35.7 C
Athens

Wolfbrigade: The Hardcore Punk of The Wolves

Published:

Last Updated on 19:18 by Nikos Nakos

Ένα από τα μεγαλύτερα συναυλιακά μου απωθημένα πρόκειται να βρει πλήρωση το Σάββατο το βράδυ στο Eightball της Θεσσαλονίκης από την Made of Stone Productions. Οι Wolfbrigade ορμώμενοι από την παγωμένη Στοκχόλμη, έρχονται να μας δείξουν ποιος κάνει κουμάντο στο Crust Punk. Κατά την ανάδυσή μου στα ενδότερά τους, αποφάσισα να γράψω δύο λόγια, ίσα για να προετοιμαστούμε κατάλληλα για το μπάχαλο που μας περιμένει.

Στο δυναμικό τοπίο της πανκ μουσικής, όπου το ακατέργαστο συναίσθημα συναντά την αχαλίνωτη ενέργεια, οι Wolfbrigade αναγνωρίζονται ως η πλέον κυρίαρχη δύναμη. Αναδυόμενοι από τη σουηδική hardcore punk σκηνή, αυτό το συγκρότημα έχει καταφέρει να ταυτίσει το όνομά του με τον ασυμβίβαστο ήχο, τους πολιτικά φορτισμένους στίχους και τις αμείλικτες ζωντανές εμφανίσεις του. Παλαιότερα γνωστοί ως Wolfpack, με τρεις τρομερές δισκάρες που ακούγονται τσίτα μέχρι και σήμερα, οι Wolfbrigade έχουν γίνει συνώνυμοι το crust punk είδος και φυσικά, έχουν παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη, εμβάθυνση και διάδοσή του.

Δημιουργήθηκαν το 1995 στο Hudiksvall της Σουηδίας, αποτελούμενοι από τους Jocke Rydbjer,  Frank Johansen, Erik Norberg, Marcus “M. Psykfall” Johansson και τον Tomas Jonsson στα φωνητικά (γνωστό από τους Anti Cimex), κεντρίζοντας πολύ γρήγορα την προσοχή και το ενδιαφέρον με τον επιθετικό τους ήχο. Αντλώντας επιρροές από μπάντες όπως οι Discharge, Disrupt και Anti-Cimex, η μουσική των Wolfbrigade ήταν η επιτομή της ωμής έντασης του κλασικού σκληροπυρηνικού πανκ, μπολιάζοντάς το ταυτόχρονα το δικό τους μοναδικό στυλ.

Ως Wolfpack, κυκλοφόρησαν  διάφορα άλμπουμ και EP, συμπεριλαμβανομένων των “A New Dawn Fades” (1996), “Lycanthro Punk” (1997) που είναι και το προσωπικά αγαπημένο μου και το “All Day Hell” (1999). Ωστόσο, λόγω νομικών ζητημάτων, και θέλοντας να αποφύγουν οποιαδήποτε συσχέτιση με την νεοναζί μπάντα φυλακών που είχαν το ίδιο όνομα, ονομάστηκαν Wolfbrigade. Αυτή η μετάβαση σηματοδότησε ένα νέο κεφάλαιο στο ταξίδι της μπάντας, ενισχύοντας την ταυτότητά τους διατηρώντας παράλληλα την ασυμβίβαστη προσέγγισή τους στη μουσική.

Με το όνομα Wolfbrigade, το συγκρότημα συνέχισε να βελτιώνει τον ήχο του, να παίζει συχνά ζωντανά και να κυκλοφορεί δίσκους όποτε ήταν εφικτό. Άλμπουμ όπως το “Progression/Regression” (2001) και το “Prey to the World” (2007) παρουσίασαν τη μουσική τους εξέλιξη, ενσωματώνοντας στοιχεία crust punk και d-beat, διατηρώντας παράλληλα την επιθετικότητα που είναι σήμα κατατεθέν τους. Στιχουργικά, οι Wolfbrigade μίλησαν για κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα με ακλόνητη ειλικρίνεια, αντιμετωπίζοντας θέματα όπως η περιβαλλοντική καταστροφή, η κοινωνική παρακμή και η φρίκη του πολέμου.

