Ελληνικά
Είδος:Hard Rock
Χώρα: Σουηδiα
Εταιρία: Pride and Joy Music
Έτος:2025
Το ΑΟR/FM ιδίωμα της ροκ, μετράει δεκαετίες με αρκετά παρακλάδια, από το west coast, heartland rock της Αμερικής, το progrock της δεκαετίας του 70 και το melodic hard rock και hard n heavy.
Oι Αlien σχηματίστηκαν το 1986 στο Γκετεμπόργκ της Σουηδίας,με τον κεντρικό πυρήνα της μπάντα να ειναι άθικτο, Jim Jidhed (vocals), Tony Borg (guitars) και τον Toby Tarrach (drums) το οποίο παρεμένει άθικτο, μετά απο εφτά κυκλοφορίες ηχογραφούν τον όγδοο δίσκο τους με την προσθήκη των Jimmy Wandroph (πλήκτρα) και Ken Sandin (μπάσο, Swedish Erotica), δημιουργώντας έναν δίσκο που δεν είναι τίποτα λιγότερο από θεαματικό,συναισθηματικά φορτισμένο μελωδικό aor/rock άλμπουμ.
Ας πάρουμε τα πράγματα,όμως βήμα βήμα και να ξετυλίξουμε τo κουβάρι του “When Yesterday Come Around”.
Το πρώτο track του δίσκου “In the end we fall” προμηνύει, για το τι μας περιμένει εν έτη 2025 απο εναν AOR δίσκο.Ενας γρήγορος ροκ ύμνος με τα φωνητικά του Jim Jidhead, να φέρνουν στο νου την μελωδική συναισθηματική χροιά του αξεπέραστου θρύλου της σκηνής Steve Perry,ενώ το σόλο του Borg ανεβάζει ενα level παραπάνω το κομμάτι. Το δευτέρο κατα σειρά “Ιf love is war”, ίσως και το αγαπημένο μου απο τον δίσκο,σε πιο pomp-rock δομές και φόρμες με τον συναισθηματισμό που σε αγκάλιαζει χωρίς κανενα δισταγμό, και με τα back-up vocals σε πρωταρχικό ρόλο δημιουργούν ενα όμορφο τραγούδι. Για το solo δεν θα σχολιάσω κάτι παραπάνο αλλά ειναι δείγμα καθαρόαιμο Σουηδικού μελωδικού ροκ που γεμίζει ακριβώς όσο πρέπει την σύνθεση.
Το “Αiming high” περνάει μέσα απο τα ηχεία προς τον ακροατή με μια πιo hard rock διάθεση, ένα γεμάτο κομμάτι απο κάθε άποψη,επιβλητικά πλήκτρα ενα rhythm section απόλυτα δεμένο, το μπάσο μπροστάρης και την φωνή του Jidhed για μια ακόμη φορά σε τρελή διάθεση, άψοφο ρεφρέν και σόλο.Mέχρι να συνειδητοποιήσεις το τι έχεις ακούσει έως τώρα στα καπάκια, να σου και σκάει το απόλυτο aor τραγούδι “Strange ways”. Άκρως επηρεασμένο απο τους Journey,με πλούσια πλήκτρα,δεμένα αλλά εντυπωσιακά riff που θέτουν τις βάσεις για ένα υπέροχο ρεφρέν με τις δεμένες μελωδίες του Βorg για μια ακόμη φορά. To “We are living”ταξιδεύει τους ακροάτες πίσω στην δεκαετία του ‘80, οι επιρροές απο την δεύτερη περίοδο των Rainbow εμφανέστατες,σε ενα απο πιο άμεσα προσβάσιμα hook του άλμπουμ. Από την άλλη πλευρά το “I belong to the rain”ορμάει μπροστά χωρίς κανεναν δισταγμό, με ενα up-tempo rock τόνο και δομή, με ρεφρέν στα ύψη και μια ακόμη σολάρα απο τον Borg, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.
Περνάμε έπειτα στην μπαλάντα “Ι remember” με το πιάνο σε κυρίαρχο ρόλο από τον Wandroph,για να εξελιχθεί σε μια πιο power ballad κομματάρα τύπου Journey.Τα εμβληματικά φωνητικά του Jidhed λάμπουν, ενόσω ο Borg – σαφώς επηρεασμένος από τον Neal Schon – εκτινάσσει το τραγούδι παράλληλα με τα επιβληματικά τύμπανα του Tarrach.
Με το “Signs” οι ALIEN παραδίδουν μαθήματα ατόφιου aor/fm rock, τελεία και παύλα.’Όλα τα όργανα απόλυτα ευθυγραμισμένα με μια άκρως αστρική προσέγγιση προς τους πλανήτες της AOR/PROG ROCK σκηνής, πλήκτρα και κιθάρες να οργώνουν και σίγουρα κατ εμε θα γίνει ενας συναυλιακός ύμνος. Παρατηρήστε και το solo των keyboards οπου δίνουν μια νότα ala Jon Lord έτσι για φόρο τιμής επειδή απλά μπορούν και το έχουν!
