36.5 C
Athens

Dokken || 07.06.2015 || Kyttaro || Athens

Published:

Last Updated on 05:09 PM by Lilliana Tseka

The best way to end a five day period full of thrills (due to Riot V), surprises and a lot of “catching up” in the capital of metal, couldn’t be nothing else than one more powerful live show with a historic hard rock/melodic metal band (we’re talking about 12 full-length albums). Veterans Don Dokken and Mick Brown along with Jon Levin (guitar, ex-Doro) and Mark Boals (on the bass, though widely known for his vocals), 9 years after their appearance in Greece, promised a loud closure in a furious weekend in Athens.

On the familiar road to Kyttaro, I caught myself wondering just how much resonance could still a name like Dokken have on the audience of Athens and I really had no clue what to expect. I’d say I was rather skeptical. However, when I reached the venue, I witnessed a fair crowd preparing to enter it, while in it were already about 200 people (the gig was scheduled for 21:30) a number that (relatively speaking) was rather decent.

Shortly after 22:00 old-Don and his crew entered the stage, with a lot of nerve but clearly worn out by his weight, the alcohol abuse (and the aging of course). These remarks were emphasized when he sang the first lyrics, with his distinctive vocal tone being long gone and himself singing a few tones lower and skipping some of the song’s words (thanks to the singing crowd). Thank the gods, the rest of the band was flawless -those guys were unbelievable at times- and full of energy, let alone that the crowd was singing almost all the lyrics. Especially in songs like Dream Warriors, Breaking the Chains, Into the Fire etc, we had a blast. With this and that the clock was showing 23:35 and it was time for the encore, with “Tooth and Nail” closing the night.

In conclusion, the crowd seemed to be having a lot of fun, the band performed the songs perfectly, while the sound was at the normal high standards of Kyttaro. Now, let’s get to what troubled us. First off, Don Dokken’s voice is long gone and himself “managed” to get on stage stone drunk. There was a lot of talk that it would be better if he gave Boals some vocal duties. In addition, the short duration of the live act. 90 minutes is not enough, considering that there was no support act -was there really no good local band to support this show? Lastly, I have to point out that the ticket was expensive -considering our financial state lately. I am aware that it costs to bring a band from the other side of Atlantic here, still, as I already pointed out, with a couple of decent local bands the cost would seem fair.

Ending, I’d like to thank Grigoris (Eat Metal Records), without whose help this report would be impossible to eventuate.

Setlist:
1. Kiss of Death
2. The Hunter
3. This Fire
4. Dream Warriors
5. Breaking the Chains
6. Alone Again
7. Too High to Fly
8. Paris is Burning
9. When Heaven Comes Down
10. It’s not Love
11. Just Got Lucky
12. Into the Fire
13. In my Dreams
14. Tooth and Nail (encore)

Ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει ένα πενθήμερο γεμάτο συγκινήσεις (ελέω Riot V), εκπλήξεις και πολύ “catching-up” στη μεταλλομάνα πρωτεύουσα, δε θα μπορούσε παρά να είναι ένα ακόμη δυνατό live με μια αν μη τι άλλο ιστορική μπάντα στο hard rock/melodic metal χώρο (12 full-length album είναι αυτά). Οι βετεράνοι Don Dokken και Mick Brown παρέα με το Jon Levin (κιθάρα, ex-Doro) και τον Mark Boals (μπάσο, γνωστός και μη εξαιρετέος κυρίως για τα φωνητικά βέβαια), 9 χρόνια μετά την τελευταία τους εν Ελλάδι εμφάνιση, υπόσχονταν ένα ηχηρό κλείσιμο στο όχι και τόσο ήρεμο αθηναϊκό σαββατοκύριακο.

