18 C
Athens

Candlemass – Nightfall

Published:

Last Updated on 09:28 by Giorgos Tsekas

από τον Μιχάλη Σταυρακάκη (Doomocracy)

Όταν μου ζητήθηκε να γράψω μερικά λόγια για το δεύτερο άλμπουμ των Candlemass ήμουν σκεπτικός επειδή δεν ήθελα να κάνω κριτική, αλλά να εκφράσω τα συναισθήματα που μου προκαλούνται όποτε το ακούω. Σίγουρα μιλάμε για ένα από τα καλύτερα ντουμ μέταλ άλμπουμ όλων των εποχών. Φυσικά μπορεί να ισχυριστεί κάποιος πως το “Epicus Doomicus Metallicus” είναι το πραγματικά ριζοσπαστικό άλμπουμ για το συγκρότημα, ειδικά για την περίοδο που κυκλοφόρησε καθώς ουσιαστικά ίδρυσε το επικό ντουμ μέταλ με τα μυθικά τραγούδια του. Κάποιος άλλος μπορεί να υποστηρίξει πως το “Beyond the Crimson Horizon” των Solitude Aeturnus είναι καλύτερο από το “Nightfall”, άλλοι θα αναφέρουν συγκροτήματα όπως οι Saint Vitus, Pentagram, Trouble, Cathedral, Memento Mori ότι είναι καλύτερα. Γνώμη μου είναι πως το “Nightfall” έχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να θεωρείται το καλύτερο ντουμ μέταλ άλμπουμ όλων των εποχών. Ξεκινώντας από το εξώφυλλο και τον εκπληκτικό πίνακα του Αμερικανού ζωγράφου Thomas Cole: The Voyage of Life/Old Age που σου αφήνει να τον κοιτάς καθηλωμένος, καθώς ο άγγελος οδηγεί τον ηλικιωμένο άντρα στον θάνατό του. Ο άντρας όμως δεν είναι στεναχωρημένος, αντίθετα προσπαθεί να φτάσει τον άγγελο, διότι ξέρει ότι η ίδια μοίρα που τον κράτησε στη ζωή τώρα θα τον οδηγήσει στην αθανασία.

Είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη πως εκείνη την περίοδο η Black Dragon μόλις είχε απορρίψει τους Candlemass και ήταν το πρώτο συγκρότημα, το οποίο υπέγραψε στην βρετανική εταιρεία Axxis που άκουσε το ντέμο του “Bewitched” και όπως είναι φυσικό τους συνεπήρε. Επίσης το συγκρότημα πέρασε από σημαντικές αλλαγές στο λάιν απ, καθώς ο χαρισματικός τραγουδιστής Johan Lanquist δεν μπορούσε να ακολουθήσει το συγκρότημα στα λάιβ και ο φοβερός ντράμερ του “Epicus…” Mats Ekstroem, που μαζί με τον Leif ήταν τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος, δεν μπορούσε επίσης να ακολουθήσει στα λάιβ για οικονομικούς λόγους (αργότερα έπαιξε με τους Count Raven για λίγο καιρό). Οι περισσότεροι οπαδοί του συγκροτήματος έχουν ακούσει την ιστορία που θέλει τον Messiah Marcolin να τραγουδάει το “Solitude” α καπέλα στον Leif από το τηλέφωνο εκλιπαρώντας τον να τον πάρει στο συγκρότημα καθώς ήταν ήδη μεγάλος φαν, κάτι που ο Leif φυσικά και έκανε! Οπότε οι Leif, Mappe και Messiah ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον ντράμερ JanLindh και τον κιθαρίστα Lars Johansson και πήγαν να ηχογραφήσουν το “Nightfall” στα Thunderload στούντιο στη Σουηδία. Την μίξη του άλμπουμ την έκανε ο εκπληκτικός MatsLindfors (R.I.P.), ο οποίος έδωσε στο άλμπουμ αυτό τον φοβερό ήχο (απλά ακούστε το βαθύ του ντουμ!). Μόλις πριν ξεκινήσουν οι ηχογραφήσεις ο Lars Johnasson έσπασε το χέρι του κατά τη διάρκεια μια περιοδείας με τον King Diamond. Το συγκρότημα τον αντικατέστησε με τον Mike Wead (Memento Mori, Hexenhaus, Mercyful Fate, King Diamond)που έγραψε ένα ινστρουμένταλ κομμάτι για τον δίσκο, το υπέροχο “Black Candles”, αν και φήμες λένε ότι έγραψε πολλά περισσότερα απ’ αυτό. Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε ξανά από τον Lars Johansson καθώς όπως λέγεται τα σόλο του ήταν πολύ γρήγορα για το είδος της μουσικής των Candlemass…. Γεμάτο ενέργεια, το καινούριο λάιν απ ήταν έτοιμο να ηχογραφήσει ένα άλμπουμ που θα έγραφε ιστορία.

