27 C
Athens

Συνέντευξη με τους Saturday Night Satan

Published:

Last Updated on 11:11 AM by Nikos Nakos

Γνωρίζαμε το Σαββατόβραδο πως είναι μια χαρά για τσακωμό/κλωτσοπατιναδα αλλά τώρα τελευταία μας πείσατε πως είναι εξαιρετική επιλογή για βινταζ σατανίλα, και occult μουσικάρες, συμφωνείτε με αυτή τη δήλωση;

Τελικά είναι όντως! Εν τω μεταξύ τυχαία επιλέξαμε το Σαββατόβραδο ως ημέρα για τα songwriting sessions μας, και ήρθε και «κούμπωσε» εξαιρετικά! Μένει να δούμε πόσες σχετικές συμπτώσεις ακόμη θα συναντήσουμε στον δρόμο και κατά πόσο είμαστε τελικά έτοιμοι να πιστέψουμε στη σύμπτωση ως έννοια. Προσωπικά πιστεύω πως όλα γίνονται για κάποιον λόγο!

Πως προέκυψε αυτό το σχήμα και κυρίως με αυτή τη θεματολογία και κονσεπτ;

Η σατανίλα ήταν από πάντα στο αίμα μου! Με μάγευε σαν θεματολογία και αισθητική και την επιστράτευσα ουκ ολίγες φορές και σε παλαιότερες μουσικές μου απόπειρες, όπως οι Mahakala και οι Black Soul Horde. Τώρα, ως προς το μουσικό, δεν σου κρύβω πως είχα κάνει αρκετές απόπειρες να φτιάξω ένα σχήμα με vintage rock προσανατολισμό και συνέχεια συναντούσα εμπόδια. Μία τα μέλη, μία ο χρόνος, μία η εκάστοτε φάση που περνούσα συνθετικά, που ακόμη ήταν σε μεταβατικό στάδιο -παρά το ότι είμαι σε αυτά τα ακούσματα, μια γεμάτη 15ετία πλέον. Τώρα, χάρη και στη γνωριμία μου με την απόλυτη bitch-witch Κατερίνα, κατάλαβα πως μάλλον είχε έρθει η ώρα. Άλλη μια συγκυρία που αδυνατώ να ερμηνεύσω ως απλή σύμπτωση!

Το όνομα ποιος το διάλεξε;

Ο υποφαινόμενος. Το σκάρωσα πριν από κάποια χρόνια, ήθελα να το κάνω μπάντα, αλλά η απογοήτευση από τα αποτυχημένα jams και την αδυναμία σύστασης κανονικού συγκροτήματος, έβαλε και την ονομασία στο ψυγείο. Όταν τα δάχτυλά μου σχημάτισαν στην κιθάρα το riff του “Rule With Fire” ήξερα πως είχε έρθει η ώρα για τον Σαββατοβραδιάτικο Σατανά, να ανασυρθεί από τον τάφο!

Ποια είναι η κύρια επιρροή σας όταν συνθέσατε το άλμπουμ;

Σίγουρα όχι μόνο μία. Οι Black Sabbath και οι Blue Oyster Cult ήταν φυσικά η θεμελιώδης βάση, αλλά οι αλλεπάλληλες ακροάσεις δίσκων των Coven, Black Widow και άλλων, συνετέλεσαν εξίσου στο σμίλεμα του οικοδομήματος των SNS. Φυσικά πάντα υπάρχουν και οι επιρροές που είναι χαραγμένες στο DNA μας, ανεξαρτήτος μουσικού στόχου. Για παράδειγμα εγώ δεν μπορώ με τίποτα να καθαρίσω το αίμα μου από τους Megadeth και η Κατερίνα αντίστοιχα από την Stevie Nicks. Εν γένει εκφραστήκαμε όσο πιο ελεύθερα μπορούσαμε και voila!

