Ελληνικά
Μπορεί να γίνονται πολλές συναυλίες στη χώρα μας γενικότερα αλλά τα πακέτα συγκροτημάτων ακόμη και σήμερα δεν έρχονται πολύ συχνά. Είχαμε την τύχη λοιπόν, να δούμε ένα πολύ δυνατό πακέτο σκληρού ήχου στην ολότητα του. Ακόμη και εδώ όμως, ατυχήσαμε την τελευταία στιγμή καθώς οι Monument of Misanthropy εγκατέλειψαν την περιοδεία για σοβαρούς προσωπικούς λόγους. Ευχόμαστε να πάνε όλα καλά και να μας έρθουν με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες.
Πρώτοι σε όλη την περιοδεία θα εμφανίζονταν οι Ιρανοί Confess που είχαμε μια σειρά από σοβαρούς λόγους να στηρίξουμε. Φυλακίστηκαν στο Ιράν λόγω της μουσικής που έπαιζαν αλλά όχι μόνο δεν τα παράτησαν αλλά βρέθηκαν με πολιτικό άσυλο στη Νορβηγία και συνεχίζουν ακάθεκτοι. Η μουσική τους είναι κατά βάση groove thrash, με αναφορές στους Pantera και τους Soulfly αλλά και με στοιχεία από άλλα είδη, όπως το death metal. Φαίνεται πως η συμμετοχή τους στην εν λόγω περιοδεία τους έχει βοηθήσει σημαντικά καθώς είχαν άνεση και επαγγελματισμό πάνω στη σκηνή. Ο ήχος δεν ήταν σύμμαχος τους στο ξεκίνημα κάτι που ευτυχώς άλλαξε σύντομα. Είχανε την απαραίτητα ενέργεια που προστάζει το είδος αλλά και τα τραγούδια για να ξεσηκώσουν τον κόσμο. Το θερμό χειροκρότημα που απέσπασαν στο τέλος, δεν αφορούσε μόνο την απόδοση τους εκείνο το βράδυ αλλά και την γενικότερη στάση ζωής τους και αγάπη τους για τη μουσική.
Σε αυτό το χρονικό σημείο θα εμφανίζονταν κανονικά οι Monument of Misanthropy αλλά όπως προαναφέρθηκε αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από την περιοδεία. Ο κάτω χώρος του Fuzz Club είχε γεμίσει ικανοποιητικά και ήμασταν έτοιμοι να υποδεχτούμε τους Malevolent Creation. Αυτή η εμφάνιση είχε μια ιδιαιτερότητα καθώς θα ήταν η πρώτη μετά τον χαμό του Brett Hoffmann. Θα μπορούσε κάποιος λοιπόν να ήταν διστακτικός ή επιφυλακτικός αλλά με το που ανέβηκαν στη σκηνή δεν άφηναν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Ο Deron Miller σε ρόλο κιθαρίστα – τραγουδιστή ήταν ψαρωτικά καλός, η απόδοση τους ήταν τέλεια, ο ήχος καθαρός και συμπαγής και γενικά είδαμε το Death Metal της Florida στα καλύτερα του. Συνθέσεις απαιτητικές και δύσκολες, αποδίδονταν με χαρακτηριστική άνεση και ωμή ενέργεια. Ο καθένας στον ρόλο του ήταν άψογος με αποτέλεσμα να μαζεύουμε τα σαγόνια μας από το πάτωμα με τη συνολική τους απόδοση. Ο κόσμος μοιραία ανταπέδωσε με την ενεργή συμμετοχή του σε όλη τη διάρκεια της εμφάνισης τους. Αν γνώριζα από πριν ότι θα έπαιζαν για 1 ώρα, ενδεχομένως να εξέφραζα κάποια αρνητική σκέψη. Επειδή όμως είναι σωστότερο να κρίνουμε εκ του αποτελέσματος θα πω ότι ήταν τόσο ηγετική και γεμάτη η απόδοση τους που πραγματικά δεν μπορώ να εκφράσω το οποιοδήποτε παράπονο παρά μόνο την ευχή να μας ξαναέρθουν σύντομα.
Τυπικοί healiners θα ήταν οι Belphegor. Λέω τυπικοί μιας και παίξανε όσο και οι Malevolent Creation, άρα μιλάμε για μια ουσιαστικά co – headline εμφάνιση. Το στήσιμο της σκηνής μας προ’ι’δέαζε για ένα οπτικοακουστικό υπερθέαμα με έντονο μυστικιστικό και τελετουργικό χαρακτήρα. Εξάλλου είναι από τους πιο συνεπείς και μεγάλους πρεσβευτές του extreme ήχου γενικότερα και αυτό απέδειξαν και στην εμφάνιση τους στην Αθήνα. Το μεγάλο intro μαζί με τα κεριά που έκαιγαν ώσπου να γεμίσει ο χώρος με το άρωμα τους, σηματοδοτούσαν την είσοδο ενός συγκροτήματος που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη του. Θεατρικότητα πάνω στη σκηνή, εντυπωσιακά φώτα, άρτια παιξίματα, επαγγελματισμός και ένας γενικότερος αέρας μεγάλου συγκροτήματος. Πριν λίγο καιρό είδαμε τους Behemoth στη χώρα μας και θα έλεγα, χωρίς να έχω καμία διάθεση να μειώσω τους Behemoth, ότι οι Belphegor παίζουν μπάλα στην ίδια λίγκα. Επαγγελματίες και φιλόδοξοι με την πολύ καλή έννοια, έχουν καταφέρει με τα χρόνια να γίνουν μια πολύ υπολογίσιμη δύναμη. Αυτή τους η εμφάνιση, επιβεβαίωσε αυτό τον ισχυρισμό και μου άφησε και μια προσωπική αίσθηση ότι μπορούν να καταφέρουν ακόμη περισσότερα, πάντα στο δικό τους ασυμβίβαστο μονοπάτι που δεν χωράει εκπτώσεις στην ακρότητα τους.
Η συνολική παρουσία των 3 εν τέλει συγκροτημάτων θεωρώ πως δεν άφησε κανένα παραπονεμένο. Μακάρι ο κόσμος να στηρίξει λίγο περισσότερο και τα συναυλικά πακέτα του ακραίου ήχου ώστε να έχουμε τη δυνατότητα να τα βλέπουμε να περνάνε πιο συχνά από τα μέρη μας.
