23.2 C
Athens

I Don’t Want Your Holy Water – Ιούλιος 2014

Published:

Last Updated on 10:56 AM by Nikos Nakos

Η στήλη ήρθε στο φως κάτω από την επήρεια των ακόλουθων τραγουδιών:

DROPKICK MURPHYS – “Rose tattoo”
ALESTORM – “Drink”
DMITRI SHOSTAKOVICH – “Waltz no 2”
PETER HAMILL – “Birds”
IRON MAIDEN – “The nomad”

Δεν γουστάρω το “αγιασμένο” νερό σας. Προτιμώ εκείνο το γάργαρο, το παγωμένο, το κρυστάλλινο, που πηγάζει ανόθευτο από τα σπλάχνα της γης. Μα, πως, οι επιστήμονες συνομολογούν ότι πια η πόση νερού συνίσταται μόνο μετά από απαραίτητες διεργασίες τροποποίησης της φυσικής του υφής. Συνίσταται και η χρήση ειδικών φίλτρων, προσέθεσε η καινούρια βιομηχανική καμπάνια της εκάστοτε εταιρίας. Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό κραυγάζει ορθώς η κοινωνία. “Κοινωνικό αγαθό; Τι είναι αυτό;”, αντιπαρέρχεται η κυβέρνηση. Εν μέσω μνημονίων τα αγαθά κτώνται μονάχα αντί οβολού. Σου στέρησαν την εργασία (τώρα πια ο δόκιμος όρος έγινε “απασχόληση”), κατόπιν θα πληρώνεις το νερό όσο και τη βενζίνη (ας μη μας διαφεύγει ότι κατασκευάστηκε το πρώτο αυτοκίνητο που κάνει καύση με νερό, οπότε λογικά η αγορά απαιτεί την ανταγωνιστική εξομοίωση της τιμής των δύο αυτών υγρών), σου εξαφάνισαν τη τροφή, τη μόρφωση, την Παιδεία, το μέλλον σου και έμεινε μονάχα ο μολυσμένος αέρας να παρέχεται δωρεάν (ακόμα, αν και με τα πρόσφατα μέτρα το να ζεις και να αναπνέεις στην Ελλάδα θεωρείται ικανό για να πληρώσεις φόρο διαβίωσης) στους αδένες σου. Έως ότου καταταγεί και αυτή η παροχή της φύσης επισήμως στα τεκμήρια, ανάσαινε βαθιά και αργά, άραξε στο στασίδι σου απέναντι από τη τηλεόραση και βάστα γερά το τηλεκοντρόλ σου.

Αναπαύσου εν ειρήνη στο πουπουλένιο μαξιλάρι της πολυθρόνας σου, ξεκινά η ενημέρωσή σου, κλειδαμπαρώσου, απομονώσου για να είσαι ασφαλής. Γενικώς ζήσε τη ζωή σου όντας ήδη νεκρός. Η Επικούρεια ρήση “Δεν πρέπει να φοβάσαι το θάνατο, γιατί όσο είσαι εν ζωή εκείνος είναι απών, ενώ όταν εμφανίζεται δεν υπάρχει πια η ζωή”, σήμερα αποκτά διαφορετικό νόημα, καθώς παρατηρώντας τις συνήθειες της συντριπτικής πλειοψηφίας των συνανθρώπων μας αναρωτιέσαι: “Είναι σίγουρο ότι υπάρχει πραγματική ζωή πριν το θάνατο;” Και αν υπάρχει, γιατί άραγε έχει καταντήσει βασανιστήριο; Γιατί απλόχερα τη χαρίζουμε στους διαχειριστές και στους μεταπράτες; Ατέρμονα ερωτήματα, πολύπλοκες σκέψεις για να περιγραφούν τα αυτονόητα. Για τους ρομαντικούς λοιπόν, τους ονειροπόλους, τους αμετανόητους αναζητητές του ονείρου, η ελπίδα υπάρχει ακόμα και εδρεύει στις παρυφές της μαγικής λέξης: “Αντίσταση”. Αυτή τη λέξη φώναξε και ο κομαντάντε Μάρκος όταν με…. “Το χάραμα της πρώτης μέρας του πρώτου μήνα του έτους 1994, ένας στρατός από γίγαντες, δηλαδή από εξεγερμένους ιθαγενείς κατέβηκε στις πόλεις για να συνταράξει το κόσμο με το βήμα του..”, αυτή τη λέξη προφέρουν και σήμερα οι Παλαιστίνιοι, οι κάτοικοι δηλαδή του σύγχρονου Άουσβιτς, μαζεύοντας τα άψυχα κορμάκια των παιδιών τους από τα συντρίμμια των βορβαδισμένων παραπηγμάτων τους.

Πρώτη στήλη είναι όμως, ας μην αρχίσω από τώρα τη γκρίνια. Το “I don’t want your holy water” θα εμφανίζεται μηνιαίως (ελπίζω!) φιλοξενώντας συνεντεύξεις με ολίγον διαφορετικούς ανθρώπους, παρουσιάσεις περίεργων καλλιτεχνών, δίσκων, βιβλίων, γεγονότων και ό,τι γενικά στριφογυρνά στο μυαλό μου.

  Ανδρέας Στασινόπουλος

ΥΓ1. Η ονομασία της στήλης προήλθε μετά από ολονύχτια ακρόαση του “Holy water” των MERCYFUL FATE, από το “Into the unknown”, μετά του αγαπητού αρχισυντάκτη Gio Tsekas, όταν κατά τις 6 το πρωί το στερεοφωνικό πεισμάτωσε πια και αρνήθηκε μετά τις πρώτες 100 φορές να συνεχίσει να παίζει. Αντιστάθηκε και αυτό με το τρόπο του, γι’αυτό το καλοπιάσαμε με το “Woodwoman” των BATHORY και όλα κύλησαν ομαλά, βγήκε ο ήλιος, τελείωσαν οι μπύρες, πήγαμε για ύπνο και ησύχασαν και οι γείτονες….

ΥΓ2. Αγωνιστικούς χαιρετισμούς στο Σάββα Κωφίδη (πως παν οι άλλοι…εμείς ανάποδα), στον Διογένη το Σκύλο (μην λειάνεις ποτέ τις αιχμηρές άκρες της πένας σου!) και στα υπόλοιπα (παλαιότερα και νεότερα) μέλη τούτης της τρελοπαρέας!!!

Related articles

Tributes: Rammstein

Kerry King: ‘Toxic’ music video

spot_img

Recent articles

spot_img