα, χωρίς φυσικά αυτό να μας ενοχλεί. Εξαιρετικά παραδείγματα της μαεστρίας στο μπάσο είναι το υπέροχο intro στο “Merciless Death” και το διπλό μπάσο στο “Darkness Descends”. Μάλιστα, το μπάσο ηχογραφήθηκε από τον Rob Yahn, o οποίος έφυγε από την μπάντα μόλις τελείωσαν οι ηχογραφήσεις. Ο Doty δίνει ρεσιτάλ πόνου, με κραυγές σαν να τον χτυπούσαν επανωτοί κεραυνοί μέσα στο στούντιο. Το αξιοπερίεργο της υπόθεσης είναι πως καταφέρνει να τραγουδήσει με την ίδια ταχύτητα που κινούνται τα κομμάτια. Στίχοι – σεντόνια και κανένα λάθος (βλ.”The Burning of Sodom”). Και να θες να τον ακολουθήσεις και να προσπαθήσεις να μάθεις τους στίχους κρατώντας το μπούκλετ στα χέρια σου (γιατί, ναι, είσαι τοοόσο επίδοξος), δεν υπάρχει περίπτωση να τα καταφέρεις χωρίς ένα σαρδάμ. Παίζει να τα καταφέρεις στο ρεφραίν, αλλά και πάλι, παίζει.

Υπήρχε και εξακολουθεί να υπάρχει μια τάση να συγκρίνουν τους Dark Angel με τους Slayer της εποχής και να καταλήγουν στην άποψη πως οι Slayer κερδίζουν κατά κράτος. Όχι, φίλε μου, δεν υστερούν σε κάτι οι Dark Angel. Και ταχύτητα έχουν και περίπλοκο παίξιμο. Όλα νοικοκυρεμένα. Τέλειοι οι Slayer, ανατιναζόμαστε, παθαίνουμε επανωτά καρδιακά και σκίζουμε τα ιμάτιά μας με λύσσα, αλλά αυτό το παρανοϊκό πανηγύρι που στήνεις με το “Darkness Descends” και το να τρέχεις γύρω από την τραπεζαρία στο σαλόνι με αναμμένο πυρσό και κάνοντας πρόποση με αίμα παρθένας, ε, δεν είναι και λίγο.

Το “Darkness Descends” ανήκει ξεκάθαρα στο top5 thrash δίσκων όλων των εποχών. Μπροστά σε αυτό το αριστούργημα, εξαϋλώνονται δίσκοι από μπάντες τεράστιου βεληνεκούς και εξαλείφονται σε μια μονοκονδυλιά μπάντες «της γειτονιάς». Θα έπρεπε να ακούγεται παντού και για πάντα. Να παίζει μετά την προσευχή στο σχολείο, να σιγοτραγουδιέται από τις γιαγιάδες στις αυλές καθώς πλέκουν πασουμάκια.

THE CITY IS GUILTY, THE CRIME IS LIFE, THE SENTENCE IS DEATH… DARKNESS DESCENDS!!!

Είδος: Thrash Metal
Χώρα: Η.Π.Α.
Έτος: 1986 (reissue 1998)

1 Darkness Descends
2 The Burning of Sodom
3 Hunger of the Undead
4 Merciless Death
5 Death Is Certain
6 Black Prophecies
7 Perish in Flames

Giorgos Tsekas
Giorgos Tsekas
"Κάποτε Όταν Θα ‘χουμε Καιρό... Θα Σκεφτούμε Πάνω Στις Ιδέες Όλων Των Μεγάλων Στοχαστών, Θα Θαυμάσουμε Τους Πίνακες Όλων Των Μεγάλων Ζωγράφων, Θα Γελάσουμε Με Όλους Τους Χωρατατζήδες, Θα Φλερτάρουμε Όλες Τις Γυναίκες, Θα Διδάξουμε Όλους Τους Ανθρώπους" Μπ. Μπρεχτ

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img