English
Είδος: Speed/Thrash
Χώρα: Γερμανία
Εταιρεία: Metal Blade Records
Έτος: 2021
Οι Vulture είναι το μεγάλο όνομα που συντέλεσε στην αναβίωση του thrash πριν από μερικά χρόνια. Δε ξέρω για ποια ακριβώς αναβίωση μιλάμε, μπορεί να πρόκειται για την τρίτη ή την πέμπτη, έχω σταματήσει να κρατάω λογαριασμό εδώ και πολλά χρόνια Οι δαίμονες του speed από το Ντόρτμουντ της Γερμανίας, μετά το ένδοξο 3 + 1 κομματιών EP τους, “Victim to the Blade”, 2016, καθώς και το εξίσου εντυπωσιακό full length τους εν έτη 2017, “The Guillotine”, από τη μικρού βεληνεκούς, αλλά υψηλής παραγωγικής δυναμικής, High Roller Records, έκαναν μεταγραφή στη Metal Blade. Ωστόσο το προηγούμενο άλμπουμ τους δεν τους κατέταξε στην ελίτ. Επρόκειτο βέβαια για ένα πολύ καλό άλμπουμ, καθώς το “Ghastly Waves And Battered Graves” (2019) ξεχείλιζε από speed/ thrash ύμνους, όπως το “Fed to Sharks” ή το “Murderous Militia”. Δυστυχώς όμως το LP δεν άλλαξε την πορεία της μπάντας. Οι Vulture επιστρέφουν με νέο άλμπουμ εμπνευσμένο θεματολογικά από θεάματα τρόμου, αλλά και στοιχεία παράνοιας, πλάσματα της μυθολογίας, όπως για παράδειγμα η αρχαία ελληνική Μέδουσα, φαντάσματα, δαίμονες, τον φαύλος Ρωμαίος αυτοκράτορα Καλιγούλα, αλλά και το Pit And The Pendulum του Έντγκαρ Άλεν Πόε, καθιστώντας το άλμπουμ ένα ακόμη διαμάντι του είδους. Με τίτλο “Dealin” Death” το νέο τους υλικό δείχνει ότι το συγκρότημα επιστρέφει στις ρίζες του. Όπως αναφέρει και ο κιθαρίστας τους, Stefan Castevet: “Το αποτέλεσμα φαντάζει λίγο “επιστροφή σε EP εποχές ” στ’ αυτιά μου, ωστόσο η προσέγγιση έχει και στοιχεία νεωτερισμού που δεν θα βρείτε στο μέχρι σήμερα ήχο μας, όπως για παράδειγμα περισσότερα φωνητικά μέρη και αρμονίες.” Η μπάντα είναι περήφανη ωστόσο ακόμη και για το «Ghastly Waves And Battered Waves», ενώ δέχεται ότι το αποτέλεσμα στο συγκεκριμένο δεν ήταν το επιθυμητό, και αυτό ήταν κάτι που ήθελαν να διορθώσουν με τον διάδοχό του. Για να λέμε την αλήθεια, στο τρίτο τους άλμπουμ, η δομή των κομματιών είναι πιο λιτή και τα μέλη εστιάζουν κυρίως στη δημιουργία περισσότερων μελωδικών φωνητικών μερών. Όχι πως χάνουν σε riffs, αυτά για ακόμη μία φορά κυριαρχούν. Εκτός από τα έντονα riffs, όλα όσα χαρακτηρίζουν τη μπάντα είναι επίσης εμφανή: οι εναλλαγές ημιτονίων, τα επιθετικά φωνητικά, τα επιβλητικά tom, η συνεχώς μεταβαλλόμενη δυναμική, τα horror-synths, καθώς και οι δισολίες στην κιθάρα. Όλα δίνονται μέσα από μια 80’s ατμόσφαιρα, βασιζόμενοι στις vintage πλέον ταινίες τρόμου της εποχής, με αισθητά ψήγματα Whiplash, Exciter, ακόμα και Nasty Savage (πάλι μέσα δεκαετίας ’80). Η line-fi παραγωγή (το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Monkey Moon Studios, στο Ντόρτμουντ, από τον Alexander Stöcker, τον κιθαρίστα των Stallion, ενώ την παραγωγή ανέλαβε για άλλη μια φορά ο Marco Brinkmann, στο Hellforge Studio) ταιριάζει γάντι στον ήχο τους. Τσεκάρετε χωρίς δεύτερη σκέψη το «Dealin’ Death», ένα άλμπουμ που πήρε σάρκα και οστά μέσα από τη ψυχή και αυτή την έκρηξη αδρεναλίνης που χαρακτηρίζει τους 5 αυτούς τύπους που δεν έχουν τίποτα να αποδείξουν σε κανέναν, παρά μόνο στον εαυτό τους. Κορυφαία του άλμπουμ: “Multitudes of Terror,” “Below the Mausoleum,” “Gorgon,” “Star-Crossed City” με επιρροές από King Diamond, το πανκ “Flee The Phantom”, αλλά και το ιδιαίτερο, mid-tempo, κομμάτι που κλείνει τον δίσκο, “The Court Of Caligula”, που μπορεί να απέχει πολύ από thrash, αλλά σου κολλάει στο μυαλό.