Ενόσω προσπαθείς να σκεφτείς απο πού ήρθε αυτη η αλμπουμάρα εν ετη 2025,να σου και σκάει στα ηχεία το “Fall in my arms” για να σου υπενθυμίσει το πόσο υπέροχο ντεμπούτο ηχογραφήσαν κάποτε οι ALIEN πίσω στα 1988. Επίσης ενα track που σίγουρα θα γίνει συναυλιακός ύμνος αν σκεφτείς πως το DNA τους ως μια καλή μπάντα το διασθαλίζει ήδη απο το στούντιο.
Το «Coming Home» επιβραδύνει ξανά τον ρυθμό,οι pomp-rock φόρμες και δομές δεν τρομάζουν την μπάντα εν ετη 2025 και για μια ακόμη φορά στο δίνουν στο πιάτο με περίσσια σιγουριά,θα μπορούσε να είναι και κομμάτι των ΤΙΤΑΤΩΝ τους είδους MAGNUM. Δεν έχω λόγια για το πόσο πάθος βγάζει ο Jidhed το οποίο συμπληρώνεται με ένα υπέροχο ρεφρέν και μια, για ακόμη μια φορά sol-άρα απο τον Borg σε πιο αλα Ritchie Blackmore μοναπάτια.Άνετα θα το ζήλευαν με την καλή έννοια, θέλω να πιστέυω οι Deep Purple, εποχής “Slaves and Masters”.
Φτάνουμε σιγά σιγά προς το τέλος αυτου του υπέροχου δίσκου και οι ΑLIEN,ηχογραφούν το δευτερό μου αγαπημένο της κυκλοφορίας “Hearts on fire”. Γουστάρω που δεν μάσανε να δείξουν,ακόμη μια φορά την αγάπης τους προς τους Journey,όλο το track απο τα φωνητικά τα back-up vocals το rhythm section και τις κιθάρες απο τα πιο ballad style περασματα έως και το “ξεσπασμα” του τραγουδιού κάνουν ένα διαμάντι που εύχομαι να μείνει στις καρδιές του κάθε AOR-A για πάντα.
Ως τελευταίο κομμάτι του δίσκου το ομότιτλό,προσφέρει ενα συναισθηματικό κρέσεντο,ένα ντελικάτο mid-tempo ballad ύμνο,που αγγίζει τα 90’s των MAGNUM, με φουλ συναίσθημα στα φωνητικά του ο Jidhed,ακούγεται εντελλώς φρέσκος,το όποίο το αποκλείω να αφήνει τον ακροατή ασυγκίνητο και εντυπωσιασμένο απο το performance του.Ας μην γίνω εν τελει γραφικός για το παίξιμο του Borg οκ; Θα το ακουσετε και θα απαντήσετε μόνοι σας!
Για κλείσιμο οι ALIEN προτού επιβιβαστούν για να επιστρέψουν στον πλανήτη τους,ο οποίος σίγουρα και δράττω της ευκαιρίας να σχολιάσω την εξωφυλλάρα του άλμπουμ,που είναι λες και βγήκε απο τα 70ς,σίγουρα ζούν κάπου εκει πέρα.Για κλείσιμο λοιπόν μας χαιρετάνε με ταπεινότητα για το έργο τους με ενα ορχηστρικό outro αλα Rainbow εποχης του πρώτου δίσκου τους και σίγουρα του “RISING”.
Άλλωστε κάποτε ο αδέρφος μου, σε μια συζήτηση που είχαμε μια παρέα, είχε πει πως αν ερχόντουσαν ποτέ οι εξωγηίνοι στη ΓΗ και ρωτούσαν τι έχουμ πετύχει σαν ανθρώποτητα,θα έπρεπε να τους επιδείξουμε το “RISING” των RAINBOW. Όποτε λογικό για τους ALIEN να μας αποχαιρετίσουν με ένα τέτοιο outro.
Έιναι συγκινητικό,για ένα hard rocker/pomp-rocker/aor-α, όπως είμαι εγώ, έως τώρα στα 40 μου έτη, να βλέπω μια άνθηση του είδους και απο καινουργίες μπάντες αλλά και απο παλιες που δεν μασάνε να δείξουν οτί ακόμα μπορούν να δαγκώσουν.
Το “When Yesterday Comes Around” θα μείνει το πιστεύω ακράδαντα.
Καλως ήρθατε λοιπόν πίσω ALIEN.
Χαιρετίζω την ομάδα του Metal Invader και αφιερώνω το άρθρο αυτό στους απανταχού AOR-ΑΔΕΣ και πιο συγκεκριμένα στους συναδέλφους μου Γιάννη Κακαβά και Πηνελόπη Τρίτου,γιατί ειμαστε οι τρείς die hards του ΑΟR στην ομάδα.!
Εις το επανιδείν.
