Ελληνικά
Όλοι γνωρίζουμε ποιος ήταν ο Cliff Burton και τι προσέφερε, δεν είναι όμως ιδιαίτερα γνωστό πως από τον Μάιο του 2022 λειτουργεί μουσείο προς τιμήν του. Ας δούμε όμως πως φτάσαμε στη λειτουργία του μουσείου. Το τραγικό συμβάν έγινε στη διαδρομή από την Στοκχόλμη προς την Κοπεγχάγη, σε έναν επαρχιακό σουηδικό δρόμο. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την δυστυχή κατάληξη, οι οποίες δεν είναι της παρούσης για ανάλυση. Η αρχική πρωτοβουλία για να τιμηθεί η μνήμη του εκλιπόντος, έγινε το 2006, με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από το θάνατο του. Σουηδοί οπαδοί με δικά τους έξοδα έστησαν μια αναθηματική πλάκα, 100 μέτρα από το σημείο που ανετράπη το λεωφορείο. Αυτή η κίνηση που βασίστηκε προφανώς σε αγνά κίνητρα, έγινε η αφορμή να γίνει το σημείο πόλος έλξης οπαδών από όλο τον κόσμο. Υπήρχε λοιπόν μια βάση να πάει όλη αυτή η κίνηση ένα βήμα παραπέρα. Σαν χώρα έχουμε βαθιά ιστορία και είμαστε συνηθισμένοι σε μουσεία αμιγώς αρχαιολογικού ενδιαφέροντος. Σε άλλες χώρες αυτό δεν είναι τόσο συνηθισμένο. Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι η κυβέρνηση της Σουηδίας επιχορήγησε την προσπάθεια των οπαδών να χτίσουν μουσείο για τον Cliff Burton και έτσι πήρανε όλα εύκολα τον δρόμο τους. Ο χώρος για το μουσείο χτίστηκε 10 χιλιόμετρα περίπου μακριά από τον χώρο που βρίσκεται η αναθηματική πλάκα.
Η πρώτη στάση μας έγινε σε εκείνο το σημείο και συνεχίσαμε για τον χώρο του μουσείου. Οι συναυλίες των Metallica στο Γκέτεμποργκ έγιναν στις 16 και 18 Ιουνίου. Το μουσείο με αφορμή αυτό, ετοίμασε κάτι ιδιαίτερο για τις 17 Ιουνίου. Στον εξωτερικό χώρο, έπαιζαν διάφορες tribute bands υλικό των Metallica και όχι μόνο. Στο χώρο του μουσείου υπήρχε ο ετεροθαλής αδερφός του Cliff Burton ο οποίος είχε φέρει ως έκθεμα μόνο για εκείνη την ημέρα το μπλουζάκι ‘Dawn of the Dead’ που συνήθιζε συχνά πυκνά να φοράει ο Burton στις live εμφανίσεις των Metallica. Το μουσείο δέχτηκε τη μέρα εκείνη 200 επισκέπτες, μεταξύ των οποίων και ο μπασίστας των Epica, Rob van der Loo (Οι Epica θα άνοιγαν την επόμενη μέρα τη συναυλία των Metallica).
Αυτές ήταν οι ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης μέρας, ας δούμε όμως τι προσφέρει γενικά ο χώρος του μουσείου στον επισκέπτη. Είναι ένας καινούργιος, ενιαίος χώρος τον οποίο βλέπεις με περιμετρική διαδρομή. Υπάρχει πολύ αρχειακό υλικό από εκείνη την εποχή. Φωτογραφίες, αφίσες, εισιτήρια συναυλιών και περιοδικά. Αρχικά, γίνεται αναφορά στο πως επηρεάστηκε μουσικά ο Cliff όταν πέθανε ο αδερφός του και θέλησε να τον τιμήσει παίζοντας μπάσο. Επίσης, αναφέρονται τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα και πως εντάχθηκε στους Metallica καθώς και πως έβλεπε την πορεία της μπάντας. Δίνεται μεγάλη βάση στο πως αντέδρασε ο Τύπος της εποχής στην είδηση του δυστυχήματος αλλά και το ίδιο το συγκρότημα. Υπάρχουν φωτογραφίες που τράβηξε η αστυνομία όταν κατέφθασε στην περιοχή καθώς και πλήρη καταγραφή του συμβάντος. Μεγάλη έμφαση δίνεται στις πρώτες δηλώσεις των μελών του συγκροτήματος ενώ υπάρχουν και φωτογραφίες από την άφιξη τους στο ξενοδοχείο μετά το περιστατικό. Όλες οι πληροφορίες είναι γραμμένες τόσο στα σουηδικά όσο και στα αγγλικά. Υπάρχει ένας μικρός ξεχωριστός χώρος όπου γίνεται προβολή video με δηλώσεις του Cliff οι οποίες δυστυχώς είναι μετρημένες στα δάχτυλα. Σε ξεχωριστό σημείο υπάρχουν κάποιες κατασκευές από οπαδούς ανά τον κόσμο, μαζί με κάποιες μινιατούρες του Burton. Στο κέντρο ακριβώς του χώρου, υπάρχει ακριβής ρέπλικα του drum kit του Ulrich από την περιοδεία του Master of Puppets με φόντο ένα μεγάλο πανό από το εξώφυλλο του δίσκου. Πρόκειται για δωρεά στο μουσείο από ένα Μεξικανό οπαδό της μπάντας. Εκεί μπορεί να ανέβει ο επισκέπτης και να βγάλει φωτογραφίες. Στο κλείσιμο της περιμέτρου του μουσείου, υπάρχει βιβλίο επισκεπτών με τα γραπτά πολλών εξ αυτών να είναι συγκινητικά. Αν θέλει κάποιος να προμηθευτεί κάποιο αναμνηστικό, το μουσείο πουλάει πένες, κούπες και μπλουζάκια με το λογότυπο του. Οι ιθύνοντες πίσω από την κίνηση αυτή, έχουν προσεγγίσει με σεβασμό και αγάπη την κληρονομιά του Cliff και τους αξίζουν συγχαρητήρια.
Δυστυχώς ο χώρος του μουσείου είναι αρκετά μακριά τόσο από το Γκέτεμποργκ όσο και από τη Στοκχόλμη. Θα έλεγα πως είναι στη μέση του πουθενά. Αυτό δυστυχώς έχει ως αποτέλεσμα να μην είναι εύκολο να υπάρχει μαζική προσέλευση στο μουσείο και οι μέρες και ώρες λειτουργίας να είναι συγκεκριμένες και περιορισμένες. Από την άλλη, εκτιμάς διαφορετικά το ότι βρίσκεται κοντά στο σημείο που συνέβη το μοιραίο γεγονός. Υπάρχει μια συναισθηματική φόρτιση που επιτείνει τη συνολική εμπειρία. Το μυαλό γέμισε εικόνες και σκέψεις. Η επιστροφή προφανώς και ξεκίνησε υπό τους ήχους του “Orion” και συζητήσεις για τα αλλεπάλληλα “What If ?” που γέννησε ο χαμός του σπουδαίου αυτού μπασίστα… CANNOT THE KINGDOM OF SALVATION TAKE ME HOME.
