Ελληνικά
Αυτή η χρονιά έμελλε να είναι μεταβατική για το Athens Extreme Festival. Κατάφερε να μεταφερθεί σε μεγαλύτερο χώρο και με μεγάλη επιτυχία αφού το “Κύτταρο” γέμισε και τις 2 μέρες. Αυτή ήταν η επόμενη αλλαγή, οι 3 μέρες έγιναν 2, το οποίο δεν είναι απαραίτητα κακό αν συνυπολογίσουμε όλες τις υποχρεώσεις που τρέχουν παράλληλα για όλους μας. Γίναμε μάρτυρες λοιπόν της εξέλιξης του φεστιβάλ και ευχόμαστε να καταφέρουν μελλοντικά να γεμίσουν και ακόμη μεγαλύτερο venue. Καλά όλα αυτά αλλά η μπάλα παίζεται στον αγωνιστικό χώρο οπότε πάμε να δούμε τι έγινε στο καθαρά συναυλιακό σκέλος.
Οι Sacrificial Death είχαν τον κάπως άχαρο ρόλο να ανοίξουν νωρίς και σε μια μέρα που πολύς κόσμος εργάζεται. Όπως καταλαβαίνετε, ο κόσμος δεν ήταν ακόμη πολύς αλλά τα παιδιά άρπαξαν την ευκαιρία από τα μαλλιά. Ήταν η πρώτη φορά που τους άκουγα και διέκρινα ένα ενδιαφέρον κράμα death/thrash metal. Οι επιρροές τους ήταν εμφανείς αλλά έχουν όλο τον χρόνο μπροστά τους για να βελτιώσουν και το songwriting. Το νέο έτος εξάλλου περιμένουμε και το νέο τους album, το οποίο μας έχουν ήδη πείσει να το ακούσουμε με την δυναμική σκηνική τους παρουσία.
Αλλαγή ύφους για τη συνέχεια με τους Θεσσαλονικείς White Tower να καταλαμβάνουν τη σκηνή. Εδώ παίδες είχαμε μια ξεκάθαρη ωδή στο τριχωτό, αρρενωπό, τεστοστερονάτο Heavy Metal και αυτά τα πράγματα καλό είναι να γίνονται! Με 2 δίσκους στο ενεργητικό τους, οι White Tower είναι γνωστοί στη σκηνή αλλά τώρα ήταν η ευκαιρία να μας αποδείξουν πόσο φοβεροί είναι και επί σκηνής. Μια ωραία μίξη Accept και Grave Digger, παιγμένη με το μαχαίρι στα δόντια. Εννοείται ότι ξεσήκωσαν το κοινό που άρχισε να πληθαίνει και εννοείται πως μας υπενθύμισαν με στόμφο πως όταν το Heavy Metal παίζεται σωστά, δεν έχει κανέναν αντίπαλο.
Υπήρχε μια περίοδος που οι Exarsis έπαιζαν τόσο συχνά που έλεγες πως αυτό θα τους γυρίσει μπούμερανγκ. Μετά δυστυχώς έφτασαν στο άλλο άκρο και εξαφανίστηκαν από τις σκηνές της Αθήνας. Το αποτέλεσμα ήταν ότι μας είχαν λείψει και ότι τους χρειαζόμαστε οπωσδήποτε για να πάρει η εγχώρια thrash σκηνή ξανά τα πάνω της. Από τις πολλές φορές που τους έχω δει, αυτή ήταν σίγουρα η πιο καλή. Παίζανε με τόση μανία σαν να επρόκειτο για ζήτημα ζωής και θανάτου. Η ανανέωση στο line up έχει προσφέρει την απαραίτητη φρεσκάδα ενώ οι παλιοσειρές έδινα το γενικό πρόσταγμα. Η εμφάνιση των Exarsis μπαίνει άνετα κάτω από τον τίτλο “‘Ετσι πρέπει να παίζεται το Thrash Metal” και περιμένουμε με αγωνία το νέο τους album. Όπως προείπα, είναι απαραίτητοι στην εγχώρια thrash σκηνή γιατί γεφυρώνουν την εποχή που ήταν σε έξαρση(s) με το σήμερα που χρειάζεται ανανέωση.
