13.9 C
Athens

Guns N’ Roses – The Spaghetti Incident?

Published:

Last Updated on 05:50 PM by Giorgos Tsekas

Μια σχεδόν βδομάδα πριν ξαναέρθουν στη χώρα μας, οι Guns N’ Roses για να ανέβουν στην σκηνή του ΟΑΚΑ για να ροκάρουν/σοκάρουν όπως  κανένας άλλος της γενιάς τους, η κατά πολλούς τελευταία μεγάλη arena-rock συγκροτηματάρα μας δίνει την αφορμή να ασχοληθούμε ξανά με την λιγότερη πετυχημένη αλμπουμαρα (όλα σε αυτό το σχήμα σε μας τους κοινούς θνητούς φαίνονται μέσω μεγεθυντικού φακού και έρχονται  με γενναίες δόσεις υπερβολής εξ’ ου και η συχνή εμφάνιση της η κατάληξης -άρα) πάντα μιλώντας από πλευράς πωλήσεων. Αν και ξεκίνησε πολύ καλά, όχι τόσο όσο τα “Illusion” σαφώς, και έφτασε σε ένα χρόνο να γίνει πλατινένιο, εντούτοις φτάσαμε αισίως στο 2018 για να ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο πωλήσεις· νούμερα απλησίαστα για πολλούς εκεί έξω… Μιλάμε φυσικά για το θρυλικό  (και σύντομα 30 ετών)  “The Spaghetti Incident?” που είναι το πέμπτο άλμπουμ των  Guns  και είναι ουσιαστικά μια συλλογή από punk και glam rock διασκευές. Εδώ, συναντάμε  την Guns έκδοση διαμαντιών από U.K. Subs, The Damned, New York Dolls, The Stooges, Dead Boys, Misfits, Johnny Thunders, The Professionals, FEAR, T. Rex, Soundgarden και The Skyliners.  Στο  lead single “Ain’t It Fun” συναντάμε τον τραγουδιστή των Φινλανδών Hanoi Rocks, Michael Monroe σαν guest.

Και επειδή έχω δει να το έχουν πολλοί σαν απορία ακόμα και τώρα τριάντα χρόνια μετά (έχει Ίντερνετ σίγουρα όλος ο δυτικός κόσμος και ηγούμαστε της Τετάρτης Βιομηχανικής Επανάστασης συνέλληνες ή όχι ;;;) ο τίτλος  αναφέρεται σε ένα περιστατικό της μπάντας με πρωταγωνιστή τον  Steven Adler κάπου στα 1989. Φταίει και το συγκρότημα βέβαια που το 1994 διέδιδε πως ο τίτλος ήταν μια αναφορά σε έναν καυγά για φαγητό μεταξύ του τραγουδιστή Axl Rose και του ντράμερ Steven Adler. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι ο τίτλος αφορούσε την χρήση ναρκωτικών του ντράμερ και τη μήνυση που προέκυψε από την αποπομπή του από το συγκρότημα.

Τότε στα 1989 το συγκρότημα διέμενε προσωρινά (για δυο μήνες περίπου, διάστημα στο οποίο προέκυψαν τα “Estranged,” “Bad Apples” και “Garden of Eden”) σε ένα διαμέρισμα στο Σικάγο. Ο Adler αποθήκευσε τα ναρκωτικά του (κρακ και κοκαΐνη ) στο ψυγείο δίπλα σε πακέτα όπου τα υπόλοιπα μέλη είχαν βάλει  ιταλικό φαγητό. Ο McKagan εξήγησε ότι η κωδική λέξη του Adler για το πράμα  του ήταν «μακαρόνια». Στη μήνυσή του κατά του συγκροτήματος, ο δικηγόρος του Adler ζήτησε από το συγκρότημα «να μας πει για το περιστατικό με τα σπαγγέτι», το οποίο το συγκρότημα βρήκε διασκεδαστικό και χρησιμοποίησε ως τίτλο του δίσκου.

Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων στο στούντιο, το συγκρότημα ηχογράφησε ορχηστρικά το τραγούδι με τίτλο “Beer and a Cigarette” των Hanoi Rocks. Τα φωνητικά δεν ηχογραφήθηκαν και το τραγούδι έμεινε εκτός δίσκου επειδή το συγκρότημα δεν ήθελε ο Andy McCoy να λάβει καθόλου χρήματα. Το συγκρότημα έκανε επίσης μια instrumental έκδοση του τραγουδιού “Down on the Street” από τους The Stooges, το οποίο επίσης δεν κυκλοφόρησε ποτέ.

