20.9 C
Athens

Live Report: Necrophobic, Piranha – 22.04.2023 – Kyttaro, Athens

Published:

Last Updated on 05:08 PM by Giorgos Tsekas

Τα μεγάλα καλοκαιρινά φεστιβάλ φαίνεται να μην απέχουν πλέον πολύ αλλά μέχρι τότε έχουμε μια σειρά από σπουδαίες συναυλίες με πολλές από αυτές να αφορούν τον ακραίο ήχο. Μία από αυτές ήταν και η επιστροφή των Necrophobic στη χώρα μας για μία συναυλία επί αθηναϊκού εδάφους.

Την βραδιά προλόγισαν οι Piranha, ένα από τα ιστορικότερα εγχώρια σχήματα. Η πρώτη τους δραστηριοποίηση αφορούσε την περίοδο 1987 – 2001 αλλά επανήλθαν το 2017, κυκλοφορώντας και νέο δίσκο αλλά και δίνοντας μια σειρά από συναυλίες. Όπως είπε και το συγκρότημα επί σκηνής, είναι η αγάπη του κόσμου που τους δίνει δύναμη να παίζουν ακόμη ζωντανά. Όπως ήταν αναμενόμενο, το setlist των Piranha μοιράστηκε σε νέο και παλιό υλικό, καθώς οι 2 τους ολοκληρωμένες δουλειές έχουν πάνω από είκοσι χρόνια απόσταση. Το ότι είναι έμπειροι μουσικοί ήταν κάτι που φάνηκε επί σκηνής, αποδίδοντας με ακρίβεια και άνεση το υλικό τους. Ευχάριστο ήταν επίσης το γεγονός ότι υπήρχαν αρκετοί οπαδοί τους ανάμεσα στο κοινό που γνώριζαν και αντιδρούσαν ένθερμα στο υλικό τους. Όπως είπανε και οι ίδιοι, η ελληνική σκηνή χρειάζεται στήριξη κάτι που τα τελευταία χρόνια ο κόσμος το στηρίζει έμπρακτα περισσότερο από ποτέ. Οι Piranha έπαιξαν για 50 περίπου λεπτά και εμείς απλά να πούμε ότι θέλουμε και να τους ξαναδούμε ζωντανά αλλά και να ακούσουμε και νέο υλικό από αυτούς.

Ο κόσμος είχε γεμίσει πλέον τον κάτω χώρο του μαγαζιού και ένα επιβλητικό intro μας έβαζε σιγά σιγά στο κλίμα για αυτό που θα ακολουθούσε. Ο ήχος ήταν λίγο μπουκωμένος στο ξεκίνημα αλλά ευτυχώς γρήγορα βελτιώθηκε. Το συγκρότημα φαίνεται να βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα, παίζοντας με φοβερή ενέργεια το απαιτητικό του υλικό. Ο κόσμος εννοείται πως ακολουθούσε σε όλο αυτό, φωνάζοντας πολλές φορές ρυθμικά το όνομα του συγκροτήματος. Οι εκτελέσεις ήταν πραγματικά άψογες και έφερναν με ενάργεια το old school feeling σε συνδυασμό με το σκανδιναβικό ψύχος. Το φοβερό “Dawn of the Damned” είχε κυκλοφορήσει προ 3ετίας και η συγκεκριμένη συναυλία δεν αφορούσε την προώθηση του αλλά είχε best of χαρακτήρα. Οι 9 πολύ καλές full length κυκλοφορίες, μάλλον δημιούργησαν έναν ευχάριστο πονοκέφαλο στο συγκρότημα και αν δεν κάνω λάθος, ακούσαμε εν τέλει υλικό από όλους τους δίσκους τους. Η επικοινωνία με το κοινό ήταν αυτή που χρειαζόταν και κατά βάση έπαιζαν τα κομμάτια χωρίς ιδιαίτερα κενά μεταξύ τους. Τα 80 περίπου λεπτά που έπαιξαν ίσως φαίνονται λίγα ενώ επίσης μπορεί να θέλαμε ένα  – δύο ακόμη classics τους για παράδειγμα. Όμως, όπως προανέφερα ούτε ιδιαίτερα κενά υπήρξαν, ούτε το συγκρότημα άφησε με την απόδοση του και την εν γένει σκηνική παρουσία του κάποιον παραπονεμένο. Είχαν και τον επαγγελματισμό βετεράνων αλλά και την πώρωση πιτσιρικάδων. Νομίζω πως την ικανοποίηση του κοινού την εισέπραξε και το συγκρότημα και μακάρι να είναι και αυτός ένας λόγος να τους ξαναδούμε σύντομα από τα μέρη μας.

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img