Ελληνικά
Η έλευση των Nightstalker στη Θεσσαλονίκη ήταν αυτό που περιμέναμε όλοι: μια βραδιά γεμάτη χαρά, αγάπη και χορούς. Όπως κάθε άλλη φορά, έτσι και την Παρασκευή που μας πέρασε, οι Nightstalker μοίρασαν χαμόγελα στο κοινό της Θεσσαλονίκης (και όχι μόνο) παρουσιάζοντας ζωντανά τον νέο τους δίσκο, μεταξύ άλλων πολλών επιτυχιών τους. Ας τα πάρουμε όλα όμως από την αρχή.
Η βραδιά μας άνοιξε με το άκρως ενδιαφέρον σχήμα Moloema, το οποίο θεωρώ πως θα μας απασχολήσει το επόμενο χρονικό διάστημα. Με όπλο τους την άρτια τεχνική τους παρουσία, την εκρηκτική εμφάνιση του τραγουδιστή τους Δήμου (για τον οποίο τα έχω ξαναπεί ότι πιθανώς να είναι ο καλύτερος frontman της χώρας εδώ και χρόνια) και με σύμμαχο τον ήχο κρύσταλλο, κατάφεραν να αποστάσουν ένθερμο χειροκρότημα από το κοινό που είχε αρχίσει να γεμίζει από νωρίς τον χώρο – ερχόμαστε από νωρίς για όλα τα σαπόρτ, μην τα ξαναλέμε ρε μάγκες. Το set των Moloema περιελάμβανε κομμάτια από την κυκλοφορία τους, με τίτλο “Unpredictable” που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2023 μέσω της Sleaszy Rider SRL και εύχομαι σύντομα να φτάσει στα χέρια μας νέο υλικό τους. Προτείνονται ανεπιφύλακτα σε όσους θέλουν να δουν πως μπορείς να μπλέξεις το Heavy Rock με το Stoner και το Progressive Hard Rock, ρίχνοντας και μερικές ανεπαίσθητες πινελιές από ανατολική ράγκα. Ακούστηκαν τα: Concrete World, Persephone, Egypt, Desire Dead, Mephisto, A Stray Sober
Δίχως πολλές καθυστερήσεις, οι Paranoid Reverb ανέβηκαν στην σκηνή και με έκαναν να σκεφτώ πως όταν υπάρχει μεράκι και αγάπη για αυτό που κάνεις, μόνο βήματα προς τα μπρος μπορείς να κάνεις. Αν και είχα να τους δω ζωντανά καιρό, οι Reverb απέδειξαν γιατί είναι από τα ανερχόμενα ονόματα της πόλης και δικαίως έχουν δημιουργήσει τέτοιο following. Το Principal πλημμύρισε από την άκρως συνδυαστική μουσική τους, περνώντας από διάφορα είδη, όπως το Heavy Rock, το Grunge, το Psychedelic Rock και συναφή. Μεγάλο τους προτέρημα το γεγονός ότι συνθέτουν με την δική τους ταυτότητα, φιλτράροντας ιδανικά τις επιρροές τους. Extra πόντοι στην εμφάνισή τους, η σκηνική παρουσία του πολύ θεατρικού τραγουδιστή τους. Ακούστηκαν τα: Acantha, Three fifteen, Murderer, Deep Diver, Red River, F.U., Rain.
Ενώ έξω έριχνε καρεκλοπόδαρα και η θερμοκρασία έπεφτε, μέσα επικρατούσε παράδεισος. Ο Αργύρης και οι συνταδιώτες του μας χάρισαν ένα ταξίδι σε παρελθόν, παρόν και μέλλον που η αλήθεια είναι ότι το χρειαζόμασταν πολύ. Ο κόσμος που γέμισε πια το Principal χόρευε στις μελωδίες των Nightstalker με ένα διαρκές χαμόγελο στα χείλη. Άλλωστε τι καλύτερο από το να βλέπεις ένα από τα πιο επιτυχημένα συγκροτήματα της χώρας στην πόλη σου; Παράλληλα, δεν ξέρω αν το αισθάνεται και κάποιος άλλος αυτό, αλλά σε τέτοια λάιβ νιώθεις πως οι Nightstalker είναι φίλοι μας. Υπάρχει μια ιδιότυπη σχέση κοινού και μπάντας. Σαν να σπάει αυτό το αόρατο φράγμα μεταξύ των δύο, που αν το δούμε και ρεαλιστικά δεν υπήρξε ποτέ, ειδικά με τους Nightstalker. Η αίσθηση πως είναι δικά μας παιδιά μεταφέρεται πάντα στο κλίμα των συναυλιών και δίνει αυτό το αλατοπίπερο στο όλο βράδυ μας. Αυτό που θα κρατήσω από την βραδιά είναι τα χαμόγελα πάνω και κάτω από την σκηνή. Το να δίνεις χαρά σε τόσο κόσμο, να εισπράττεις τόση αγάπη και παράλληλα να γεμίζεις ικανοποίηση για όσα έχεις καταφέρει μέχρι σήμερα, είναι ένα συναίσθημα απερίγραπτο. Μέχρι την επόμενη φορά!