Όταν ακούσει κανείς το “Nightfall” για πρώτη φορά έρχεται αντιμέτωπος με την φοβερή εισαγωγή του, το “Gothic Stone” (ολόκληρο το άλμπουμ ήταν να ονομαστεί “Gothic Stone”, αλλά ο Messiah έπεισε τον Leif να το ονομάσει “Nightfall”). Αυτή η επική και συμφωνική εισαγωγή προετοιμάζει τον ακροατή για κάτι φοβερό που πρόκειται να συμβεί…. Όντως, καθώς η εισαγωγή φτάνει στο τέλος της, η μαγική φωνή του Messiah Marcolin ακούγεται και οι πρώτοι στίχοι από το “The Well of Souls” αντηχούν σαν ξόρκι…. “I bind unto myself, today the strong name of the trinity”. Πώς γίνεται να μην νιώσεις ρίγος όταν το εναρκτήριο ριφ διαδέχεται την αφήγηση του Messiah! Τα φωνητικά στο κουπλέ του τραγουδιού ακολουθούν το ριφφ, γεγονός που μπορεί να είναι βαρετό μερικές φορές, αλλά εδώ είναι απλά καθηλωτικό! Τα φωνητικά του Messiah ακούγονται τελείως απόκοσμα καθώς φτάνει στον στίχο “…its evil must never arise I can tell”. Η στροφή τελειώνει με ένα τέλειο φαλτσέτο που χρησιμοποιούσε πολύ στο προηγούμενο συγκρότημά του, τους Mercy, ακούστε το κομμάτι τους “Pains of Golgata” για παράδειγμα, και ο Leif του ζητούσε να το χρησιμοποιήσει ακόμα περισσότερο, αλλά ο Messiah το αρνιόταν… Ο Leif αργότερα πήρε την… εκδίκησή του όταν ο Thomas Vickstrom αντικατέστησε τον Messiah για το “Chapter VI” και χρησιμοποίησε κάποια πολύ ψηλά φωνητικά.

Το ρεφρέν του κομματιού είναι βαρύ σαν την ίδια την κόλαση και η φωνή του Messiah κάνει την τρίχα του ακροατή να σηκώνεται. Το ριφ της γέφυρας μαίνεται καθώς η ερμηνεία του φτάνει απίστευτα ύψη και συναισθήματα! Στο σόλο ο Lars Johansson μας δίνει μια μικρή αλλά σημαντική νύξη για το τι θα παρουσιάσει σε αυτό και στα επόμενα άλμπουμ. Η μαγευτική ατμόσφαιρα ξαναμπαίνει καθώς το συγκρότημα πιάνει έναν αργό και εξαιρετικά βαρύ ρυθμό, ενώ ο Messiah “awakens the twisted souls with his chanting”. Οι στίχοι του κομματιού είναι εκπληκτικοί και πραγματικά σε παρασέρνουν καθώς τους ακούς. Το κομμάτι τελειώνει με άλλο ένα συμφωνικό και επικό μέρος, το “Gothic Stone”. Όπως είπα στην αρχή δεν θα ήθελα να μετατρέψω αυτό το άρθρο μια προσωπική κριτική ενός δίσκου που κυκλοφόρησε 30 χρόνια πριν. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ το συναίσθημα που γέμισε την καρδιά μου όταν άκουσα το “Well of Souls” και όλα τα άλλα τραγούδια του. Κάθε ένα ξεχωριστά είναι πανέμορφο και την ίδια στιγμή σκοτεινό και μυστήριο, όπως θα έπρεπε να είναι το ντουμ μέταλ δηλαδή. Το “At the Gallows End” κάλλιστα μπορεί να είναι το καλύτερο κομμάτι των Candlemass. Οι στίχοι σε όλα τα κομμάτια είναι σκέτη ποίηση βασισμένη σε βιβλικές και μυθικές ιστορίες.