Ποιος/α είναι υπεύθυνος/η για τη μουσική και ποιος/α τους στίχους πως μοιράσατε τους ρόλους;

Στίχους έγραψα εξ΄ολοκλήρου εγώ, μιας που νιώθω πως είναι τρόπον τινά και το δυνατό μου σημείο. Δεν γράφω δα και την Ομήρου Ιλιάδα, αλλά καταλαβαίνεις τι εννοώ. Νιώθω άνετα στο πετσί μου, όταν μπαίνω σε αυτή την διαδικασία. Οι μελωδίες στη φωνή είναι κατά πλειοψηφικό ποσοστό δουλειά της Κατερίνας, ενώ ο υποφαινόμενος είναι και υπεύθυνος για τα κιθαριστικά riffs που δεσπόζουν των αρκετά απλοϊκών ενορχηστρώσεών μας.

Πιστεύεις στη μαγεία ή έχετε ασχοληθεί με το αποκρυφισμό;

Πιστεύω στην μαγεία 100%. Όχι στην fiction μορφή της, τις μάγισες με τα μυτερά καπέλα και τους μάγους με τα δρύινα ραβδιά, αλλά στους μαγικούς ανθρώπους και τις μαγικές καταστάσεις. Όχι στη μοίρα, αλλά στις συμπαντικές έλξεις. Είμαι θιασωτής της βιοενεργειακής διαχείρισης, που δεν θα την έλεγες βεβαία μαγεία σε καμία περίπτωση, μιας που την παραδέχεται και η επιστήμη, αλλά εμπεριέχεται στον άϋλο κόσμο. Πιστεύω πως μπορείς να επικαλεστείς κάτι, όχι μια οντότητα, αλλά σίγουρα ένα αποτέλεσμα. Κάθε μικρή δράση που λαμβάνουμε σε αυτόν τον κόσμο, οδηγεί σε έναν προορισμό. Όλο το παιχνίδι παίζεται στο πόσο ορατός σου είναι αυτός ο προορισμός. Έχουμε όλοι μας θεωρώ από κατασκευής, την δυνατότητα να ανοίξουμε αυτή την πύλη, να οξύνουμε τελικά την αντίληψή μας, όμως η σύγχρονη ζωή και η μεθυστικότητα των υλικών απολαύσεων μας τυφλώνουν.

Έχετε μια κινηματογραφική αισθητική. Αυτή η αγάπη πως προέκυψε και πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να την περάσετε στη μουσική σας.

Για αρχή μου φαίνεται πολύ κολακευτικό να μας λέει κάποιος κινηματογραφικούς, από την στιγμή που δεν έχουμε τόση ψυχεδέλεια ή soundscapes στα τραγούδια μας. Νιώθω πως οι ιστορίες που διηγούμαστε βρίσκουν τελικά χώρο στην ακρόαση και χαίρομαι πολύ. Είμαστε σινεφίλ και σίγουρα έπαιξε τον ρόλο του, αλλά πέραν αυτού δεν ξέρω να σου πω πως και αν τα καταφέραμε. Θα ήθελα πολύ να σκοράρουμε μια ταινία, όπως έκαναν οι Tangerine Dream με το “L’Inferno” ή ο Jozef Van Wissem με το “Nosferatu”. Θα ήθελα να έχουμε ακόμη περισσότερο συναίσθημα στη μουσική μας και να το μεταδίδουμε. Σε ευχαριστώ για το σχόλιο, είναι όντως τιμητικό.

Το feedback που έχετε πάρει από κόσμο και μουσικό Τύπο νομίζω ήταν πολύ ζεστό και ενθαρρυντικό, ειλικρινά το περιμένατε;

