Είδος: Thrash / Death Metal
Χώρα: Ελλάδα
Εταιρεία: –
Έτος: 2019

Είναι η εύκολη λύση, είναι στην ουσία αρκετά μειωτικό και περισσότερο “άλλα λόγια να αγαπιόμαστε” φάση το να λες σε μια κριτική για ελληνικό συγκρότημα καλό είναι ή καλό ήχο κλπ κλπ. (Θέλω να πιστεύω πως δεν το κάνουμε σαν περιοδικό ούτε ασυναίσθητα). Αλλά μοιάζει να είναι μια διμερής συμφωνία που κάνανε δημοσιογράφοι και συγκροτήματα για να καλύψουν τις δημόσιες σχέσεις που συντηρούν μέσω ανούσιων κυκλοφοριών και ανόητων κριτικών αντίστοιχα. Ε λοιπόν οι Warcode ούτως ή άλλως δεν έχουν ανάγκη τέτοιων τακτικών. Γιατί απλούστατα βγάλανε καλό δίσκο όχι λόγω εντοπιότητας αλλά λόγω γαμηστεροσύνης των τραγουδιών τους. Μια ντουζίνα χρόνια από την μέρα που αποφάσισαν οι τρεις φίλοι να φτιάξουν ένα thrash σχήμα, τώρα είναι η ώρα τους. Αρκετά πιο κατασταλαγμένοι ηχητικά μακριά από κλισέ και χωρίς απαραίτητα να πρωτοτυπούν πατάνε πάνω σε σταθερές φιλτραρισμένες από την προσωπική τους αισθητική και αλλάζουν ρότα σε σχέση με το 80% της εγχώριας σκηνής. Το κλειδί σε όλο αυτό είναι το πετυχημένο μπόλιασμα του thrash καμβά με τα death ηχοχρώματα που ζωγραφίζει με το λαρύγγι ο Σβεντζούρης. Δεν ξέρω αν οι κιθάρες προσαρμόστηκαν στην φωνή του ή αν αυτός έδωσε τον τόνο και γύρω τους εναρμονίστηκαν τα έγχορδα αλλά το αποτέλεσμα δικαιώνει την μπάντα για την επιλογή της να κινηθεί πιο ακραία και πιο νεκρομεταλλικά. Πολύ καλός ήχος με καθαρή παραγωγή και ευδιάκριτα όργανα, αν και νομίζω λείπουν ένα δυο μεγάλα κομμάτια που θα τραβούσαν και τα υπόλοιπα στον αφρό, αν και το άλμπουμ ξεχειλίζει από ριφφάρες. Ακόμα και έτσι ξεχωρίζει σαν δουλειά από την τυποποιημένη θρασοφασολάδα που μας σερβίρει η ελληνική σκηνή που θαρρείς συνθέτει είτε μόνο με τα λευκά μποτάκια είτε σκέφτεται περισσότερο το συγχρονισμό στις χορογραφίες με τα μαλλιά.