Ελληνικά
Την περασμένη Τετάρτη ζήσαμε μια πολύ μεγάλη λαϊβάρα από πολλές απόψεις. Η Demons Gate Productions έφερε στα εδάφη μας ένα από τα next big thing στην Black Metal σκηνή, τους “ιθαγενείς” Blackbraid. Ήταν όπως ακριβώς έπρεπε να είναι μια αυθεντική black metal συναυλία. Αλλά ας τα πάρουμε όλα από την αρχή.
Την βραδιά μας άνοιξαν οι Θεσσαλονικείς Melinoë, τους οποίους έβλεπα για δεύτερη φορά φέτος. Οι Melinoë κινούνται σε ατμοσφαιρικά – μελωδικά μονοπάτια, μπλέκοντας το Black με το Death Metal με μοντέρνο twist. Έχουν αρκετές εναλλαγές στις ταχύτητες, με τις κιθάρες να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην εμφάνισή τους. Θεωρώ ότι με την προσθήκη του Νίκου στην κιθάρα (The Ursurper, Astrarot) και του Θανάση στα τύμπανα (Pendulum Zero), οι Melinoë έκαναν ένα ακόμα κλικ μπροστά, καθώς το υλικό ήταν ήδη καλό. Έχουν κυκλοφορήσει ένα ΕΡ τον περασμένο Ιανουάριο και ευχόμαστε σύντομα να ακούσουμε νέα και ολοκληρωμένη δουλειά τους. Extra points για τις κοριτσάρες που βρίσκονται σε lead κιθάρα και μπάσο, μας χρειάζονται γυναικείες παρουσίες στο ανδροκρατούμενο metal μας. Ακούστηκαν τα: The Murderess, Saffron Cloacked Nymph, Erinyes, Maiden, Mother and Crone, Akhlys, Goddess Ran, To The Gallows.
Την σκυτάλη έλαβαν οι Σλοβένοι Dekadent, οι οποίοι δυστυχώς έχουν ανακοινώσει πως οι συναυλίες αυτές είναι οι τελευταίες τους, καθώς έχουν αποφασίσει την παύση της μπάντας. Κρίμα γιατί μέσα στα είκοσι χρόνια της πορείας τους έδωσαν πολύ ωραίους δίσκους, φτιαγμένους με μεράκι και αγάπη για τον ακραίο ήχο. Το κύκνείο άσμα τους στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία εισπράττοντας ζεστό χειροκρότημα από τον κόσμο. Παρά τον “άγριο” χαρακτήρα των συνθέσεών τους, τα κομμάτια τους έχουν πολύ υποβλητική ατμόσφαιρα και συναισθηματισμό που πέρασε έντονα στην σκηνική τους παρουσία. Άρτιοι μουσικά όλοι τους, με μπάσο και τύμπανα που κρατούσαν σταθερη την ραχοκοκαλιά των κομματιών, κιθάρες που ξύριαζαν και φωνητικά που σου μένουν στο μυαλό με την διαφορετικότητά τους. Είναι πραγματικό κρίμα που αποφάσισαν να κρεμάσουν τα παπούτσια τους, αλλά σεβόμαστα πάντα την απόφασή τους.
Χωρίς αναμονές και ανούσεις καθυστερήσεις, οι Blackbraid ανέβηκαν στην σκηνή του Eightball και μας “πήραν τα σκάλπ”. Μιλάμε για ένα καθηλωτικό έπος που μου έχει καρφωθεί στο μυαλό κι ας έχουν περάσει πέντε μέρες. Ενέργεια στα κόκκινα, κραυγές και αλαλαγμοί που σε μετέφεραν νοητικά σε ένα τελείως διαφορετικό σκηνικό. Θεωρώ πως οι Blackbraid θα μονοπωλήσουν τα επόμενα χρόνια μεγάλα φεστιβάλ και σκηνές ειδικά σε κεντρική και βόρεια Ευρώπη, συνεπώς πρέπει να είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι που το ζήσαμε στην πόλη μας. Κλειδί στην όλη εμφάνισή τους ήταν ότι δεν έπεσαν στην παγίδα του γραφικού και του κίτς με τα seanses και τις φλογέρες και τα φτερά κλπ, αλλά κατάφεραν να αναδείξουν τις καταβολές του Sgah’gahsowáh με σεβασμό. Επίσης, δεν ξέρω αν το πρόσεξε κανείς, αλλά δεν αντάλλαξαν ούτε μισή λέξη με το κοινό, συνεπώς η απόκοσμη και εξωτική για εμάς τους ντεμέκ δυτικούς της ανατολής ατμόσφαιρα που δημιούργησαν δεν έσπασε με τίποτα (εκτός σκηνής μετά το live ήταν φιλικότατοι και χαμογελαστοί). Γνώμη μου, οι Blackbraid είναι η απόδειξη πως το Black Metal έχει πάρα πολλά να προσφέρει, ειδικά σε μια περίοδο που φαινομενικά υπάρχει η αίσθηση ότι το είδος δεν προχωρά και εκλείπει η έμπευση (ή η κυκλοφορία δίσκων που έχουν κάτι νέο και φρέσκο να δώσουν). Τυχεροί και περήφανοι που είδαμε τους Blackbraid στο δεύτερο σπίτι μας, θα τους κοιτάμε στο μέλλον από μακριά στις σκηνές που θα ταξιδεύουν και θα λέμε με χαρά και ικανοποίηση “ήμουν και εγώ εκεί”.
