Στις αρχές του 2004 και ενώ η χώρα βρίσκονταν σε καταραμένη ανάπτυξη (Oλυμπιακοί αγώνες, ένταξη στο ευρώ κλπ), η ανάγκη των εικοσάρηδων τότε Κώστα και Geom να επικοινωνήσουν ή απλά να ξεφύγουν απο τα συνηθισμένα της πόλης συντέλεσε στη δημιουργία των Bad Movies. Δύο ριφφάκια, κάνα δύο στιχάκια, μπόλικο αλκοόλ και ενέργεια και η μουσική μετέτρεψε τα χέρια των νεαρών σε όπλα. Μια μπάντα να παίζει ροκ αλλά να σκέπτεται και να αναπνέει ως πανκ.

Με προϋπηρεσία στους Ενόχληση γύρω στα πέντε χρόνια στα στέκια της Θεσσαλονίκης, με μουσικούς της ίδιας κουλτούρας, το σχήμα ήταν πιο εύκολο να βρει οργανοπαίχτες και να δημιουργήσει την πρώτη του εμφάνιση στην κατάληψη της Street Attack. Στο μπάσο ο Πέτρος, ο Τεο στη φωνή, κιθάρα ο Geom και τύμπανα ο Κώστας, η μπάντα πήρε μορφή παίζοντας τραγούδια των New York Dolls, Slaughter and the Dogs, The Clash, Social Distortion, Eddie and the Hot Rods, αλλά και δικά τους άσματα.

Και ενώ η χώρα ζούσε μεγάλες στιγμές, η μικρή μας Θεσσαλονίκη έκρυβε τις πληγές της, αγνοώντας τους χιλιάδες απολυμένους στη βιομηχανική ζώνη, την έντονη μεταναστευτικότητα, εντός και εκτός, αλλά και την υπερπροστασία της αστυνομίας, η οποία ακολουθούσε κάθε βήμα όσων βρίσκονταν έξω απο το κοτέτσι της. Το γκρίζο σύννεφο πάνω απο την πόλη να κρύβει το φως και η μπάντα στο υπόγειο να παίζει R’n’R. Τα στέκια των νεαρών ερμητικά κλειστά απο τα βλέμματα των ηλιθίων και η συνήθης έκφραση στις κουβέντες τους ‘κακό έργο θα δούμε’ μεταφέροντας έτσι στη φαντασία των ακροατών κακές ταινίες με πάντα άσχημο τέλος, αντιστρέφοντας την έννοια του ‘Happy End’.

Ύστερα απο αρκετές εμφανίσεις αλλά και την αποχώρηση του Τεο από τη φωνή, η μπάντα μπαίνει στο στούντιο να ηχογραφήσει την πρώτη της δουλειά. Στη φωνή τώρα ο Geom αλλά και ως νέο μέλος στην κιθάρα ο Κύμης, την περίοδο του 2007 η μπαντα ηχογραφεί 11 αγγλόφωνα πανκ ροκ κομμάτια με έντονο το στοιχείο της blues σε ένα ηχόχρωμα των Clash, Woody Guthrie και Social Distortion. Κυκλοφορούν το 2008 με την βοήθεια της On Stage Records ως εταιρίας διανομής, την πρώτη ολοκληρωμένη τους δουλειά με την ομώνυμη ονομασία ‘Bad Movies’. Η ηχογράφηση έγινε στο Electric Eye Studio απο τον Χρήστο Ντάνη.

Έπειτα η μπάντα ταξιδεύει αρκετά εκτός αλλά και εντός συνόρων, μεταφέροντας το κλίμα της τότε εποχής και παρόλο που η μπάντα δεν έχει πολιτικό στίχο, τα μέλη της έτυχαν θύματα συγκυριών, με αποτέλεσμα αρκετές φορές να γίνονται αναφορές μέσα απο τα τραγούδια τους για τα διάφορα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας αλλά και ως μιας πιο άμεσης επαφής με το ελληνικό κοινό, προσθέτοντας έτσι ελληνικό στίχο στα νέα τραγούδια. Η ανάγκη μιας ομάδας νέων στη Θεσσαλονίκη να δημιουργήσουν μια ελληνική ροκ συλλογή, οδηγεί τους Bad Movies στο στούντιο να ηχογραφούν 5 καινούργια κομμάτια (2 αγγλόφωνα και 3 ελληνόφωνα) με την ίδια σύνθεση, αποχαιρετώντας τον Πέτρο στο μπασο, δίνοντας έτσι τη θέση του στον Μπέμπη. Τα τραγούδια κυκλοφορούν το 2010 στην συλλογη “Salonika Rock City” μαζί με δυο τοπικές μπάντες (Ντελιριο και Χατ Τρικ) με την βοήθεια φίλων, συσπειρώνοντας έτσι ένα πιο ενιαίο ροκ κίνημα στην πόλη.

Όσο η χώρα βούλιαζε στα δάκρυά της οι Bad Movies συνέχιζαν το έργο τους δειλά δειλά, έξω απο κάθε όρο μουσικής βιομηχανίας, στηρίζοντας με τη μουσική τους στέκια, συλλόγους αλλά και όποιον τους στήριξε και τους αγάπησε γι᾽ αυτό που είναι και εκπροσωπούν πέρα απο κάθε όφελος ή κέρδος. Έτσι δεν αργούν να ξαναμπούν στο στούντιο και να ηχογραφήσουν 9 ροκ κομμάτια (3 ελληνόφωνα και 6 αγγλόφωνα) κυκλοφορώντας το 2012 το δεύτερο LP τους, ηχογραφώντας το στο ίδιο στουντιο με έξοδα φίλων και δικά τους, αποκόπτοντας έτσι τους δεσμούς απο εκμεταλλεύσιμους φορείς.

Ο Δεκέμβριος του 2015 τους βρίσκει με τη νέα τους δουλειά, η οποία κυκλοφόρησε με τον τίτλο “Η Εποχή των Λύκων”.

Το 2018 πλέον τους βρίσκει με την κυκλοφορία δύο καινούριων single, των “Ο Πρίγκηπας του Βάλτου” και “Η Δική μου Γενιά”.



Το ταξίδι συνεχίζεται, δίνοντας ασταμάτητα συναυλίες σχεδόν σε όλη τη χώρα, γνωρίζοντας νέους τόπους αλλά και ανθρώπους οι οποίοι αγαπούν αυτό που κάνουν και το στηρίζουν με όλη τους την ψυχή.