Ελληνικά
Η ανακοίνωση της συναυλίας των ministry μας αιφνιδίασε ευχάριστα καθώς ήταν από τα συγκροτήματα που δεν περιμέναμε πως θα μας τιμούσαν συναυλιακά ποτέ. Φτάνοντας στο χώρο της συναυλίας μπορούσες να δεις το μεγάλο επίπεδο προσμονής του κόσμου καθώς όλες οι φυλές του metal ήταν μαζεμένες εκεί και όχι μόνο το industrial κοινό. Από την άλλη δεν έβλεπες γύρω σου πιτσιρικάδες αλλά κυρίως οπαδούς άνω των 30 που πιθανόν γαλουχήθηκαν με τους φρενήρεις ρυθμούς των πιονέρων του industrial ήχου.
Η επιλογή κάποιου support σχήματος θα ήταν πιο επιθυμητή από το να ακούμε μουσική από τα ηχεία του μαγαζιού αλλά όλα αυτά ήταν απλές λεπτομέρειες όταν η ώρα πήγε 22.00 ακριβώς. Με ένα φουλ μέταλ μικρόφωνο να δεσπόζει στο κέντρο της σκηνής και με την οθόνη έτοιμη να ντύσει οπτικά τους στίχους του συγκροτήματος η αλητοπαρέα του Al ξεχύνεται στη σκηνή. Πολύ καλός και στιβαρός ο ήχος, εκπληκτικό light show και φοβερά θέματα στην οθόνη με τον Τζορτζ Μπους και τον Ντόναλντ Τράμπ να έχουν την τιμητική τους. Μέχρι τις 23.15 όπου είχαμε και το encore διέλυσαν το μαγαζί κυριολεκτικά χωρίς ανάσα παίζοντας λυσσασμένα το ένα τραγούδι πίσω από το άλλο. Ακούσαμε τραγούδια από το τελευταίο πόνημα τους και μετά ένα setlist βασισμένο σε μια ‘best of’ οπτική αλλά και με κάποιες ευχάριστες εκπλήξεις, ‘σκουριασμένες’ στο οπλοστάσιο τους. Ακούσαμε τα ‘Psalm 69’, ‘Permawar’, ‘Punch in The Face’ και στη συνέχεια το ‘antifa’ το οποίο θα βρίσκεται στο επόμενο άλμπουμ τους, ακούστηκε πρώτη φορά και άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις. Πολέμου συνέχεια με ‘Supermanic Soul’, ‘Rio Grande Blood’, ‘Senor Peligro’, ‘lies,lies,lies’, ‘Let’s Go’, ‘Waiting’ και ‘Worthless’. H ατμόσφαιρα έχει ζεσταθεί για τα καλά και το συγκρότημα δίχως να μας αφήσει να προλάβουμε να σκεφτούμε τι live-άρα βλέπουμε, μας σφυροκοπάει με τα ‘Bad Blood’, ‘N.W.O.’, ‘Just One Fix’ και ‘Thieves’ για να φτάσουμε στο encore. Aκόμη όμως και εκεί δεν είδαμε το κλασικό κλείσιμο του ενός τραγουδιού καθώς κλείσανε εν μέσω αποθέωσης με την τριπλέτα ‘Filth Pig’, ‘So What’ και ‘Khyber Pass’ όπου το συγκρότημα μας άφησε με ένα-ένα τα μέλη του να αποχωρούν από τη σκηνή. Επαγγελματίες σε όλα τα επίπεδα, ίδρωσαν τη φανέλα και κέρδισαν με χαρακτηριστική άνεση και τον πιο απαιτητικό μετά από μία ώρα και σαρανταπέντε λεπτά και δεκαοχτώ συνολικά τραγούδια. Ο Al είναι τεράστια μορφή, έπαιζε τον κόσμο στα δάχτυλα και όλο το γκρουπ μαζί μια τεράστια γροθιά που μας ισοπέδωσε και μας έκανε να περάσουμε καλά. Περίπου 1500 άτομα φύγαμε πλήρως ικανοποιημένοι από το συναυλιακό χώρο με την ελπίδα να ξαναέχουμε την ευκαιρία να τους απολαύσουμε από κοντά γνωρίζοντας πως τέτοιες συναυλίες δεν έχουμε την τύχη να τις παρακολουθούμε τόσο συχνά.
