Είδος: Metalcore/Heavy Metal
Χώρα: Η.Π.Α.
Εταιρεία: Roadrunner Records
Έτος: 2021

Σαν χθες θυμάμαι τη μέρα, που οι Trivium παρουσιάζονταν ως το νέο μεγάλο όνομα στο χώρο του σκληρού ήχου. Με 10 δίσκους πλέον στην πλάτη τους, αρκετές συναυλίες και τα χρόνια να έχουν περάσει, μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Ούτε οι νέοι Metallica είναι όπως κάποιοι τους παρουσίαζαν αλλά ούτε και ένα συγκρότημα πυροτέχνημα. Συμβαίνει επίσης το εξής παράδοξο. Δεν έφτασαν στη δημιουργική τους κορύφωση στα πέντε τους πρώτα άλμπουμ για παράδειγμα, όπως συμβαίνει με πολλούς συναδέλφους τους. Το περσινό «What the Dead Men Say» ήταν φανταστικό και το φετινό «In the Court of the Dragon», καταφέρνει να το ξεπεράσει. Σίγουρα η περίοδος της καραντίνας, έδρασε ευεργετικά πάνω τους. Είναι σίγουρα νωρίς να πούμε κάτι τέτοιο αλλά μην εκπλαγείτε αν μετά από μερικά χρόνια, το «In the Court of the Dragon», θεωρείται η καλύτερη τους δουλειά. Για τις τεχνικές τους ικανότητες δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε κάτι. Ακόμη και στους πιο μέτριους δίσκους τους, τεχνικά ήταν άρτιοι. Στη φετινή τους δουλειά, είναι η συνθετική τους ικανότητα, αυτή που απογειώνεται. Τα «The Shadow of the Abattoir», «Fall into Your Hands» και «The Phalanx» είναι κάποια ενδεικτικά κομμάτια συνθετικής κορύφωσης. Ειδικά το τελευταίο, είναι από τα καλύτερα τραγούδια που έχουν γράψει γενικότερα. Μέσα σε 7 λεπτά καταφέρνουν να παίξουν ήπια, μελωδικά, επιθετικά και επικά, έχοντας εξαιρετικό songwriting. Βέβαια, μιλάμε για έναν δίσκο με απίστευτη συνοχή και παρόλο που διαρκεί 52 λεπτά, θα ήθελες να συνεχίζει για πολύ περισσότερο. Φοβερά riffs, η φωνή του Heafy ωριμότερη από ποτέ, το παίξιμο του Bent στα τύμπανα τεχνικό και δυναμικό, Beaulieu και Gregoletto εγγύηση. Ρυθμικοί και τεχνικοί ακροβατούν ανάμεσα στο Heavy και το Metalcore. Όπως προ είπα, τεχνικά ήταν πάντα άρτιοι. Εδώ όμως κορυφώνονται συνθετικά. Οι εναλλαγές, τα γκρουβαρίσματα, η επιθετικότητα, η μελωδία, τα σόλο και τα ρεφρέν, όλα τους βγήκαν εξαιρετικά. Ειδικά οι εναλλαγές και τα ρεφρέν, είναι σε πραγματικά κορυφαίο επίπεδο. Σίγουρα στους καλύτερους δίσκους της χρονιάς και σίγουρα στους κορυφαίους τους, αν όχι ο κορυφαίος τους.