Στη γνώριμη οδό για το Κύτταρο, λοιπόν, για ακόμη μια φορά, έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται πόση απήχηση μπορεί να έχει ακόμη αυτό το όνομα στο αθηναϊκό κοινό και πραγματικά δεν είχα ιδέα τι να περιμένω. Μάλλον έκλινα προς την απαισιοδοξία. Πλησιάζοντας στο χώρο, παρόλα αυτά, ξεπρόβαλλε αρκετός κόσμος, ο οποίος ετοιμαζόταν να εισέλθει, ενώ μέσα κατά τις 21.30 (προγραμματισμένη έναρξη του live) παραβρίσκονταν καμιά διακοσαριά άτομα ήδη, αριθμός ικανοποιητικός τηρουμένων των αναλογιών (διάφορων «αναλογιών» τελοσπάντων…).
Λίγο πριν τις 22.00 έκανε την εμφάνισή του ο μπαρμπα-Don με την παρέα του, τόσο ορεξάτος όσο και εμφανώς καταβεβλημένος από τα περιττά κιλά, το περιττό αλκοόλ (και τα περιττά χρόνια). Γεγονός που έγινε ακόμη πιο προφανές όταν ακούστηκαν οι πρώτοι στίχοι, με τη χαρακτηριστική μελωδική χροιά του να τον έχει εγκαταλείψει ανεπιστρεπτί και τον ίδιο να τραγουδάει μερικούς τόνους χαμηλότερα και μερικούς στίχους λιγότερους (ας είναι καλά το διαβασμένο κοινό). Ευτυχώς, αφενός όλη η υπόλοιπη μπάντα ήταν άψογη – οι τύποι σε σημεία έκαναν παπάδες – και γεμάτη ενέργεια και αφετέρου ο κόσμος τραγουδούσε σχεδόν όλους τους στίχους. Ειδικά σε κάτι Dream Warriors, Breaking the Chains, Into the Fire και δε συμμαζεύεται, ζήσαμε ωραίες στιγμές. Με αυτά και μ’ αυτά, κατά τις 23.25 ήρθε η ώρα του encore με το Tooth and Nail να κλείνει τη βραδιά.

Συμπερασματικά, λοιπόν, στα θετικά της βραδιάς το γεγονός ότι ο κόσμος έδειξε να διασκεδάζει, η μπάντα εκτελεστικά ήταν άψογη, ενώ ο ήχος βρισκόταν στα σταθερά – πολύ καλά – επίπεδα που μας έχει συνηθίσει το Κύτταρο. Πάμε και στις ενστάσεις τώρα. Καταρχήν η φωνή του Don Dokken είναι πια ανύπαρκτη και εκτός αυτού ο ίδιος φρόντισε να βγει στη σκηνή ήδη καμένος από τα ξύδια. Όπως ακούγονταν και από τους περισσότερους στο χώρο, καλύτερα να έδινε μεγαλύτερη συμμετοχή στον Boals. Επίσης, η μικρή διάρκεια της συναυλίας. 1.30 ώρα είναι πολύ λίγο αν συνυπολογίσουμε ότι δεν υπήρχε support-act – αλήθεια δεν μπορούσε να βρεθεί ένα καλό τοπικό όνομα να «ανοίξει»; Βεβαίως, θα θίξω και το τσουχτερό – ειδικά με τα ζόρια που περνάμε όλοι μας – εισιτήριο. Ξέρω ότι τα έξοδα για να έρθει μια μπάντα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι διόλου ευκαταφρόνητα, αλλά ίσως, όπως προανέφερα, με ένα δυό καλά ονόματα από την τοπική σκηνή στην υποστήριξη, η «ζημιά» να φάνταζε μικρότερη.

Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω το Γρηγόρη (Eat Metal Records) χωρίς τη συμβολή του οποίου, η συγκεκριμένη ανταπόκριση δε θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί.

Setlist:
1. Kiss of Death
2. The Hunter
3. This Fire
4. Dream Warriors
5. Breaking the Chains
6. Alone Again
7. Too High to Fly
8. Paris is Burning
9. When Heaven Comes Down
10. It’s not Love
11. Just Got Lucky
12. Into the Fire
13. In my Dreams
14. Tooth and Nail (encore)

Xydobarbas
Xydobarbas
"Μoderation does not necessary mean open-mindness".

Related articles

spot_img

Kerry King – From Hell I Rise

Recent articles

spot_img