Η ιστορία του απαγχονισμού στο “At the Gallows End” είναι εκπληκτική από την αρχή μέχρι το τέλος καθώς βρισκόμαστε μάρτυρες των τελευταίων στιγμών ενός καταχθόνιου ανθρώπου … “it’s no fun to burn in hell’s fire but I sure have enjoyed my life”. Το “Samarithan” με τον αργό ρυθμό του και την πανέμορφη ιστορία κόβει την ανάσα. Οι στίχοι του κομματιού είναι σαν ευλογία από τον Παράδεισο και η ερμηνεία του Messiah είναι καθηλωτική. Το “Dark are the veils of death” είναι ιδανικό για κοπάνημα και το “Bewitched”, το μόνο βίντεο κλιπ του άλμπουμ, είναι ένα κομμάτι που πλέον θεωρείται καλτ και κάνει τον ακροατή να χορεύει ντουμ μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Το “Mourner’s Lament” είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια του δίσκου και θα φέρει δάκρυα στα μάτια σας. Τα τρία ινστρουμένταλ κομμάτια του άλμπουμ (ήδη μιλήσαμε για την εισαγωγή) είναι εκεί για κάποιον λόγο. Το “Codex Gigas” είναι ένα προοδευτικό θέμα που βαράει και αποτελεί την μετάβαση από το “Well of Souls” στο “At the Gallows end”. Το “March Funebre” είναι ο φόρος τιμής του συγκροτήματος στο ομώνυμο κομμάτι του Frederic Chopin και έκτοτε είναι η ιδανική εισαγωγή για κάθε συναυλία των Candlemass. Το “Black Candles” είναι το μόνο (;) κομμάτι που συνέθεσε ο Mike Wead και αυτό το γεγονός το κάνει σημαντικό. Το μόνο μου παράπονο είναι που δεν ολοκληρώθηκε σαν κομμάτι και παρέμεινε χωρίς φωνητικά.

Άνετα μπορώ να πω πως το “Nightfall” είναι από τις κυκλοφορίες που άντεξαν πιο πολύ στο χρόνο και πάντοτε με ενθουσίαζαν. Έχω ακούσει το άλμπουμ πάνω από 1000 φορές και ακόμα μένω άναυδος όπως την πρώτη φορά που το άκουσα. Έχεις τον Messiah να μετατρέπει τις υπέροχες λέξεις του Leif σε συναισθήματα και μελωδίες με την πρωτοφανή ερμηνεία του. Το ξέρω πως πολλοί οπαδοί προτιμούν τον Lanquist από τον Messiah σαν τον καλύτερο τραγουδιστή των Candlemass, αλλά πρέπει να διαφωνήσω, αν και λατρεύω την φωνή του Lanquist. Η φωνή του Messiah είναι απλά μοναδική και γεμάτη πάθος και η ερμηνεία του στο άλμπουμ είναι αλάνθαστη από την αρχή μέχρι το τέλος και για όσους τον έχουμε δει λάιβ δεν υπάρχει αμφιβολία για το ποιος είναι ο πιο ταιριαστός τραγουδιστής για το συγκρότημα. Η κιθαριστική δουλειά του Lars Johansson είναι εξαιρετική και μπορείτε να πείτε πως ο άνθρωπος δεν είναι κιθαρίστας, αλλά ζωγράφος καθώς ζωγραφίζει σόλο με τα πιο μοναδικά και έντονα χρώματα. Απλά ακούστε τι κάνει στο σόλο του “Samarithan”, για μένα ένα από τα καλύτερα που έχουν ηχογραφηθεί ποτέ.

Κάθε οπαδός του μέταλ και όχι μόνο του ντουμ πρέπει να έχει στην κατοχή του αυτό το εκπληκτικό άλμπουμ. Κι αν αποφασίσετε να το αποκτήσετε, πάρτε το βινύλιο για να μπορείτε να θαυμάζετε το φοβερό εξώφυλλο. Πρόσφατα άκουσα πως οι Candlemass θα γιορτάσουν τα 30 χρόνια από την κυκλοφορία του “Nightfall” παίζοντάς το ολόκληρο λάιβ. Αν και τα νέα από μόνα τους είναι υπέροχα, θα ήταν ουσιαστικό γι’ αυτόν τον εορτασμό να συμμετέχουν και οι δύο άνθρωποι που έκαναν το άλμπουμ αυτό που είναι σήμερα. Ο Leif Edling που το συνέθεσε και έγραψε όλους τους στίχους και ο Messiah Marcolin που ζωντάνεψε αυτούς τους στίχους με τον πιο μαγευτικό τρόπο. Αν και ακούω πως ο Leif θα παίξει μερικές συναυλίες με το καινούριο του συγκρότημα, τους The Doomsday Kingdom, υπάρχει ελάχιστη πιθανότητα να λάβει μέρος στις συναυλίες για το “Nightfall“, ενώ είναι εξαιρετικά απίθανο να δούμε τον Messiah Marcolin να επανενώνεται με το συγκρότημα, κάτι το οποίο είναι πολύ στενάχωρο. Πάντως νιώθω πολύ τυχερός που έχω δει τους Candlemass τρεις φορές με τον Messiah και αυτό είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Δόξα τω Θεώ και τον Leif (ο Leif είναι Θεός) για το μνημειώδες άλμπουμ που λέγεται “Nightfall”.

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img