Είδος: D-Beat / Crust Punk
Χώρα: Σουηδία
Εταιρεία: Southern Lord
Έτος: 2019

Να και μια μπάντα που με τον καιρό ωρίμασε σταδιακά, αισίως φτάνοντας στην τελευταία καίρια κυκλοφορία. Από το έτος 1995 έως σήμερα μηχανεύονται τη εν λόγω μίξη d-beat ασυδοσίας, ενδεδυμένης με τις κατάλληλες μελωδίες, σκόρπιες στη σύνθεση, η οποία κυρίως συνεχίζει στα extreme metal μονοπάτια της σουηδικής μουσικής παράδοσης καθώς φαίνεται. Εννοώντας πως το ‘The Enemy: Reality’, πέραν της συνηθισμένης black metalίζουσας αύρας, κουβαλάει μέχρι και κομμάτια με riffs που φέρνουν στο μυαλό τους Priest (στο “Hammer To The Skull” αναφέρομαι), αλλά και γενικότερα, μοιάζει με μια στροφή σε πιο γνωστά και βατά ακούσματα. Πάλι, αναφέρομαι στη γενικότερη τάση της μπάντας, ανά τα χρόνια, να προσεγγίζει ένα πιο αντισυμβατικό μεν metal δε παίξιμο, σε πιο crust ύφος ας το πούμε αν έχει κανείς κατά νου 80ς μπάντες όπως οι Amebix, ένα συνδυασμό metal/punk όπως έγινε γνωστό και από άλλες μπάντες, πιο συγκεκριμένα: λίγο Venom και Discharge στα καλά τους με πιο γρήγορα και σύνθετα τύμπανα ενίοτε.

Ωστόσο, η παραπάνω συνταγή απογειώθηκε από τους Wolfbrigade στο τελευταίο τους, παρότι η παραγωγή έχει γίνει πιο γυαλισμένη κατά σημεία και οι ίδιοι καλύτεροι μουσικοί σίγουρα, δε χάνει σε αίσθημα τόσο ώστε να σε αποσπάει. Τo κλείσιμο για παράδειγμα, “Hunt The Hunter”, τίγκα ωμό, τα “Walls Of Despair” και “Human Beast” εξίσου ικανοποιητικά για όσους προτιμούν την παλαιότερη δουλειά τους, αλλά εξίσου πολυποίκιλο έως και διασκεδαστικό σαν album, με την καλή έννοια πάντα (βλ. όπως και έγινε με τους Disfear μετά από κάμποσες πιο oldschool κυκλοφορίες). Προς το τέλος μάλλον δείχνουν τα δόντια τους και ότι ακόμη το ’χουν, ωστόσο δεν υπάρχει filler στο δίσκο…