Το “The Enforcer” των Warrant υπάρχει χωμένο κάπου στη δισκοθήκη αλλά ποτέ δεν υπολόγιζα να δω ζωντανά τους Warrant και ακόμη περισσότερο, δεν υπολόγιζα να ακούσω το “The Enforcer” στην ολότητα του. Είχαμε λοιπόν την τύχη να ακούσουμε ολόκληρο αυτό το cult διαμαντάκι καθώς και μερικά ακόμη τραγούδια από την περιορισμένη τους δισκογραφία. Να πούμε βέβαια στο σημείο αυτό ότι κυκλοφόρησαν φέτος ένα αρκετό ωραίο album. Ο κόσμος είχε έρθει αρκετά προετοιμασμένος για την εμφάνιση αυτή και συμμετείχε ενεργά στην εμφάνιση των Warrant. Ο Jorg Juraschek, το μοναδικό αυθεντικό μέλος, σχεδόν δεν μπορούσε να πιστέψει την τόσο θερμή υποδοχή το κόσμου. Είναι από τις φορές που το συγκρότημα ευχαριστεί τον κόσμο και έχεις απόλυτη σιγουριά ότι το εννοεί από τα βάθη της ψυχής του. Πώς να μην γουστάρει και ο κόσμος όμως, όταν βλέπει ένα συγκρότημα που δεν πίστευε ότι θα δει ποτέ; Αυτή η αμοιβαία αλληλεπίδραση, έκανε την εμφάνιση των Warrant ηγετική και σφράγισε σε εμάς άλλη μια δυνατή ανάμνηση.
Έχουμε την τύχη οι Enforcer να έχουν επισκεφτεί πολλές φορές την χώρα μας αλλά αυτή τη φορά θα παρουσίαζαν το “From Beyond” στην ολότητα του, καθώς συμπληρώνονται 10 χρόνια από την κυκλοφορία του. Όσοι τους έχουν ξαναδεί, ξέρουν ότι παίζουν χωρίς αντίπαλο στη σκηνή. Ο συνδυασμός ακρίβειας στο παίξιμο και ενεργητικότητας είναι σεμιναριακός. Παρότι είναι πλέον μπάντα 20ετίας δεν έχουν χάσει καθόλου από τον ενθουσιασμό τους και έχεις τη σιγουριά ότι κάθε εμφάνιση τους θα είναι καταιγιστική. Είναι λογικό όταν έχεις ένα τέτοιο συγκρότημα επί σκηνής, να γίνονται και τα ανάλογα μπάχαλα στο κοινό. Όση ώρα έπαιζαν, αναρωτιόμουν γιατί δεν έχουν γίνει ακόμη μεγαλύτερο όνομα, καθώς δεν τους λείπει απολύτως τίποτα. Συνθέσεις, attitude, ενέργεια, σκηνική παρουσία, όλα στο κόκκινο. Ίσως το μεγαλύτερο συγκρότημα της γενιάς του. Μετά το σερί παίξιμο του “From Beyond” (επικό sing along στο ομώνυμο) υπήρξε χρόνος και για ένα μικρό best – of. “Death Rides This Night”, “Live for the Night”, “Τake Me Out of This Nightmare” και “Mesmerized by Fire” μεταξύ άλλων, μας υπενθύμισαν πόσο σπουδαία τραγούδια έχουν γράψει. Το encore με “Katana” και “Midnight Vice” μας έδωσε απλά τα κλειδιά στο χέρι…και αυτή ήταν απλά η λήξη του α’ ημιχρόνου. Διακοπή για μερικές ανάσες και η δράση συνεχιζόταν την επόμενη μέρα.