Η επίδραση των Wolfbrigade στην πανκ σκηνή δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί. Με τα καταιγιστικά riff τους, τα drums που περνούν σαν μπουλντόζα πάνω από καυτή άσφαλτο και τα πρωτόγονα φωνητικά που ουρλιάζουν αντί για εσένα, ενέπνευσαν μια νέα γενιά συγκροτημάτων και άνοιξαν δρόμο για το crust punk. Η επιρροή τους επεκτάθηκε πέρα από τη Σουηδία, αγγίζοντας τις πανκ κοινότητες σε όλο τον κόσμο. Από την Ευρώπη μέχρι τη Βόρεια Αμερική και ακόμα παραπέρα, η μουσική τους είχε απήχηση σε όσους πηγαίνουν κατά του status quo και οποιασδήποτε καταπίεσης και επιζητούν μια αλλαγή για τον κόσμο αυτόν. Επιπλέον, η δέσμευση των Wolfbrigade στην ηθική του DIY και του underground δίνουν σάρκα και οστά στο πνεύμα της πανκ εξέγερσης. Απορρίπτοντας τις mainstream συμβάσεις και την εμπορευματοποίηση, παρέμειναν πιστοί στις ρίζες τους, περιοδεύοντας ακατάπαυστα και δημιουργώντας φιλίες ετών με το κοινό τους. Αυτή η προσέγγιση της βάσης, τους έκανε αγαπητούς στο κοινό και εδραίωσε τη φήμη τους ως ένα από τα πιο αυθεντικά συγκροτήματα στην πανκ μουσική.

 Εκτός από τη μουσική τους συνεισφορά, ο ακτιβισμός των Wolfbrigade ενίσχυσαν περαιτέρω τον αντίκτυπό τους. Είτε μέσω συναυλιών, συνεργασιών με ακτιβιστικές οργανώσεις ή ειλικρινών συνεντεύξεων, χρησιμοποίησαν την πλατφόρμα τους για να ευαισθητοποιήσουν σχετικά με τις κοινωνικές αδικίες και τα περιβαλλοντικά ζητήματα. Ευθυγραμμίζοντας τους εαυτούς τους με καμπάνιες στις οποίες πίστευαν, οι Σουηδοί απέδειξαν ότι η πανκ μουσική θα μπορούσε να είναι ένα ισχυρό εργαλείο για κοινωνική αλλαγή.

Καθώς οι Wolfbrigade γιορτάζουν σχεδόν τρεις δεκαετίες ύπαρξης, η κληρονομιά τους συνεχίζει να αντηχεί σε παλιούς και νέους ακροατές. Άλμπουμ όπως το “Damned” (2012) και το “Run with the Hunted” (2017) επιβεβαιώνουν τη συνάφειά τους σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο μουσικό τοπίο, αποδεικνύοντας ότι το πάθος τους για το πανκ παραμένει αμείωτο. Με κάθε νέα κυκλοφορία και εμφάνιση, μας υπενθυμίζουν τη διαρκή ικανότητα του πανκ να εμπνέει.

Το ταξίδι των Wolfbrigade μέσα στα ταραχώδη νερά του crust/hardcore punk, από το ταπεινό ξεκίνημά τους στο Hudiksvall μέχρι την σημερινή τους ευρεία αναγνώριση, δείχνει ότι παρέμειναν σταθεροί στη δέσμευσή τους για αυθεντικότητα, ακεραιότητα και πάθος. Μέσω της μουσικής, του ακτιβισμού και της ακλόνητης αφοσίωσής τους, έχουν εμπνεύσει αμέτρητα άτομα να αμφισβητήσουν την εξουσία, να αμφισβητήσουν την αδικία και να αγκαλιάσουν το DIY πνεύμα του πανκ.

Εύχομαι παλιοί και νέοι πάνκηδες να δώσουν το παρόν στην επικείμενη εμφάνισή τους, καθώς ειλικρινά πιστεύω θα είναι μια συναυλία για την οποία θα συζητάμε για χρόνια.

 

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img