30.2 C
Athens

Live Report: Guns N’ Roses @ OΑΚΑ, Athens 22.07.2023

Published:

Last Updated on 08:50 PM by Giorgos Tsekas

Η αλήθεια είναι οτι δεν τα πήγαινα καλά με τις ανταποκρίσεις σαν αναγνώστης ούτε τώρα σαν συντάκτης. Οι πιο πολλές ακολουθούσαν τη μανιέρα του εκάστοτε συντάκτη μην πω πως οι περισσότερες είναι ολόιδιες από όλα τα περιοδικά ή μέσα, σάιτ κλπ. Θα προσπαθήσω να μην κάνω το ίδιο ούτε να κουράσω με άσκοπη φλυαρία ξεψειριζοντας κάθε τραγούδι ή κάθε νότα και ρεφραιν γι αυτο το μοναδικό(ίσως και τελευταίο στη χώρα μας 😉 , live αυτης της πολυαγαπημένης μπάντας.

Στο ΟΑΚΑ το Σάββατο το βράδυ είδαμε ζωντανά το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα του arena rock ιδιοις ομμασι. Χωρις την λαίλαπα των καπνογόνων, άντε δυο καπνογονάκια στο Welcome To the Jungle , οι σαραντάρηδες /πενηνταρηδες και βάλε γύρισαν τον χρόνο εικοσι πέντε χρόνια πίσω όταν ήταν έφηβοι και (πιο) νέοι και αγκάλιασαν με νοσταλγία το σάουντρακ του αμερικανικού ονείρου. Οι GNR αφήνουν μια εξαιρετική επίγευση και μια ανάμνηση οπως θα έπρεπε να αφήσουν στο τέλος της ημέρας. 3 ώρες χορταστικές , επαγγελματικής εμφάνισης με τους πάλαι larger than life rockers που έσπαζαν τα ξενοδοχεία και μας άφηναν δυο ώρες στο περίμενε, να βγαίνουν στην ώρα τους και να μας σέβονται μέχρι και το τελευταίο ευρώ που δώσαμε όλοι. Κακεντρεχείς και κακοπροαίρετοι και μικροπρέπειες είναι αδύνατον να λείψουν, αρκετοί θα βρουν να πουν για λάθη, παραφωνίες, χαμένες τσιρίδες,λάθη στο σετλιστ, ή ότι παίξανε πολύ άρα κουράστηκε το κοινό από δήθεν κοιλιά στο πρόγραμμα .

Εγώ είδα κόσμο χαρούμενο ευτυχισμένο που πέρασε καλά,είδε τους ήρωες του να του χαρίζουν απλόχερα τρεις ώρες επαγγελματικής διασκέδασης με όρους rock n roll που ξεπέρασε τις προσδοκίες των περισσότερων ίσως γιατί κρατούσαμε μικρό καλάθι βέβαια…ειδικά για την φωνή,η οποία έχει χάσει την ιδιαιτεροτητά της και τη μαγεία της σε σχέση με 30 χρόνια πριν.

Από τις 21.00 και τις πρώτες νότες από το μπάσο του McKagan στο Its so easy μεχρι το Paradise city, μέσω κάποιων εκπλήξεων όπως το Absurd ή το Slither των Velvet Revolver ή ακόμη και τις διασκευές Wichita Lineman & το εκπληκτικό Down on the farm η Αθήνα κουνήθηκε για τα καλά ακόμα και αν έλαμψε δια της απουσίας του το “Don’t Cry” που ειδικά για τους ακροατές των ροκ και ουχι rock σταθμών της πρωτεύουσας θα γούσταρα ο Axl να τραγούδαγε τους στίχους,έτσι για την ιστορία.

Ένας Axl που όταν κουράστηκε ναι μεν έπεσε κ άλλο φωνητικά (ακόμα προσπαθώ να καταλάβω γιατί μια ακουγόταν πιο δυνάτα λες και φώναζε και αμέσως μετα τον χάναμε.Προφανώς ακόμα κ ο ηχολήπτης έψαχνε να πιάσει αυτόν τον ατίθασο 60αρη στις αλλαγές γι αυτο κ αυτα τα up n΄ downs.) , αλλά τον έβλεπες να μη σταματάει να τρέχει και να λικνίζεται.Αυτό πιστεύω όλοι του το αναγνωρίζουμε! Slash και Duff βραχοι και οι δυο,ακλόνητοι,δίδαξαν πως παίζεται το παιχνίδι,ο ένας με αέρα στάρ αλλάζοντας τις κιθάρες σαν τα t-shirt του Axl δείχνοντας αν μη τι άλλο ότι είναι η κολώνα του συγκροτήματος,και ο άλλος με αγέρωχη στάση (στα όρια της δωρικότητας) το αγνό αλήτικο rock n roll.

Για τρεις ώρες, κλείσαμε τα μάτια και τηλεμεταφερθήκαμε πίσω στα εφηβικά μας δωμάτια,με τις αφίσες στους τοίχους μας,τα γραμμένα σχολικά βιβλία με τους στίχους,τις αφιερώσεις σε σταθμούς και καθετί όμορφο έχει να θυμάται κανείς απ αυτο το γκρούπ που στιγμάτισε τα νεανικά μας χρόνια.

Take me down…
Take me home…

setlist:
It’s So Easy
Bad Obsession
Chinese Democracy
Slither
Pretty Tied Up
Mr. Brownstone
Welcome to the Jungle
Double Talkin’ Jive
Hard Skool
Absurd
Estranged
Live and Let Die
Rocket Queen
Down on the Farm
You Could Be Mine
T.V. Eye
Anything Goes
Civil War
Slash Solo
Sweet Child o’ Mine
November Rain
Reckless Life
Wichita Lineman
Locomotive
Knockin’ on Heaven’s Door
Nightrain
Patience
Paradise City

Related articles

Kerry King – From Hell I Rise

Traveler – Prequel to Madness

spot_img

Recent articles

spot_img