Πρώτης τάξης ευκαιρία να απολαύσουμε δυο πολύ ποιοτικές και αξιόλογες ελληνικές heavy/power metal μπάντες. Οι Ungravity είναι ντόπιοι και παίξανε διασκευές στο σετ τους οπότε τους αφήνω στην άκρη. Ο κόσμος λιγοστός λόγω συγκυριών μάλλον, δεν αξίζει σχολιασμό.

Κατά τις 21:30 ανεβαίνουν οι Γιαννιώτες BanDemonic που είναι κολλημένοι στο αμερικάνικο heavy metal των 80’s (γουστάρωωω!), παίζοντας κομμάτια απ’ το ντεμπούτο τους «Fires Of Redemption». Eίχαν πολύ καλή σκηνική παρουσία, ενώ ο τραγουδιστής άφησε άριστες εντυπώσεις. Το μέλλον τους ανήκει, αρκεί να συνεχίσουν την σκληρή δουλειά. Το μόνο που δε μου άρεσε είναι ότι είναι κολλημένοι σε τραγούδια με στιχομυθία, όπως το “Burn The Witch”. Η εκκλησία και οι θρησκείες έχουν κάνει άπειρα και χειρότερα εγκλήματα. Υπάρχει άφθονη θεματολογία εν έτη 2015, δόξα τω Θεώ (χαχα).
Μετά από λίγο ακολουθούν οι ντόπιοι Ungravity παίζοντας διασκευές από hard rock/heavy metal με πολύ progressive στοιχεία. Μερικά κομμάτια που παίξανε είναι τα “The Tower” (Dickinson), “Highway Star”, “Wasted Years”, “Mask Machine” από Flying Colors του Portnoy κ.ά. Οργανικά τα πήγαν πολύ καλά και είχαν πολλά κέφια. Προσωπικά δε μου άρεσε ο τραγουδιστής γιατί ήταν λιγάκι φλύαρος. Εντάξει αδερφέ, μεταξύ συγγενών και φίλων παίζατε σχεδόν, αλλά σκέψου τι εντύπωση δίνεις και σε άλλους που σε βλέπουν πρώτη φορά. Η σκηνική παρουσία σου παρέπεμπε σε Maroon 5, παρά σε heavy/rock συγκρότημα.

Για τους Wardrum ότι και να πεις είναι λίγο. Σίγουρα στο top 5 ελληνικών power σχημάτων και βάζει από κάτω πολλά euro-power γατάκια. Ίσως και το πιο hot όνομα αυτή τη στιγμή διαθέτοντας ένα απ’ τα καλύτερα line-up, με τους τρεις (Vreto, Scandalis, Kourou) να βρίσκονται επίσης και στους Horizon’s End (προσκυνώ!). O Γιάννης Παπαδόπουλος η καλύτερη φωνή σε ελληνική μπάντα που βγει ποτέ. Μπορεί να φαίνεται υπερβολή, αλλά αυτός έχει άστρο. Εκφραστικός και άνετος είτε τραγουδάει νορμάλ ή με ψιλά φωνητικά, είναι σαν να μη τρέχει τίποτα. Όσους διθυράμβους και να γράψεις, δεν αρκούν. Τέλος! Και οι υπόλοιποι φυσικά δεν υστερήσανε, ειδικά για τον Βρετό (μόνο έναν κιθαρίστα ξέρω που δεν κοιτάζει την ταστιέρα όταν παίζει) τυχαία η φήμη που τον ακολουθεί; Δεν νομίζω. Respect! To rhythm section πήρε κεφάλια και άξιος ο νέος κιθαρίστας, για τα live προς το παρών, Jim Demian. Χορταστικό setlist με τραγούδια και από τα τρία άλμπουμ τους συν δυο διασκευές στα “Sentinel” (Judas Priest) και “Be Quick Or Be Dead” (Iron Maiden). Ενδεικτικά μερικοί ύμνοι που παίξανε όπως τα “ Shelter”, “ The Messenger”, “Travel Far Away” (αγαπημένο), “In Dependence”, “Lady Jane Grey”, “No Retreat” και το αξεπέραστο ”Parental”. Μακάρι να ξεστραβωθούν οι εταιρείες που έχουν μαζέψει ότι σκατά κυκλοφορεί στην πιάτσα και να κοιτάξουν προς τα εδώ. Διαθέτουμε και μεταλλικό πλούτο εκτός από φυσικό, γαμώ τον Σόιμπλε σας μέσα.