28.9 C
Athens

Altar of Plagues | Year of No Light, Ανταπόκριση, Αθήνα Κυριακή 26.04.2015 Live @Κύτταρο

Published:

Last Updated on 06:34 PM by Giorgos Tsekas

Η ανταπόκριση έγινε από τους Νίκο Νάκο και Lilliana Rx

Οι Altar of Plagues μερικούς μήνες μετά την ανακοίνωση της διάλυσής τους επισκέφτηκαν και την χώρα μας για 2 farewell συναυλίες, χάρη στην Krisis Productions. Support groups στην Αθήνα και στο Κύτταρο club ήταν οι Diablery, οι Allochiria και οι Year Of No Light.

Πρώτοι στη σκηνή πάτησαν το πόδι τους οι Diablery. Σοβαροί, επαγγελματίες και αρκετά δεμένοι μας παρουσίασαν το set τους, υποστηρίζοντας το ‘Architect’ το οποίο κυκλοφόρησε πέρυσι, υπό τη συνοδεία επιβλητικών πλήκτρων και καπνών με το θεσπέσιο άρωμα λιβανιού! Black metal, σε σημεία αρκετά brutal και σε άλλα πιο μελωδικό. Ο ήχος τους αδίκησε αρχικά, αλλά στη συνέχεια δεν στάθηκε εμπόδιο να απολαύσουμε το show τους, το οποίο είχε concept μυστηριακό και βλάσφημο, με ενδυμασίες hoods, κηροπήγια, corpsepaint και samples μεταξύ των κομματιών. Πολύ καλή απόδοση από όλα τα μέλη, με τραγουδιστή και drummer να κλέβουν την παράσταση.

Τη σκυτάλη πήραν οι Allochiria. Το όνομά τους ακούγεται όλο και συχνότερα σε DIY underground και μη κύκλους. Δεν τους είχα ακούσει , πόσο μάλλον δει, ποτέ μου. Έτσι, αντικειμενικότατα, μπορώ να πω ότι τα παιδιά αξίζουν την προσοχή όλων. Δεμένοι, παθιασμένοι, με full ενέργεια, με σύμμαχο τον τέλειο ήχο, απέδωσαν τέλεια το setlist τους καθηλώνοντας με τις crust/sludge μελωδίες τους το κοινό. Η post ατμόσφαιρα που δημιούργησαν με τη χρήση του videowall, των καπνών και των slow-tempo ρυθμών, ήταν πραγματικά απίστευτη. Ενώ πολλοί θα σταθούν στην παρουσία και απόδοση της μικροκαμωμένης τραγουδίστριας, ιδιαίτερη μνεία χρίζουν και οι υπόλοιποι, η σκληρή δουλειά των οποίων φαίνεται στο δέσιμο τους στη σκηνή. Το χειροκρότημα του γεμάτου Κυττάρου ήταν καταιγιστικό μετά από κάθε κομμάτι. Αν παίξουν κάπου κοντά σας, απλά μην τους χάσετε!

Σειρά για τους Γάλλους Year Of No Light. Η σκηνή κόντεψε να ξεχειλίσει με τρεις κιθάρες, ένα μπάσο, πλήκτρα και δυο drumset. Έχοντας αφήσει εδώ και χρόνια τους στίχους στην άκρη, εκφράζονται καθαρά με μουσική και μόνο, γράφοντας έτσι τη δική τους ξεχωριστή πορεία στο χώρο του ατμοσφαιρικού sludge. Το όνομα του γκρουπ αντιπροσωπεύει την μουσική και την ατμόσφαιρα που δημιουργούν, απολύτως. Δύσκολα έπαιρνε κάποιος την ματιά του από τη σκηνή, μιας και η μπάντα ήταν άκρως καθηλωτική. Πωρωμένοι όλοι τους, με διαρκή κίνηση, και τον έναν drummer να χειρίζεται πότε πλήκτρα πότε drums. Η αποθέωση μετά από κάθε κομμάτι ήταν δεδομένη. Ο όγκος του ήχου που ερχόταν στα αυτιά μας ήταν ανυπολόγιστος, παρόλο που η ένταση ήταν μεγάλη και η χρήση των εφέ συνεχής, καμία αλλοίωση δεν υπήρχε στο αποτέλεσμα. Αν εξαιρούσε κάποιος τους Altar Of Plagues, άνετα η εμφάνιση των γάλλων ήταν εμφάνιση headliner. Στο τελείωμα του set, χωρίς μικρόφωνο, με ένα Κύτταρο βουβό, μας ευχαρίστησαν. Το κοινό τους αποθέωσε και δεν τους άφησε να φύγουν, ‘αναγκάζοντάς’ τους να ανέβουν για encore. Μετά το τέλος του encore, προλόγισαν τους Irish Bastards με τα καλύτερα λόγια, γνωρίζοντας για τελευταία φορά την αποθέωση του κοινού.

Η ώρα για τους headliners της βραδιάς είχε φτάσει. Στο γεμάτο Κύτταρο έμελε να δούμε την τελευταία εμφάνιση των Altar Of Plagues. Ένα συγκρότημα το οποίο είχε δει τα τελευταία χρόνια τα φώτα της δημοσιότητας και στη χώρα μας, θα μας αποχαιρετούσε live. Η σκηνή έμοιαζε άδεια σε σύγκριση με τους προηγούμενους και οι δυο κιθαρίστες με τον drummer καλούνταν να μας παρουσιάσουν τη δουλειά τους. Με εντυπωσιακή ενέργεια από το πρώτο δευτερόλεπτο, ο James Kelly και η παρέα του ισοπέδωσαν τα πάντα. Ο ήχος που έβγαινε από τα ηχεία είχε τρομερά μεγάλη ένταση, πράγμα που στους (επιτηδευμένους ?) μικροφωνισμούς μπορεί να ενοχλούσε κάποιους. Ο πειραματισμός τους στο studio δύσκολα μπορεί να μεταφερθεί στη σκηνή, αλλά μας απέδειξαν ότι είναι ικανοί να εκφράσουν την δική τους black metal εκδοχή και live. Το κοινό είχε αφεθεί στην ενέργεια των Ιρλανδών με μόνες αντιδράσεις το headbanging. Τα τραγούδια που επέλεξαν ήταν υψηλών ταχυτήτων, με μερικά down-tempo σημεία, σε γενικές γραμμές η εμφάνισή τους ήταν ακραία. Χαρακτηριστική η κίνηση μετά το τέλος του κυρίως set, να αφήσουν τις κιθάρες να μικροφωνίζουν (μάτωσαν τα τύμπανα μας) έως ότου εμφανιστούν για encore. Αποθεώθηκαν, δικαιολογημένα, από το κοινό μιας και η εμφάνισή τους ήταν άψογη, σοβαρή και μετρημένη.

Όσοι τυχεροί παρευρέθησαν στη συναυλία νομίζω φύγανε και 100% ικανοποιημένοι από το όλο σύνολο. Συγχαρητήρια στα γκρουπ για την εμπειρία που μας προσέφεραν. Συγχαρητήρια και στην Krisis Productions για την επιλογή των γκρουπ, μιας και η ροή της συναυλίας ήταν αρμονική και τα γκρουπ αλληλοσυνδεόταν μουσικά.

Nikos Nakos
Nikos Nakos
“When the Last Tree Is Cut Down, the Last Fish Eaten, and the Last Stream Poisoned, You Will Realize That You Cannot Eat Money.”

Related articles

Kerry King – From Hell I Rise

Traveler – Prequel to Madness

spot_img

Recent articles

spot_img