Ο δίσκος περιλαμβάνει ένα κρυφό κομμάτι, μια διασκευή του “Look at Your Game, Girl”, αρχικά από τον διαβόητο cult leader και δολοφόνο Charles Manson. Το κομμάτι κρατήθηκε μυστικό και δεν μπήκε στις κασέτες που στάλθηκαν τότε στους κριτικούς. Εννοείται πως αφού συμπεριλήφθηκε το  τραγούδι  αυτό στο τελικό αποτέλεσμα, έστω και σαν hidden track, προκάλεσε μια έντονη διαμάχη με τις αρχές και τις ομάδες για τα δικαιώματα των θυμάτων να εκφράζουν την οργή τους. O Rose δήλωσε: «… θέλαμε να το υποβαθμίσουμε. Δεν δείχνουμε καμία πίστη στον Charles Manson στο άλμπουμ». Ο πρόεδρος της δισκογραφικής, Ντέιβιντ Γκέφεν σχολίασε: «[Εάν] o Rose είχε συνειδητοποιήσει πόσο προσβλητικό θα το έβρισκε ο κόσμος, δεν θα είχε ηχογραφήσει ποτέ αυτό το τραγούδι». Ο Axl δήλωσε ότι θα δώριζε όλα τα δικαιώματα  από το τραγούδι σε μια μη κερδοσκοπική περιβαλλοντική οργάνωση. Το συγκρότημα επρόκειτο να αφαιρέσει το τραγούδι πριν μάθει ότι τα δικαιώματα θα δωρίζονταν στον γιο ενός από τα θύματά του Manson (στο Doris Tate Crime Victims Bureau).

Στα της μουσικής όμως πρέπει να πούμε πως μιλάμε για ένα αψεγάδιαστο δίσκο. Υπάρχει αυτή η ωμή ενέργεια και διασκεδαστική πλευρά των ηχογραφήσεων που έχει αποτυπωθεί στα αυλάκια του βινυλίου, το rock n roll feeling και όπως σε όλα τα άλμπουμ με διασκευές που είναι πετυχημένα, έχει περάσει αυτή η αύρα των Guns και νομίζεις πως ακούς δικές τους συνθέσεις. Ναι τα κάνανε κτήμα τους, εύκολα αν και ποσο punk μπορεί να ακουστεί ο Slash όταν με κάθε ευκαιρία ερωτοτροπεί στα όρια του ασελγεί με την κιθάρα του σε  κάθε νότα σε κάθε ριφφ και σόλο με πομπώδη τρόπο που ελάχιστοι larger than life κιθαρίστες κάνουν στην ιστορία του Rock…; Εξαιρετικό παίξιμο με το ένα κομμάτι μα ακούγεται καλύτερο από το άλλο, με την ευκολία να κάνεις ο,τι θέλεις. Σε συνθέσεις ιερών τεράτων όπως οι Nazareth ή οι The Stooges χωρίς να ξεφεύγεις από την αυθεντική μορφή του και να το οικειοποιείσαι, μια επιστροφή στις ρίζες, ένα φόρο τιμής στους ήρωες τους ή σε σύγχρονους τους (βλέπε Soundgarden), στο “Spaghetti” ακούμε μια μπάντα στα καλύτερα της ατενίζοντας από την κορυφή την επερχόμενη αυτοκαταστροφή της σε όλη την μεγαλοπρέπεια…

Giorgos Tsekas
Giorgos Tsekas
"Κάποτε Όταν Θα ‘χουμε Καιρό... Θα Σκεφτούμε Πάνω Στις Ιδέες Όλων Των Μεγάλων Στοχαστών, Θα Θαυμάσουμε Τους Πίνακες Όλων Των Μεγάλων Ζωγράφων, Θα Γελάσουμε Με Όλους Τους Χωρατατζήδες, Θα Φλερτάρουμε Όλες Τις Γυναίκες, Θα Διδάξουμε Όλους Τους Ανθρώπους" Μπ. Μπρεχτ

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img