Είναι φοβερή η ανταπόκριση που έχουμε για μια νέα, ασήμαντη μπάντα που δεν γνωρίζει κανείς. Όπως πάντα λέω, το deep dive στα διαδικαστικά της ολοκλήρωσης ενός δίσκου, σε απομακρύνει συχνά από τα συναισθήματα που είχες κατά τη σύλληψή του. Γίνεται όλο το πράγμα πολύ τεχνικό. Κι όσο κι αν με κάθε βήμα προσπαθείς να υπηρετήσεις το υλικό, νιώθω πως στην πραγματικότητα απομακρύνεσαι από αυτό, παρά έρχεσαι πιο κοντά του. Γι’ αυτό και σταδιακά οι μουσικοί αποκηρύττουν τις παλιές τους δημιουργίες και τείνουν να θεωρούν καλύτερη κυκλοφορία τους την τελευταία. Θυμάμαι όμως το συναίσθημα που είχα όταν γράφαμε τα πρώτα μας riffs. Εκεί σαν κάτι μέσα μου να μου έλεγε πως θα πάει καλά το εγχείρημα και χαίρομαι που μερικώς ενσαρκώθηκε αυτή η πεποίθηση.

Θα άλλαζες κάτι στο δίσκο, θα αφαιρούσες ή θα πρόσθετες κάτι; Ίσως περισσότερο φλάουτο ή κάτι παρεμφερές σε φολκ προσέγγιση;

Στον συγκεκριμένο δίσκο δεν θα άλλαζα τίποτα. Όμως, όσο κι αν δεν έχουμε γράψει νότα για τον επόμενο, νομίζω πως θα ήθελα σε αυτόν έναν πυρήνα κομματιών που υπερτονίζουν όσα ξεχώρισαν ως θετικά μας χαρακτηριστικά στο ντεμπούτο και γύρω-γύρω περισσότερο πειραματισμό, πιο τολμηρές συνθέσεις, όπως το “Of Love and the Void”. Δεν ξέρω αν θα είναι πιο folk, ή πιο metal, αλλά θα ήθελα το νέο υλικό να είναι ακόμη πιο ακομπλεξάριστο, ακόμη πιο εγκάρδιο, να πηγάζει ακόμη περισσότερο από το μέσα μας και να λειτουργεί καθαρτικά στις ψυχές μας όσο και το “All Things Black”.

Τα σχέδια σας για την προώθηση του δίσκου;

Νομίζω τα γνωστά. Συναυλίες, συνεντεύξεις, εξωστρέφεια. Να περάσει η μουσική μας σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο γίνεται. Να αποκτήσουμε μέσα από αυτό έναν πυρήνα ανθρώπων που μας παρακολουθούν και στα επόμενα χρόνια να ανταλλάξουμε μαζί τους ενέργειες και απόψεις περί ζωής.

Τι να περιμένουμε στο άμεσο μέλλον από τους SNS;

Να περιμένετε μια μπάντα που θα δουλεύει καθημερινά για να μην απογοητεύσει ακόμη κι όσους άκουσαν ένα τραγούδι τυχαία και είπαν «Α ωραία φάση». Είμαστε εδώ για να κάνουμε μουσική και να την μοιραστούμε όσο καλύτερα και πιο ολοκληρωμένα μπορούμε.

Το κλείσιμο δικό σου.

Ευχαριστώ πολύ για την ωραία κουβέντα. Είναι πάντα χαρά μου να μιλάω για κάτι που αγαπάω τόσο πολύ όσο η μουσική μας.

Giorgos Tsekas
Giorgos Tsekas
"Κάποτε Όταν Θα ‘χουμε Καιρό... Θα Σκεφτούμε Πάνω Στις Ιδέες Όλων Των Μεγάλων Στοχαστών, Θα Θαυμάσουμε Τους Πίνακες Όλων Των Μεγάλων Ζωγράφων, Θα Γελάσουμε Με Όλους Τους Χωρατατζήδες, Θα Φλερτάρουμε Όλες Τις Γυναίκες, Θα Διδάξουμε Όλους Τους Ανθρώπους" Μπ. Μπρεχτ

Related articles

spot_img

Tributes: Rammstein

Kerry King: ‘Toxic’ music video

Recent articles

Castle Rat – Into The Realm

Tributes: Rammstein

spot_img

Kerry King: ‘Toxic’ music video